اینجا دردی مردد مانده است

چه لطیف است حس آغازی دوباره .....

  ^{وقتی تو نیستی}

        ^{تا میز را در انتهای کافه نشانت دهم}

        ^{وقتی " پرنده " تنها پنج حرف الفباست}

        ^{می توانم بنشینم و آرام آرام}

        ^{انگشت اشاره ام را ببرم}

                        ^{" گروس عبدالملکیان "}

          ^{تنهایی چیزی شبیه دست های من است}

          ^{که حتا با ده انگشت هم نمی توانند یک ذره از}

          ^{گرمی دست های تورا نگه دارند ... !}

چه قدر دنیا بزرگ شده است !

تا چشم کار می کند جای " تو " خالی ست ... !!

        ^{قطع نمی شود}

        ^{بند نمی آید}

        ^{این شعر از نفس نمی افتد}

                     تضمین می کنم ...

        ^{گاهی احساس می کنم چرا همه چیز}

        ^{قصد جان مغز مرا کرده اند ...}

        ^{حتی این آهنگهای کافه ...}

        ^{حتی این پسره میز پشتی که مدام}

        ^{از خاطره هایش حرف می زند}

        ^{حتی صدای باز و بسته کردن این فندک zippo  که}

        ^{از میز دوری می آید}

        ^همه

        ^{قصد جان مغز مرا کرده اند !}

        ^{بعدتر یاد گرفتم بدون تو بروم به همه ی پاتوق هایمان}

        ^{لم بدهم ... کتاب بخوانم ...}

        ^{و شکلات داغ سفارش بدهم}

        ^{و دلم برای بودنت تنگ نشود ...}

        ^{من و تو مثل بستنی و اسپرسوییم}

        ^{نمی دونم کدوم کدومیم}

        ^اما

        ^{وقتی با هم حرف میزنیم}

                     ^{تلخه ... تلخه ... تلخه ...}

        ^{موهای بلندم را هیچ دوست ندارم}

        ^{بی نوازش دست های تو ...} 

         ^{و آن هنگام که در کنار توام}

         ^{رضایتی وصف ناپذیر}

         ^{مرا به تصررف خویش در می آورد}

          ^{تو  ...}

                    ^همواره

                       ^{مطابق میل من بوده ای ...}

       ^{در سکوت یک اتاق تاریک}

        ^{و در زیر نفوذ عطر تن تو}

                ^{چیزی وجود ندارد که قادر به انجام آن نباشم}

                ^{چیزی در چشمان توست...}

                                  ^{در آن گم می شوم...}

            ^{تمام آنچه که احتیاج دارم}

                               ^{یک موسیقی الهی ست...}

                          ^{تمام آنچه که احتیاج دارم}

                                        ^{نگاه کردن به چشمان توست !}

                ^{و تو}

                     ^{در افسون من}

                          ^{اسیر می شوی...}

        ^{صدایم که می زنی}

          ^{آنقدر شنیده می شوم که}

          ^{دیگر چیزی باقی نمی ماند از من... که تویی !}

                                    ^{هر چه هست ...}

                                              ^{هر چه نیست !}

          ^{نه ! نمی شود . نمی شود ننوشت ...}

         ^{در این سطر ها که}

         ^{چه می کشند از دستم}

         ^{همین چند دقیقه که تو نیستی}

         ^{تا دیگران ببینند}

                     ^{عشق چیست ... !}

       ^{گاهی اگر وقت کردی}

        ^{سری به خواب های من بزن}

        ^{از آخرین باری که خواب تو را دیدم}

                                    ^{سال ها می گذرد !}

        ^{پ . ن : نمی توانم باورش کنم .. نه رفتنش را}

                 ^{و نه ماندنش را .....}

           ^{گاهی وقت ها}

           ^{گمان می کنم که}

           ^{هنوز هم}

           ^{حرف های نا گفته ای برایت دارم}

           ^{امیدوارم که دیر نشده باشد}

           ^ولی

           ^{می خواهم بدانی}

           ^{که اگر دنیا بر سرم خراب شود}

           ^{باز هم من زندگیم را کامل می دانم}

           ^{زیرا که ...}

           ^{تو را همه شب در کنارم دارم}

        ^{نگاهی نیست}

        ^{دیوانه وار جستجو می کنم}

        ^{ولی نمی توانم ببینم}

        ^{هیچ راهی نیست غیر از ...}

        ^{شکستن این صلیب !}

        ^{می گویند دغدغه است . چون پایانی ندارد}

                                        ^{اما ...}

                                        ^{دغدغه است چون}

                                                   ^{تو بی همتایی ... !}

          ^{من همینجا منتظرت خواهم ماند اگر}

        ^{اگر قول بدهی که باز می گردی}

        ^{هر شرطی بگذاری مهم نیست}

        ^{با چشمانی بسته باورت خواهم کرد}

        ^{کسی کسی دیگر را می کشد بی آنکه انگیزه اش در این کار}

       ^{خشم یا ترس باشد}

       ^{بلکه فقط می خواهد از}

       ^{تماشای جان کندن او لذت ببرد}

       ^{پ ن : کاری می کنند که تکه ای از من}

       ^{در بدنشان فرو رود... هر کس به نحوی هر کس به طریقی}  !

      ^{من هنوز نم ناکه تنم
      هنوز زیر باران
      تنها قدم میزنم
      هنوز منتظر
      هنوز به دنبال هویتی در لا به لای شبها میگردم
      من هنوز منم
      و هر منی همیشه بر روی حرفش هست}

      ^{پ . ن : دوباره میگم
                            با من بیا
      به شکار پروانه های خشک شده
      با من باش !}

               ^{وقتی تو نیستی ...}

                    ^{نه هست های ما چونانکه بایدند}

                                          ^{نه باید ها ...}

          ^{پ . ن : نگاه کن که چگونه فریاد خشم من}

                                  ^{از نگاهم شعله می کشد !}

          ^{پ . ن : چیزی باقی نمانده است از من}

                            ^{جز حسرت این فاصله ی داشته مان !}

                         ^{برای مردن به هیچ چیز نیاز نیست}

                         ^{کافیست از چشم تو بیفتم !}          

    ^{نه آدمم نه گنجشک}

    ^{اتفاقی کوچکم}

    ^{وقتی می افتم دو تکه می شوم}

    ^{نیمی را باد می برد}

    ^{نیمی را مردی که نمی شناسم ...}

^{کاش تمام خيابانهاي شهر جنگل بود
مي خواهم بدانم
تو در انتهاي کدام جاده ناپديد مي شدي
و من مات و مبهوت چشم به کدام جاده مي دوختم
که انتهايش ويرانيست}

    ^{چیزی ندارم} 

    ^{جز تنهاییم که هر روز در کوچه ای که}

    ^{پنجره ای از نگاه و لبخند تو ندارد}

    ^{بزرگتر می شود}

    ^{حس می کنم پاهایم اضافی است وقتی که}

                                                   ^{مقصدی نیست !}

    ^{پ . ن :   فردا}

                       ^{اگر نوازشم کنی موهایم شکوفه می دهند !}

                       ^اتفاق

                       ^افتاد

                   ^{آنسان که برگ
                              - آن اتفاق زرد-  می افتد !}

                 ^{افتاد
                         آنسان که مرگ}

                                   ^{- آن اتفاق سرد- می افتد}

                   ^{اما
                او سبز بود وگرم که
                                افتاد ..... !}

                                      ^{راستی افتاد یا ......}

                                             ^{او ...فتاد !}

                              ^{امروز حتی پرچم ما از ما نیست}

                       ^{و به قول دوست ( لقمه های نیم جویده ) :}

                                 ^{سیاه ... !}

                                               ^{به همه ی رنگ ها  غلبه خواهد کرد !}

                                ^{و امروز ... به سبز نیز !}

                ^{پ . ن : برای دوستان عزیزی که در اتفاقی سبز}

                                                         ^{به جاودانگی پیوستند .....}

دستی به من بده ! راهی به من ببخش ! و

        آفتاب کن ! که می خواهم ... در چشم های تو ...

            شب را زبون تر از همیشه ببینم  !

   ^{پ . ن موهای بلندم را هیچ دوست ندارم !  بی نوازش}

                                                              ^{دست های تو  ...}

                  می ترسم   ! از سر آمدن     عشق ...

                                                کافی  نیست    ایمان !

                                                در    گوشم

                                                               ز

                                     م   

                                             ز

                                           م

                                              ه

                                                 ک

                                                     ن

                                        ^{هنوز ............}

                                            ^{شاید حرفی نمانده !}

     ^{وقتی از آمدنت خبری نیست ... !}

     ^{باران هم که ببارد}

     ^{برگ هم که پیدا شود ...!}

     ^{باز هم چیزی از زیبایی کم است !}

^{برای سرودن}

^{برگی کافیست ! و یک پر برای پرواز !}

^{اگر تورم دیوار باغ به وسعت تمام قاره ها کشیده شود}

^{پرنده خواهد خواند}

^{از دنیا فراری
برای بازی کردن با سرنوشت
مرا همبازی خودت کردی
سرنوشتت شدم}

^{پ.ن : فکر نمی کردم تلخ باشد ! فکر نمی کردم تلخ باشی ......
پ.ن : آنقدر که ........... !}