-----

آدم هــای عجیبـــی دارد اینجــا !

دوستــی هــایشان نـــاگهانی ســت

دلبستــگی شـــان غریـــب است و رفتــن شان آشنـــا …!

بـا هـر آهنگی بـاید برقـصی !!!

و ایـن روزهـا . . .

چه بـد آهنگــ هایـی میزنـد روزگــــار ،

و مـن . . .

هر روز برایش میرقــصم

به سرنوشت بگویید:

اسباب بازی هایت بی جان

نیستند . آدمند . میشکنند....

آرامتر......

یادش بخیر اون موقع ها مچ دستمون رو گاز میگرفتیم بعد با خودکار بیک

روی جای گازمون ساعت میکشیدیم مامانمونم واسه دلخوشیمون

میپرسید ساعت چنده؟ ذوق مرگ میشدیم.

یادش بخیر وقتی سر کلاس حوصله درس نداشتیم الکی مداد رو بهانه

میکردیم بلند میشدیم می رفتیم گوشه ی کلاس دم سطل آشغال که

بتراشیم.

یادش بخیر دوست داشتیم مبصر صف بشیم تا پای بچه ها رو جفت کنیم.
...

یادش بخیر سر صفم پامونا ۱۸۰ باز میکردیم تا برای رفیق فابریکمون جا

بگیریم.


یادش بخیر بچه که بودیم میبردنمون پارک می رفتیم مثل مظلوما

میچسبیدیم به میله ی تاب همچین ملتمسانه نگاه میکردیم به اونیکه سوار

تاب بود که دلش بسوزه پیاده بشهبعدم که نوبت خودمون میشد عمرا پیاده

میشدیم.

یادش بخیرخانواده آقای هاشمی که میخواستن از نیشابور برند کازرون تو

کتاب تعلیمات اجتماعی

یادش بخیر قدیما که تلویزیون کنترل نداشت یکی مجبور بود پایین تلویزیون

بخوابه و با پاش کانالها رو عوض کنه.

یادش بخیر خط فاصله هایی که بین کلمه هامون میذاشتیم یا با مداد قرمز

بود یا وقتي خيلي خاص بود ستاره ميكذاشتيم

درد می کشم ...

از این به ظاهر آدمها ...

که نمی فهمند ...

و خود فکر می کنند خیلی می فهمند ...

و من ...
...

آرام ...

نگاه تلخی می کنم ...

لبخند تلخی می زنم ...

و آرام درد می کشم ...

سکوت می کنم ...

قمار زندگی را به کسی باختم که "تک دل" را با"خشت" برید، جریمه اش"یک

عمر" "حســــرت" شد، باختِ زیبایی بود ...!

یاد گرفتم به "دل"، "دل" نبندم،

... یاد گرفتم از روی "دل" حکم نکنم،

"دل" را باید "بُــر" زد جایش "سنگ" ریخت،

که با "خشت" "تک بــُری" نکنند

ایـن روزهـــای یکنواخــــت

حســی از جنــس دلتنگــ ـــ ــــی

در قلبــــــم نجــوا می کنــــد

در امتـــداد ایـن روزهـــای تنهـــایـی
...

و در امتـــداد ایـن شــب هـای خــــدایـی

حســی از جنــس دُعـــا مـرا فــرا می خوانـــــد

دِلــــم بــاران می خواهــــد

بــارانی آرام....

امــــا طـولانــــــــــــی

تا دسـت در دسـتِ قطــــره هـایش

و پـا به پـایِ نمنــــــاکـی اش

تمــــام کـوچــه بــاغ ها را

با پـــاهایی بِرَهنــــــــــه قــدم زنــــم

و زیــر لـب با لحــن سبــــــز بــاران

زمزمــــــــــــــــــــه کنـم دُعـــاهـای بـــــارانی ام را

مــن بُغـــــــ ــــض کنــم

آسمــــــان ببـــارد

آسمـــــــان بُغـــــــ ـــــــض کنــد

مـــن اشکــــــــ ریــزم

آنگـاه هـــــــر دو آرام شَویــــــــــــــــم

 

حواست هست؟؟؟؟؟؟

                         صدای هق هق گریه هایم از همان گلویی می آید که تو از رگش به من نزدیک تری!!!!!

                                      عجب هرزه ایست تنهایی.................

همش گفتم "راضی ام به رضای تو"

یک بار هم تو رضایت بده به رضای من

من همان پریشان حال همیشگی ام..........

با چشمانی پر از اشک........

با قلبی آکنده از درد ...................

 با دستی که همیشه به سویت دراز است................

از این دنیای تیره و تار به تو پناه آورده ام.........

پروردگارا.............

یاریم ده و نگذار در باتلاق دنیا فرو روم..........

دلم برایت تنگ است.............

                 دستهایم را بگیر..........

مستحکم ایستاده ام زیرا به هویت خود رسیده ام، به هیچ وجهی از حق خود نخواهم

گذشت.