پوریا

من که خیلی شرمندم.. دیگه سالی ۱ بارم آپدیت نمیکنم..! اومدم فقط عرض ادبی کنم و چندتا عکس از پوریا بگذارم..

بعد از حدود یک سال یک تصمیم گرفتم یک عکس جدید از پوریا که همین چند روز پیش ازش گرفتم داخل وبلاگ قرار بدم تا شاید کمی از خجالت پوریای عزیزم دربیام. خیلی بده که این همه مدت با اینکه کلی عکس ازش داشتم اما داخل وبلاگ قرار ندادم. نمیتونم بگم به دلیل کمبود وقت چون این فقط بهانه هست.

به زودی با مجموعه ای از عکس های پوریا برمیگردم و یه سر و سامان اساسی به وبلاگش میدم تا بعدها گلگی از من نداشته باشه. نه خودش نه طرفداراش....

بالاخره امروز پس از وقفه ای نسبتاْ طولانی وبلاگ پوریا رو با عکس هایی از چند ماه پیش تا به امروز آپدیت میکنم.

پوریا در مقایل دوربین یکی از ژستهای خاص خودش رو گرفته

این عکس مربوط میشه به اوایل خرداد امسال که موهای پوریا رو به شکل چرا (شخصیت عروسکی) درآوردم 

این عکس مربوط به اوایل تیرماه هست که خودم موهاش رو اصلاح کردم

این عکس قبل از اصلاح موهاش هست

این عکس واسه اواخر سال ۸۸ هست که پوریا در حال خوردن بستنی هست و اتفاقی کمی اونطرفتر توجهش رو جلب کرده

امیدوارم حال همگی شما خوب باشه و لحظات خوبی رو نیز سپری کنید. چند وقتی هست که به دلیل مشغله و یه سری از مشکلات نتونستم وبلاگ پوریای عزیزم رو آپ کنم. البته شاید هم درصدی از این نتوانستن به دلیل تنبلی خودم بود. به هر حال قصد دارم جبران کتم و عکس هایی از این مدتی که نگذاشتم رو به زودی در وبلاگ قرار بدم تا همه ببینن این شیطونک چقدر بزرگ و جیگر شده. جا داره یکم از ادا بازی های این وروجک بگم تا شما نیز با شیطنت های پوریا آشنا بشید.

یکی از مهمترین و به نظر من بهترین کارهایی که پوریا انجام میده اینه که از هر فرصتی برای خواندن ترانه و رقصیدن استفاده میکنه و همیشه در حال قر دادن هست. ویدئوهای جالبی از رقص+خواندن ترانه های خواننده ها ازش داریم که خیلی بامزه و شیرین هست. تو مملکتی که عزا و عزاداری ارزش هست و شادی ضد ارزش, خوبه که به نسل بعدی فقط شادی رو یاد بدیم که به نظر من داشتن روحیه خوب و شاد یکی از مهمترین عوامل پیشرفت و رشد در جوامع غربی و اروپاست و برعکس آن در کشورهایی نظیر ایران و ...(یکم سیاسی شد..!!)

یکی دیگه از شیرین کاری های پوریا تکرار کلمات بلافاصله بعد از شنیدن هست. بعضی کلمات سخت رو هم سعی میکنه زود تکرار کنه. البته یه روزی با باباش رفته بودن بیرون و یه راننده ای بد پیچیده بود جلو بابایی, و ایشان هم با لفظی اون راننده رو مورد خطاب قرار داده بود که قربونش برم جناب پوریا همان لحظه گوش تیز کرده و یاد گرفته بود و دیگه به کوچک و بزرگ رحم نمیکرد... D:

بیا بغلم.. بیا بغلم هم برای دست انداختن به کار میبره.

خونتون کجاست رو هم در زمان درگیری میگه.. میخواد ببینه بچه سوسولی یا ...

آقا وایسا... آقا وایسا...

همیشه وقتی میخواد بگه مثلاً سرم خورد به میز, نمیگه سرم خورد, میگه سر پوتا خورد به میز. دیگر جملات: پوتا خود رف تو شمکی(یعنی پوریا خورد رفت تو شکمش) و .....

خلاصه کلی شیطون شده و شیطنت میکنه. از طرفیم خیلی باهوش و زیرک هست و یه سری جاها واقعاً نمیشه سرش رو کلاه گذاشت. مثلاً یه موبایل یکی از عموهاش رو میخواد, هر جور شده خودش رو به موبایل میرسونه و نمیشه چیز دیگه بهش داد و در نهایت اگه دستش جایی بند نباشه با چندتا جیغ و کمی هم گریه به هدف مورد نظرش میرسه.

چند روز دیگه هم تولد 2 سالگی پوریا هست و قصد داریم این روز قشنگ رو جشن بگیریم و به پوریا بگیم که چقدر خوشحالیم که اون وجود داره و بینمون هست و خودش هم در آینده پی به وجود با ارزشش ببره و بدونه که کلی آدم دوسش دارن و همه کار برای رشد و ترقیه اون انجام میدن. 2 مهر 1387 روز تولد پوریا بود و 2 مهر 1389 یعنی چند روز دیگه تولد 2 سالگیشه. امیدوارم بتونم با کلی عکس برگردم و وبلاگ رو بعد از مدت ها یه سر و سامانی بدم.

همیشه شاد و سر زنده باشید و مثبت فکر کنید و سعی کنید این حس مثبت و خوب رو به دیگران نیز انتقال بدید که جهان محل بازتاب انرِژیهاست, اگر انرِژی مثبت بدی, مثبت و خوب دریافت میکنی و اگر هم منفی باشی و این حس رو انتقال بدی, باید منتظر عواقبش که همانا سرنوشت نا معلوم و منفی و به دور از رشد هست باشی.

یه سری عکس جدید از پوریا جووووون...

درود

اینم یه سری عکس جدید از پوریا

درود

از امروز میخوام اینجا راجه به عشقم صحبت کنم. کوچولوی خوردنی و نازی که با به دنیا اومدنش کلی شادی به زندگیمون بخشید . دیگه یکی رو داریم که تو این دنیای اعصاب خورد کنی با آرامشش بهمون آرامش میده. عروسکی که نگاه کردنش هم برامون جذاب و دوست داشتنیه. تازه ۲ماه و ۳ روزه که پا به دنیای ما آدما گذاشته. واسه شروع چند تا عکس از روزهای نخست تولدش میذارم.

این عکس ماله ۱ ساعت بعد از تولد پوریاست

این ۳تا عکس ماله ۲ روز بعد از تولدشه. صبح با داداش رفتیم و نینی و مامانش رو از بیمارستان آوردیم خونه