سريال "زماني براي عاشقي" با توجه به برخي از نقطه ضعف هايش اما باز تا حالا خوب توانسته مخاطب را با خود همراه كند.
شخصيت اصلي داستان، حاج مرتضي درست است كه به خيلي از مردان سريالهاي داستاني سيما در ژانر خانوادگي شباهت دارد؛ اما ويژگي خوبي كه دارد اين است كه هنگام مشكلات، با خدا دعوا نمي كند و حداقل با ادب با خدا درد دل مي كند برعكس خيلي از نقشها كه فرد مثلا مذهبي چنان بر سر خدا فرياد مي زند كه انگار وظيفه ي خدا خدمت به او بوده است!! در حاليكه فيلمها و سريالها در نظام جمهوري اسلامي بيشترين رسالتشان در آموزش رفتار اسلامي و صحيح به مردم است.
در مورد زينب دختر حاج مرتضاي مومن و يا خود حاج مرتضي نمي دانند كه هر چه باشد، هاشم دوست قديمي و صميمي او و پسرش نامحرم هستند و وقتي براي رسيدگي به حال هاشم به خانه اش مي روند چادرش را درآورده و بدون چادر بر بالين او پرستاري مي كند و در نهايت از اينكه ناصر، پسر هاشم از او خواستگاري كند هم او هم حاج مرتضي دلگير مي شوند(كه اين دلگيري را فقط اينجا در چهره ي حاج مرتضي مي توان ديد).. در حاليكه در اين گونه خانواده ها دخترهاي نجيب در مقابل نامحرم كه پسر جواني هم دارد به صرف اينكه مثل خواهر و برادر هستندچادر از سرشان نمي افتد، البته ما از همان اوايل سريال اصلا متوجه برخوردهاي خواهرانه و برادرانه ي ناصر و زينب نمي شويم و برايمان دليل حاج مرتضي براي ناراحتيش از خواستگاري غيرمستقيم زينب (كه آن هم تا هاشم به زبان نمي آورد ما متوجه ناراحتي حاج مرتضي نمي شديم!) غيرمنطقي مي آيد ولي با اين حال اين تلاش براي حفظ حريم بين دو خانواده قابل تقدير است.
و شايد اگر بازيگر نقش ناصر كه از نظر فيزيك بدني به حاج مرتضي بيشتر شباهت دارد جايش با حسين عوض مي شد و يا عروس خانواده كه بسيار به مادر خانواده ي حاج مرتضي شبيه است با زينب جايشان عوض مي شد بهتر بود.
بهاره رهنما كه در فتنه ۸۸ جزو فعالان فتنه بود در آخرين قسمتهاي سريال پر بيننده پژمان با گردنبند كليد ظاهر شد. سريال پژمان كه پراز كنايه هاي مختلف بود از كنايه هاي سياسي و البته عجيب هم خالي نبود
به گزارش صاحب نیوز: هرچند خیلی وقت است تب انتخابات و شعارهای سیاسی آن خوابیده اما رهنما و شوهرش ظاهرا هنوز در آن دوران زندگی میکنند در قسمتی از سریال هم وقتی که پژمان می خواهد برای دوستش وحید لباس بخرد، به فروشنده درباره رنگ بنفش (رنگ انتخاباتی حسن روحانی) توضیحات جالبی را می دهد.
رهنما نیز در قسمت اخر علاوه بر قسمتهای قبل با لباس بنفش و گردنبند عجیب و غریب کلید ظاهر می شود!
اما چیزی که برای من به عنوان یک مبلغ دینی بیش ازهر نکته ای جالب بود، ایدهی نو و ابتکار زیبای نویسندهی داستان در ...
مطمئنا اين همكاري رادان با فراهاني، مديريت نشده نيست و برخي از متولیان سکولار عرصه سینما هم بايد در پشت پرده اين ماجراها هدايتگر باشند و گرنه به خوبي ميدانيم كه بازيگرجواني كه به لطف پولهاي نهادهاي دولتي به شهرت رسيده است هيچ وقت جرات نميكند در كشوري كه سينمايش كاملا دولتي و حكومتي است و از توبره بيتالمال ارتزاق ميكند اينگونه گستاخانه با فردي كه علنا فحشا را به تصوير ميكشد و به ابزاري براي اسلام ستيزي و ايرانستيزي غربيها تبديل شده است و به آن هم ميبالد!!اين چنين همكاري كند و جولان بدهد.
درست است كه درفيلمهاي هاليوودي از ستارههاي سينما براي صداپيشگي استفاده ميكنند تا جذابيت كار را بيشتر كرده باشند و دراين فيلم هم سعي شده بود تا همين منوال دنبال شود امااينكه بازيگران زن و مرد در پوششها و آرايشهاي نابهنجار رايج خياباني طراحي شده بودند يعني آب درهاون كوبيدن براي فرهنگسازي حجاب و عفاف!!
سینمای دولتی چیست ؟
فیلم سفارشی کجاست؟!
هنر ديني بههيچوجه به معناي قشريگري و تظاهر رياكارانة ديني نيست و اين هنر لزوماً با واژگان ديني به وجود نميآيد. اي بسا هنري صددرصد ديني باشد، اما در آن از واژگان عرفي و غيرديني استفاده شده باشد. نبايد تصور كرد كه هنر ديني آن است كه حتماً يك داستان ديني را به تصوير بكشد يا از يك مقولة ديني ـ مثلاً روحانيت و غيره ـ صحبت كند. هنر ديني آن است كه بتواند معارفي را كه همة اديان ـ و بيش از همه، دين مبين اسلام ـ به نشر آن در بين انسانها همت گماشتهاند و جانهاي پاكي در راه نشر اين حقايق نثار شده است، نشر بدهد، جاودانه كند و در ذهنها ماندگار سازد. اين معارف، معارف بلند ديني است؛ اينها حقايقي است كه همة پيامبران الهي براي آوردن آنها به ميان زندگي بشر، بارهاي سنگيني را تحمل كردند. نميشود ما اينجا بنشينيم و تلاشهاي زبدهترين انسانهاي عالم را ـ كه مصلحان و پيامبران و مجاهدان راه خدا بودند ـ تخطئه كنيم و نسبت به آن بيتفاوت بگذريم. هنر ديني اين معارف را منتشر ميكند؛ هنر ديني عدالت را در جامعه به صورت يك ارزش معرفي ميكند؛ ولو شما هيچ اسمي از دين و هيچ آيهاي از قرآن و هيچ حديثي در باب عدالت در خلال هنرتان نياوريد. مثلاً هيچ لزومي ندارد كه در محاورات سينمايي يا در تئاتر، نام و يا شكلي كه نماد دين است، وجود داشته باشد تا حتماً ديني باشد ؛ نه ، شما ميتوانيد در باب عدالت ، رساترين سخن را در هنرهاي نمايشي بياوريد ؛ در اين صورت به هنر ديني توجه كردهايد. 
