Οι Πρωτόπλαστοι, όταν εξώθηκαν από τον Παράδεισο, ο Θεός τους έβαλε απέναντι από την πόρτα του Παραδείσου για να βλέπουν τι έχασαν.
Έζησαν εκεί 230 χρόνια κλαίγοντας..
Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα, Άγιον Όρος +
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Αν οι Πρωτόπλαστοι δεν αμάρταναν, θα πήγαιναν με μετάσταση, από τον επίγειο Παράδεισο (την Μεσοποταμία) στον Ουράνιο παράδεισο χωρίς να γνώριζαν θάνατο..
Την Παρασκευή πλάστηκε ο άνθρωπος, ο Αδάμ και η Εύα και την άλλη Παρασκευή, εξορίστηκαν από τον Παράδεισο.
Οι Πρωτόπλαστοι ήταν χέρι-χέρι στον Παράδεισο, με την έννοια της αγάπης και όχι του ζευγαριού. Η Εύα κάποια στιγμή απομακρύνθηκε από τον Αδάμ. Δεν απομακρύνθηκε ο Αδάμ από την Έυα και δεν μάλωσαν. Όμως κάποιος λογισμός μπήκε στην Εύα και από την εμπειρία γνωρίζουμε, ότι ο λογισμός αυτός ήταν λογισμός πλεονεξίας. Σκέφτηκε η Εύα: Κάτι θέλω να κάνω από μόνη μου, χωρίς εσένα Αδάμ! Και έτσι βρήκε την ευκαιρία ο διάβολος να την ρίξει, καθώς ήταν μόνη της. Άμα ο Αδάμ και η Εύα ήταν συνεχώς μαζί στον Παράδεισο, δεν θα μπορούσε ο διάβολος να τους ρίξει στην αμαρτία.
Και αν οι Πρωτόπλαστοι δεν αμάρταναν, θα πήγαιναν με μετάσταση, από τον επίγειο Παράδεισο (την Μεσοποταμία) στον Ουράνιο Παράδεισο χωρίς να γνώριζαν θάνατο. Ο διάβολος χρησιμοποιεί πάντα την ίδια τακτική που χρησιμοποίησε στους Πρωτόπλαστους, προκειμένου να χωρίσει ένα αντρόγυνο. Προσπαθεί πρώτα να χωρίσει τους ανθρώπους, να μην είναι μαζί και μετά καταστρώνει το σχέδιό του. Άμα ο Αδάμ και η Εύα ήταν συνεχώς μαζί, δεν θα γινόταν η πτώση..
Το αυξάνεστε και πληθύνεστε που είπε ο Θεός στους Πρωτόπλαστους, δεν είχε σχέση πρωτίστως με την αναπαραγωγή και την τεκνογονία διότι οι Πρωτόπλαστοι βρίσκονταν ακόμα στον Παράδεισο.
Το είπε ο Θεός για να αυξάνονται και να πληθύνονται στις Θεοειδής αρετές. Να αυξήσουν τις αρετές τους, γιατί διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να αναληφθούν από την Εδέμ, τον επίγειο Παράδεισο, στον πάνω Παράδεισο, στην Βασιλεία των Ουρανών. Η πρόοδος αυτή στις αρετές θα τους εξασφάλιζε στην συνέχεια, να έχουν και απογόνους.
Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα, Άγιον Όρος +
Μιχάλης Αντωνιάδης
Κηδεία Μαζωνάκη: Αυτό ακριβώς θα ήθελε ο Γιώργος και κάθε άλλος «Γιώργος» που η ψυχή του αγωνιά να αγγίξει το Στεφάνι της Θριαμβεύουσας Εκκλησίας. Οι «ώρες μικρές» τελείωσαν ξαφνικά, αλλά τώρα έφτασαν οι ώρες οι μεγάλες, οι αιώνιες!
Αν είσαι πραγματικός «φαν»,
Κάθε Προσευχή, Κάθε Κομποσχοίνι, Κάθε Μνημόνευση, Κάθε αγαθή πράξη και Κυρίως Κάθε μας Μετάνοια,
σημαίνει το "χειροκρότημα", όταν για τον καθένα πέφτει η έσχατη αυλαία. Ο Γιώργος αγαπούσε τον Θεό και αναχώρησε αδόκητα, αλλά εμείς αντί να στοχαζόμαστε το μάταιο. Αν θες να λέγεσαι Χριστιανός ή Έλληνας ή ακόμα και άνθρωπος, μάθε να συστέλλεσαι μπροστά σε κάθε ξόδι. Τα μόνα Μνήματα που τους πρέπει κάποτε να σπάσουν, είναι εκείνα τα τρισμακάρια που θα ακούσουν το «Δεύτε οι Ευλογημένοι του Πατρός μου, κληρονομήσατε την ητοιμασμένην υμίν Βασιλείαν από καταβολής κόσμου». Και εύχομαι (και έχω την αίσθηση) ολόψυχα ότι ο Γιώργος θα είναι ένας από αυτούς.
Μιχάλης Αντωνιάδης
Έννοια και Ιστορία, Αρχαία παράδοση: Από την αρχαιότητα, η σωστή ταφή και ο φόρος τιμής στους θανόντες θεωρούνταν «θείος νόμος» και υποχρέωση πάνω από ανθρώπινες έριδες ή πολέμους.
Ηθικό χρέος: Ακόμη και απέναντι σε εχθρούς, η προσβολή ή η σκύλευση της σορού θεωρούνταν πράξη κατώτερη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Πώς εκφράζεται η Τήρηση μνήμης: Η περιποίηση των Μνημείων και των Τάφων.
Αξιοπρέπεια: Η αποφυγή της εκμετάλλευσης της μνήμης των θανόντων για μικροπολιτικές ή άλλες σκοπιμότητες.
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ
Μιχάλης Αντωνιάδης
Ο σεβασμός στους νεκρούς είναι ένας διαχρονικός ηθικός κανόνας και
θεμέλιο του ανθρώπινου πολιτισμού.
Όταν Προσευχόμαστε για τους κεκοιμημένους, η αγάπη μας γίνεται μέσο κοινωνίας μαζί τους και μέσο βοηθείας προς τη Σωτηρία τους.
Άγιος Μάξιμος, Ο Ομολογητής
ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
«Είναι προτιμότερο να έχει κανείς Σχολείο στον τόπο του, παρά βρύσες και ποτάμια. Γιατί οι βρύσες ποτίζουν το σώμα, αλλά το Σχολείο ποτίζει την ψυχή».
«Να μαζεύεστε όλοι μαζί και να φτιάχνετε ένα καλό Σχολείο.. Γιατί από το Σχολείο μαθαίνουμε τι είναι ο Θεός, τι είναι η Αγία Τριάδα, τι είναι οι Άγιοι Άγγελοι, τι είναι οι δαίμονες και τι είναι η κόλαση και ο Παράδεισος».
Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Νεοδιόριστη Εκπαιδευτικός με την Τετράχρονη κόρη της σε αντίσκηνο στην Κρήτη! Αυτή είναι ίσως η πιο ακριβής και αντιπροσωπευτική φωτογραφία της Ελλάδας του 2026. Αφήνω στην άκρη για λίγο την παροχολογία-παπαρολογία της ΔΕΘ και κρατώ αυτή την εικόνα που, κατά τη γνώμη μου, αξίζει περισσότερο από χίλιες κυβερνητικές εξαγγελίες.
Μια νεοδιόριστη Εκπαιδευτικός, μητέρα ενός τετράχρονου κοριτσιού, έφτασε στα Χανιά για να υπηρετήσει στο Σχολείο όπου τοποθετήθηκε και βρέθηκε να ζει σε αντίσκηνο μαζί με το παιδί της, επειδή δεν μπορούσε να βρει κατοικία σε τιμή που να αντέχει ο μισθός της.
Δεν ζήτησε πολυτέλειες ούτε προνόμια. Έφτασε μάλιστα στο σημείο, άκουσον άκουσον να αναζητά ακόμη και μια αυλή ή ένα οικόπεδο όπου θα μπορούσε να στήσει με ασφάλεια τη σκηνή της επειδή ακόμη και τα έξοδα του κάμπινγκ ήταν δυσβάσταχτα για την πενιχρή οικονομική της κατάσταση.
Καπού εδώ αρχίζει η πραγματικά δυσάρεστη συζήτηση. Εάν βλέπαμε ευάλωτους λαθρομετανάστες ή αιτούντες άσυλο να κοιμούνται σε αντίσκηνα, ορισμένοι από τους γνωστούς αριστερούς κύκλους θα είχαν ήδη ανακαλύψει μια ακόμη «ανθρωπιστική κρίση», θα ζητούσαν άμεση Κρατική παρέμβαση και θα μιλούσαν για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Όταν όμως το ίδιο αντίσκηνο φιλοξενεί μια Ελληνίδα εργαζόμενη μητέρα και το τετράχρονο παιδί της, η ευαισθησία φαίνεται να γίνεται πολύ πιο επιλεκτική. Προφανώς δεν υποστηρίζω ότι πρέπει να στερηθεί βοήθεια οποιοσδήποτε άνθρωπος βρίσκεται σε πραγματική ανάγκη. Υποστηρίζω όμως κάτι πολύ απλούστερο. Ο Έλληνας φορολογούμενος πολίτης που εργάζεται, πληρώνει φόρους και εισφορές και μεγαλώνει παιδιά δεν μπορεί να αισθάνεται ότι βρίσκεται τελευταίος στην ουρά της κοινωνικής προστασίας. Αντί να δικαιούται περισσότερα μέτρα στήριξης για την εργασία, τη στέγαση και την οικογένειά του, συχνά καταλήγει να παλεύει μόνος του απέναντι σε ένα κόστος ζωής που τον συνθλίβει.Και ύστερα του ζητάμε να κάνει περισσότερα παιδιά για να αντιμετωπιστεί το δημογραφικό.
Με ποιο σπίτι; Με ποιο εισόδημα; Με ποια ασφάλεια; Αυτό είναι το παράδοξο της σημερινής Ελλάδας. Μιλάμε ασταμάτητα για Δημογραφικό, ενώ μια εργαζόμενη μητέρα δεν μπορεί να εξασφαλίσει μια στέγη για το παιδί της. Μιλάμε για ανάπτυξη, ενώ σε ορισμένες τουριστικές περιοχές ο εργαζόμενος που τις υπηρετεί αδυνατεί να κατοικήσει εκεί. Μιλάμε για κοινωνικό Κράτος, ενώ η αξιοπρέπεια μιας οικογένειας μπορεί να εξαρτάται από το αν θα βρεθεί κάποιος συμπολίτης να της παραχωρήσει μια αυλή.
Κι ενώ στη ΔΕΘ στρώνονται τραπέζια και εκφωνούνται λόγοι για τη «νέα Ελλάδα», μια μητέρα στρώνει τη ζωή της μέσα σε ένα αντίσκηνο. Αυτή είναι η εικόνα που θα έπρεπε να βρίσκεται στην πρώτη σελίδα της φετινής ΔΕΘ.
Γιατί η κοινωνική Δικαιοσύνη δεν μετριέται από το πόσα ανακοινώνονται από ένα βήμα αλλά από το αν ένας άνθρωπος που εργάζεται και φορολογείται μπορεί να γυρίσει το βράδυ στο σπίτι του.
Ειδικότερα όταν αυτός ο άνθρωπος είναι μια μητέρα με ένα τετράχρονο παιδί, τότε το ζήτημα παύει να είναι απλώς οικονομικό.
Γίνεται ζήτημα ηθικής και αξιοπρέπειας. Και,τελικά, το ερώτημα είναι απλό..
Σε ποιον ακριβώς θέλουμε να ανήκει αυτή η Χώρα, αν όχι πρώτα στους ανθρώπους που εργάζονται, φορολογούνται και μεγαλώνουν εδώ τα παιδιά τους;
Μιχάλης Αντωνιάδης
Είχαμε πάει σε ένα Σχολείο, που είχε πολύ μικρά παιδάκια, από 6 χρονών και κάτι. Τα μοιράσαμε καραμέλες και τα κάναμε μια ερώτηση:
- Είστε όλα καλά παιδάκια;
- Ναίίίίί..!! είπαν όλα με μια φωνή.
- Και ποιό είναι το καλύτερο παιδί;
- Εγώώώώώ..! είπαν όλα με μια φωνή, σηκώνοντας το χέρι τους.
Βλέπω τότε ένα παιδάκι, που δεν σήκωσε το χέρι του και του λέω:
- Εσύ γιατί δεν σήκωσες το χέρι σου;
- Δεν είσαι το καλύτερο παιδί; Δεν απάντησε. Τον παρακάλεσα τότε να μου πει,
-Ποιό είναι το καλύτερο παιδί και ακούστε τι με απάντησε ο Αλέξιος (έτσι έλεγαν το παιδί):
- Μόνο ο Χριστός το ξέρει!.
Συγκλονίστηκα από την απάντηση του παιδιού! Αυτήν την σύνεση που έχει το παιδί αυτό, το όφειλε στην παιδαγωγία των καλών γονεών του. Οι γονείς του παιδιού αυτού, απλούστατοι άνθρωποι, αλλά κατά Θεό Σοφοί!
Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα Άγιον Όρος. +
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
.png "English"){kind=small}
 |
