برگی از زندگی ام

حالا که میبینم هنوز هستن کسایی  که نوشته هام رو میخونن و فراموشم نکردن گفتم چند جمله ای بنویسم

امروز که براتون مینویسم دخنرم زینب 15 ساالشه کلاس نهمه و یه نوجوونه با مشکلات خیلی خیلی خاصش محمدیاسینم هم 8 سالشه کلاس دومه

خودم هم الان دو سالی هست که مدیر یه دبستان غیر دولتی هستم که کاری است بس شیرین ولی سخت و طاقت فرسا

الان هم بعد از ظهر جمعه هست و من مدرسه ام

اومدم کارای عقب افتاده ام رو انجام بدم

فعلا

واییییییی یادش بخیر یه روزی وبلاگ نویس میکردیم چه لذتی داشت

یادش بخیر

امروز 23 دیماه 1395 بود درست دو روز پیش یعنی 21 دیماه 1395 زندگی ما 15 ساله شد.

زندگی ما دیگر کودکی نوپا نیست که با هر بید و بادی بلرزد امروز زندگی تبدیل به نوجوانی نوپا شده که باید خیلی هوایش را داشته باشم.

الوووووو من هنوز زنده ام 

کسی هنوز سراغی از من میگیره؟

یک ساعت مونده به سال نو 

سفره هفت سینمون اماده هست یه چند سالی هست که دیگه من سفره هفت سین نمیچینم و زینب خودش با سلیقه خودش میچینه این یعنی اینکه من یه دختر بزرگ دارم

کم کم دخترم داره وارد سیزدهمین سال زندگیش میشه

بازم یه سال دیگه گذشت مثل برق و باد اصلا نمیخوام زیاد بهش فکر کنم میخوام فقط به امروز و اینده خودم فکر کنم به سال 95 که تا یک ساعت دیگه میرسه بیایید برای همدیگه دعا کنیم از ته دل دعا کنیم که ان شاالله سال خیلی خیلی خوبی برای همه امون باشه

عیدتون مبارک

همه روزهای زندگیتان عید باد.

التماس دعا

کاش دوباره حسش برگرده  حس زندگی کردن

این روزها که اصلا حسش نیست

بگذار همه نامهربانی ها بماند برای مهر و ابان تو تمومش کن

اینجوری دوست ندارم

کاش دوباره مثل قدیما میشد