Όλα έχουν αλλάξει και εγώ μαζί με αυτά..

Πολλά έχουν αλλάξει στη ζωή μου από τότε που έγραψα για τελευταία φορά εδώ..

Φιλίες που νόμιζα πως θα κρατούσαν για μια ζωή, χάθηκαν έτσι απλά..

Σχέδια που κάναμε τώρα θα μείνουν ανεκπλήρωτα..

Ολόκληρα χρόνια φιλίας σβήστηκαν λες και δεν υπήρξαν ποτέ..

Όλα αυτά έχουν αντικατασταθεί με ένα ψυχρό χαμόγελο και ένα απλό «Γεια σου»..

Τίποτα αλλό..

Η αλήθεια είναι πως μου λείπουν, μου λείπουν πολύ.. Αλλά και να προσπαθήσουμε να διορθώσουμε ότι έγινε, τα πράγματα δε θα είναι ποτέ ξανά τα ίδια..

Κρατάω μόνο τις καλές αναμνήσεις από αυτά τα άτομα.. Τις καλές στιγμές που είχα μαζί τους..

Μακάρι να είχα την ευκαιρία να τους πω πως θα είμαι στο πλάι τους για ότι χρειαστούν..

Να ζητήσω συγνώμη γιατί κάπου έφταιξα και εγώ.. Μα δε μπορώ..

Είναι αργά πια..

Ίσως είναι καλύτερα έτσι..ποιος ξέρει..

Καινούριες φιλίες όμως έχουν πάρει τη θέση των παλιών..

Ξέρω πως δε θα είναι ίδιες με τις παλιές αλλά νέα άτομα έχουν μπει στη ζωή μου τώρα..

Και τους έχω δεχτεί έτσι όπως είναι.. Έχω μάθει να ζω με αυτά τα άτομα πλέον στη ζωή μου..Και περνώ καλά μαζί τους..

Νέες περιπέτειες και νέες αναμνήσεις μας περιμένουν..

Επιπλέον έχω στο πλάι μου έναν άνθρωπο που με κάνει πραγματικά ευτυχισμένη..

Η καρδιά μου αγαπάει ξανά.. Και αγαπάει δυνατά.. Αγαπάει τρελά..

Δεν πίστευα πως μπορούσα να αγαπήσω ξανά και όμως..

Φοβόμουν να αγαπήσω ξανά..  Δεν ήθελα..

Αυτός ο άνθρωπος ήρθε και άλλαξε τα δεδομένα..

Μπήκε στη ζωή μου και της έδωσε χρώμα..

Κάτι που έλειπε από αυτήν τους τελευταίους μήνες..

Σ’ευχαριστώ που είσαι δίπλα μου..

Που με έχεις δεχτεί έτσι όπως είμαι και δε θέλησες καμιά φορά να αλλάξεις έστω και το παραμικρό πάνω μου..

Δίνεις νόημα στη ζώη μου και την κάνεις ομορφότερη..

Έχω δεθεί τόσο πολύ μαζί σου..

Κοιτάω τα μάτια σου και μέσα σε αυτά βλέπω όλο τον κόσμο..

Μαζί σου γίνομαι ξανά μικρό παιδί..

Να ξέρεις πως θα κάνω ότι μπορώ για να είσαι και εσύ ευτυχισμένος..

Θα είμαι στο πλάι σου, να σου κρατάω το χέρι και μαζί θα προχωρούμε..

Σ’αγαπώ πολύ...xx

Στο άτομο που με είχε πληγώσει όσο κανένας άλλος και για τον οποίο έκλαψα τόσο πολύ, χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ..

Ξέρω πως δεν ήθελες ποτέ να με πληγώσεις.. Όμως έπρεπε και το καταλαβαίνω..

Έχω προχωρήσει μπροστά και ότι είχαμε εμείς οι δυο το άφησα πίσω..

Έχω κλείσει το κεφάλαιο «Π».. Σε έχω ξεπεράσει..

Από σένα κρατάω μόνο τις αναμνήσεις.. Όμορφες αναμνήσεις..

Να ξέρεις πως δεν έχω μετανιώσει για όσα έζησα μαζί σου..

Μου είχες μάθει πως είναι να ζει πραγματικά κάποιος..

Και σε ευχαριστώ για όλα αυτά.. Για όλα όσα μου είχες δώσει..

Θα σε θυμάμαι σαν μια γλυκιά ανάμνηση..

Ήσουν ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου και εσύ επαιξες μεγάλο ρόλο στο το πoια είμαι σήμερα..

Να περνάς καλά όπου και να είσαι.. Να προσέχεις..

P.s.: Έχω αλλάξει και εγώ.. έτσι νομίζω..

Δεν είμαι αυτή που ήμουν..

Μου αρέσει ο καινούριος μου ο εαυτός όμως..

Είσαι ο ένας για ~μένα~

Υποθέτω πως είναι το ατόμο που θα έχω πάντα στην καρδιά μου.

Είναι το άτομο που θέλω να έχω δίπλα μου για το υπόλοιπο της ζωής μου.

Είναι το άτομο που για πάντα θα αγαπώ, και ποτέ δε θα έχω τη θέληση ή τη δύναμη να αφήσω πίσω και να προχωρήσω τη ζωή μου.

Είναι το άτομο που καταφέρνει να με κάνει να νιώθω ξεχωριστή, και πιστεύει σε μένα όταν κανείς άλλος δε πιστεύει.

Είναι το άτομο που με κάνει ευτυχισμένη και που μπορεί να φέρει το χαμόγελο στα χείλη μου.

Είναι το άτομο που πάντα με καταλαβαίνει, ή τουλάχιστον προσπαθεί.

Είναι το άτομο που μπορώ να είμαι ο εαυτός μου όταν είμαι μαζί του και να μην νοιάζομαι για το τι θα πει.

Είναι ο ένας για μένα.

Είναι αυτός που αγαπώ...

Μια είσαι ~εδώ~ και μια όχι..

Σταμάτα! Σταμάτα να μου το κάνεις αυτό.. χάνεσαι και επιστρέφεις όποτε εσύ θες.. δεν μου μιλάς για ένα διάστημα χωρίς να έχω ιδέα τι κάνεις, που είσαι, πως περνάς.. αν με σκέφτεσαι όπως και εγώ.. εγώ σε σκέφτομαι.. συνέχεια.. κάθε λεπτό, κάθε ώρα είσαι στην σκέψη μου, χωρίς υπερβολές.. για σένα δεν ξέρω.. δεν μου δείχνεις πως σου λείπω.. δεν μου δείχνεις πως νοιάζεσαι για μένα πια.. δεν μου δείχνεις πως μ’αγαπάς.. και πονάω.. ίσως έχεις βρει κάποια άλλη, κάποια καλύτερη από μένα.. ίσως κάποια άλλη έχει πάρει την θέση μου δίπλα σου.. είναι φορές που είμαι 100% σίγουρη για αυτό.. αν και θέλω να πιστεύω πως κάνω λάθος.. αλλά πως αλλιώς να το εξηγήσω? Τη μια μιλάμε, μου λες πως μ’αγαπάς, πως σου λείπω και σε πιστεύω.. ότι και αν μου πεις εσύ θα το πιστέψω.. έστω και αν δεν τα νιώθω.. και από την άλλη χάνεσαι για μέρες, βδομάδες.. και εγώ να είμαι συνεχώς με το κινητό στο χέρι να περιμένω ένα μήνυμα από σένα.. κάθε πρωί ξυπνάω και το πρώτο πράγμα που κάνω είναι να κοιτάξω το κινητό μου με την ελπίδα να δω το όνομά σου στην οθόνη.. αλλά κάθε πρωί απογοητεύομαι ξανά και ξανά..

Νομίζω ξέρεις πολύ καλά πόση επιρροή έχεις πάνω μου.. ένα σου μήνυμα, μία σου λέξη, ένα σου βλέμμα και εγώ είμαι έτοιμη να κάνω τα πάντα για σένα.. κάθε φορά που μιλάμε  τρέμω ολόκληρη.. η καρδούλα μου χτυπάει τόσο δυνατά που νιώθω πως είναι έτοιμη να σπάσει.. αλλά μόνο όταν μιλάω μαζί σου χαμογελάω..  έχεις την ικανότητα να φέρνεις το χαμόγελο πίσω στα χείλη μου.. νιώθω να πετάω.. νιώθω ευτυχισμένη.. αλλά ταυτοχρόνως πονάω.. πονάω πολύ γιατί δεν είμαστε μαζί.. να μην υπήρχε μόνο αυτή η απόσταση να μας χωρίζει.. αλλά υπάρχει.. και έμεις οι δυο είμαστε χώρια.. το ξέρεις πως σ’αγαπάω έτσι?

Έχω κουραστεί όμως.. τόσο καιρό κρατιέμαι.. σ’αγαπώ αλλά δε νιώθω πως και εσύ μ’αγαπάς.. ναι μου το λες αλλά δεν μου φτάνει.. θέλω πράξεις.. δείξε μου πως μ’αγαπάς.. περασέ πολύς καιρός από τότε που έχω να νιώσω πως μ’αγαπάς.. χάνεσαι και νιώθω να απομακρύνεσαι από μένα.. όποτε θες μου μιλάς.. όποτε θες μου στέλνεις μήνυμα ή με παίρνεις τηλέφωνο.. εγώ να προσπαθώ να συνεχίσω την ζωή μου.. να μαθαίνω να ζω χωρίς εσένα.. να συνηθίζω την απουσία σου.. και όταν νιώθω να είμαι κοντά στο να συνηθίζω την ιδέα πως δεν είσαι πλέον κοντά μου.. κάνεις την κίνηση σου να με θυμηθείς και να μου χαλάσεις τα πάντα.. και μετά να χάνεσαι πάλι και ξανά από την αρχή.. πονάει πολύ αυτό που κάνεις ματάκια μου.. αν θες να είσαι μαζί μου, πάλεψε και αγωνίσου για την αγάπη μας.. κάνε με να νιώσω πως πράγματι μ’αγαπάς.. μπορώ να περιμένω όσο χρειαστεί, απλά ζήτα το.. αν όμως θες να φύγεις μακριά, αν δε θες να είσαι μαζί μου, τότε πες το μου.. θα το δεχτώ.. θα πληγωθώ το ξέρω αλλά το προτιμώ από το με σκοτώνεις με αυτόν τον τρόπο.. δε μου αξίζει.. απλά πες μου τι θες από μένα.. έχω κουραστεί.. δεν το αντέχω άλλο.. δεν μπορώ να μην ξέρω τι γίνεται.. τι πρέπει να κάνω.. ρίξε λίγο φως στο σκοτάδι που περπατώ.. βοήθα με να καταλάβω..

Σ’αγαπώ.. αυτό δεν αλλάζει.. δε θα σε ξεχάσω ποτέ.. πάντα θα έχεις θέση στην καρδιά μου.. πάντα θα έχω μαζί μου τις αναμνήσεις μας.. τα όσα πέρασα μαζί μου.. μια χάρη σου ζητάω μόνο.. βγάλε με από το μαρτύριο το οποίο ζω τώρα..

Δεν ξέρω αν όλα αυτά που γράφω βγάζουν νόημα.. τα πάντα είναι μπερδεμένα μέσα στο κεφάλι μου..  το μόνο για το οποίο είναι σίγουρη είναι πως ακόμα σ’αγαπώ! Κάθε μέρα μου λείπεις και πιο πολύ.. και σε θέλω κοντά μου, στο πλάι μου, όπως τότε που ήσουν δικός μου..

Ξέρω πως ίσως να μην διαβάσεις ποτέ αυτά που γράφω και μακάρι να είχα τη δύναμη να στα πω η ίδια από κοντά.. αλλά όταν είμαι μαζί σου οι λέξεις χάνονται.. όσα θέλω να σου πω δεν βγαίνουν από το στόμα μου γιατί δεν θέλω να χαλάσω την στιγμή.. δεν πειράζει όμως.. ήθελα απλά να αδειάσω από αυτά που νιώθω.. δεν έχω που αλλού  να τα πω, εκτός από εδώ..

Εσύ –Π- να περνάς καλά.. να ζεις την ζωή σου.. και να  χαμογελάς πάντα..

Να έδινες και εσύ λίγη σημασία..

Eίναι ωραίο όταν κάποιος θυμάται τα πάντα για σένα,
κάθε μικρή λεπτομέρεια, και όχι επειδή του τα υπενθυμίζεις συνέχεια,
αλλά επειδή δίνει σημασία σε όσα λες..

Υ.Γ: Για ένα καλό μου φίλο που σε λίγο χρονικό διάστημα έμαθε σχεδόν τα πάντα για μένα..
Σ'ευχαριστώ :) με έκανες να νιώσω πως ήμουν κάτι σπουδαίο
γιατί ποτέ δε βαρέθηκες να μαθαίνεις όλο και περισσότερα για μένα..
Μου έδινες σημασία..
Και ήσουν πάντα πλάι μου όταν χρειαζόμουν ένα στήριγμα..
(_34days to go_)

Έλα -Π-ίσω..

Κουράστηκα! Έχω κουραστεί με αυτή την κατάσταση.. περιμένω, και ούτε εγώ η ίδια δε ξέρω για τι πράγμα περιμένω.. ή μάλλον ξέρω.. περιμένω να έρθεις πίσω στην ζωή μου.. να γεμίσεις αυτό το κενό που νιώθω καθημερινά.. αλλά κανένας δεν μου έχει εγγυηθεί πως θα έρθεις πίσω.. ούτε εσύ δεν έχεις πει πως θα είμαστε ξανά μαζί.. όσες φορές σε έχω ρωτήσει μου λες πως δεν ξέρεις τι θα γίνει.. εγώ τι πρέπει να κάνω? Να περιμένω ή όχι? Όποια και αν είναι η απάντηση εγώ ακόμη ελπίζω.. ίσως κάποια μέρα θα μπορώ να πω ξανά πως είσαι ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ.. δε θέλω να σε χάσω.. σε θέλω στην ζωή μου.. σε θέλω δίπλα μου.. θέλω να μπορώ να σε αγκαλιάζω, να σε φιλάω, να σου μιλάω με τις ώρες, να σε κοιτάω, να σου κρατάω το χέρι.. θέλω να κάνω μαζί σου τα πάντα.. θέλω να μπορώ να σου λέω “σ’αγαπώ”, χωρίς να φοβάμαι, χωρίς να σκέφτομαι πως δεν πρέπει.. δε θέλω να σε ξεχάσω.. πόσο μάλλον να συνεχίσω τη ζωή μου και να βάλω κάποιον άλλο στη θέση μου.. μόνο ΕΣΕΝΑ θέλω.. αλλά δε μπορώ να συνεχίσω να ζω μόνο με τις αναμνήσεις.. σε θέλω εδώ.. δε ζητάω πολλά.. αλλά όσο και να με κουράζει αυτό που ζω.. ποτέ δε θα κουραστώ να σ’αγαπώ..

Φοβάμαι.. τρέμω στην σκέψη πως το κεφάλαιο, στο βιβλίο της ζωής μου, μαζί σου ίσως να έχει κλείσει.. ίσως να έκλεισε τόσο απότομα, ίσως να έχουμε τελειώσει χωρίς να το έχω καταλάβει.. δε ξέρω.. δε θέλω.. μακάρι να ήξερα.. μακάρι να μπορούσα να δω το μέλλον για να ξέρω αν πρέπει να περιμένω ή αν πρέπει να προχωρήσω.. αλλά δε γίνεται.. το μόνο που ξέρω είναι πως σ’αγαπώ και μου λείπεις.. δε φαντάζεσαι πόσο.. δε γίνεται να σε ξεπεράσω, να σε ξεχάσω, να σε σβήσω.. δε ξεχνιέται αυτό που είχα μαζί σου.. ήσουν και είσαι η ζωή μου.. μαζί σου ένιωσα πως είναι να αγαπάς και να αγαπιέσαι, πως είναι να ζεις.. κοντά σου είμουν ευτυχισμένη, τίποτα δε μπορούσε να μου χαλάσει την διάθεση.. ήμουν πάντα με ένα χαμόγελο στα χείλη.. δε λέω πως τώρα δε χαμογελώ, αλλά το χαμόγελο που είχα όταν ήμουν μαζί σου ήταν διαφορετικό.. το χαμόγελό μου τώρα δεν έχει την μαγία που είχε κάποτε.. μου λείπει αυτό το χαμόγελο.. μου λείπει πολύ.. πιο πολύ όμως μου λείπει το δικό σου χαμόγελο.. αυτό που ερωτεύτηκα.. αχχ.. έλα πίσω σε παρακαλώ.. η ζωή μου έχει αλλάξει.. δεν έχει νόημα πια.. σε χρειάζομαι.. πραγματικά σε χρειάζομαι.. μην μ’αφήσεις.. δε θα το αντέξω.. θα περιμένω όσο χρειαστεί φτάνει να έρθεις πίσω..

Περιμένω.. έστω και αν στο τέλος μείνω μόνη.. έστω και αν δεν έρθεις πίσω.. εγώ θα περιμένω γιατί η καρδούλα μου μου λέει πως δε τελειώσαμε.. πως θα είμαστε ξανά μαζί.. και εγώ την ακούω.. κι ας με οδηγήσει σε αδιέξοδο.. εγώ την εμπιστεύομαι..

Υ.Γ: Σ’αγαπώ.. θα το λέω συνέχεια.. γιατί το νιώθω.. και να ξέρεις πως περιμένω.. μην μ’αφήσεις να περιμένω για πολύ ακόμα.. η καρδιά μου πονάει όσο είσαι μακρυά μου..

Δεν σ'αφήνω..

ΠΟΤΕ μην αφήσεις κάτι το οποίο δε θα ηθέλες
να δεις σε άλλα χέρια εκτός από τα δικά σου..

Φώτα Τροχαίας..

Μακάρι η αγάπη να είχε φώτα τροχαίας,
έτσι ώστε να ξέραμε που πηγαίνουμε,
που σταματάμε και που να προσέχουμε..