Showing posts with label RIP. Show all posts
Showing posts with label RIP. Show all posts

20.5.12

μαθθαίννω νέα σου που το φέησμπουκ


Οταν εζούσα στην Αίγυπτον έκαμα πολλούς φίλους. Φίλους, γιατι φίλες ήταν πολλά δύσκολον να κάμω. 3 ούλλες τζ’ουλλες, μια που τζείνες η μονη άσιλα Αιγύπτια εκμυστηρεύτηκεν μου λλίον πριν να φύω ότι οι ξένες εννεν πολλά ευπρόσδεχτες, αφου αποτελούν απειλή στο γαμπροπάζαρον επειδή εν πκιο πιθανόν να δώκουν στους άντρες τους κοκκό. Γενικά ίσχυεν η γνώμη ότι εμείς οι ξένες είμαστεν ελευθέρων ηθών. Η πρώτη μου φίλη ήταν η Ντίνα. Εγνώρισα την σε έναν μπαρ, ήταν 2η εξάδερφη μιου φίλου μου. Ξανθούα τζιαι πρασινομμάτα, εν την επήρα για Αιγύπτια. Τζιαι η τεξάνικη της η προφορα πουπάνω, ούτε που επέρασεν που τον νού μου. Η Ντίνα εν Αιγύπτια γέννημαν θρέμμαν του Τέξας. Η μάμμα της στην Αίγυπτον έσιει στάτους Βουγιουκλάκη αφού ήταν μεγάλη σταρ όταν ο Αιγυπτιακός κινηματογράφος άκμαζεν. Η Αίγυπτος εν το Χόλυγουντ του αραβικού κόσμου. Η μάμμα της Ντίνας που λες, μια πανέμορφη κοπέλλα με πρασινοκίτσινο μμάτι ήταν το αντικείμενον πόθου πολλών νεαρών, έκαμνεν θραύσεις... αλλά ερωτευτηκεν το παπάν της φίλης μου, που μόλις ετέλιωννεν τες σπουδές ιατρικής στο Τέξας τζιαι επάρετησεν την λαμπρήν καρίεραν της μούβισταρ για να πάει μαζίν του στο Τέξας. Οι γονιοί της, που έτσι τζι’αλλιώς εν εγκρίναν οτι η κόρη τους ήταν Θεατρίνα εκούντησαν την κουβένταν. Αν ήταν πράγματι κεραυνοβόλος έρωτας, ή αν ήταν το δίεξοδον της της σταρ να ευχαριστήσει τους γόννιους της ενι ξέρω. Μετα που εξιπαιθκιώσαν, εστραφήκαν πίσω στην Αίγυπτον, ο γιατρός παπάς της φίλης μου ήταν νεκατωμένος σε κάτι στεμσελ ρίσερτς τζιαι εν εμπόρεν να τα συνεχίσει στην Αμερικήν. Η μάμμα της επήεννεν που το ένα τόκ σιοού στο άλλο τζιαι παράλληλα έκαμνεν τζιαι κάτι εκπομπές στο ράδιο. Η Ντίνα, όταν την εγνώρησα μόλις είσιεν έρτει στην Αίγυπτον, 3 χρονια μετα που τους γονιούς της. Εν ήρτεν επειδή έθελεν. Εφέραν την με το ζόρι τζιαι η Αίγυπτος ήταν κάτι σαν αποτοξίνωση, αφού ήταν νεκατωμένη με ναρκωτικά τζιαι κακές παρέες στο Τέξας, εφέραν την για να την απομωνόσουν. Εγνώρισα την σαν έναν πλάσμαν, γλυτζίν, ευχάριστον, τζιαι πολλά ανασφαλή. Εζιεν μιαν ζωήν πουκάτω που την σκιάν της μάνας της δίχως να μπορεί να την ιφτάσει σε ομόρφκια τζιαι χάρη. Το γέγονος ότι τότε ήταν ήδη 30 χρόνων τζιαι εν είσιεν κατασταλάξει, ούτε είσιεν παντρευτεί ήταν ένας που τους λόγους που την έπρηεν η μάνα της. Επροξενούσεν της διάφορα γεροντοπαλλίκαρα, γέρους στην ουσία, επειδή εθεώραν ότι τούτα αξίζαν της γεροντοκόρης κόρης της. Ελάλεν μου τα τζιαι εγελούσαμεν, αλλά κατα βάθος υπέφερεν που τούντα πράματα, τα κομπλεξ που της εδημιουργούσεν η μάμμα της ήταν τεράστια. .Η φιλία μας εκράτησεν για ούλλην μου την διαμονή στην Αίγυπτον τζιαι έχω πολλά όμορφες αναμνήσεις. Νομίζω τζιαι οι θκυό εθέλαμεν μιαν φίλην μες την αντροκρατούμενην κοινωνίαν του Καϊρου τζιαι ήβραμεν την. Μετά έφυα, η Ντίνα έμεινε. Εκρατήσαμεν επάφη, αραιά και που, που το φέισμπουκ ακολούθουν την ζωήν της. Εθώρουν ότι αδυνάτισεν, κάτι που έθελεν πολλά αλλά εν εμπόρεν, ότι είσιεν την ζωήν της υπο έλεγχο. Μετά που 2-3 χρόνια είδα πάλε που το φέισμπουκ ότι εμετακόμισεν πίσω Αμέρικη, στην Σάντα Μπραρμπαρα, μετα που 2 χρόνια πάλε ότι επάντρευτηκεν (έναν της ηλικίας της τζιαι μάλιστα πολλά εμφανίσιμον- Ιν γιορφέης μάδερ!) τζιαι εφάινετουν πολλά χαρούμενη. Είδα το επίθετον της να αλλάσσει, τον μήναν του μέλιτος στη ταϋλάνδη τζιαι τελικά, την πανέμορφην της κοράσα, φτύμμαν κόλλημαν η μάνα της, με πράσινα μματούθκια! Σε ούλλον τούτον το διάστημαν ανταλλάσσαμεν κανέναν μύνημαν το εξάμηνο για τα άπντειτς, αλλά τίποτε το ιδιαίτερον. Ωσπού τζιαι εχτές επόσταρεν ημερομηνία τζιαι τόπον μιας κηδείας. Που τα ποστ των φίλων της εκατάλαβα ότι ο άντρας της επέθανεν, που τι ένιξέρω. Εστεναχωρήθηκα αφάνταστα για την φίλην μου, που τόσα χρόνια επροσπάθαν να έβρει τον τόπον ΤΗΣ τζιαι να ανήκει κάπου. Ετα ούλλα τζιαμέ. Σκέφτουμαι ότι η Ντίνα φτου ξανάπαρκης πρέπει να χτίσει την ζωήν της, φτού ξανάπαρκης να πολεμήσει τες ανασφάλειες της. Θα της στέλνω θετικήν ενέργεια που μάκρυα. Μετά που το έμαθα έτυχεν να είμαι στην πόλην, τζιαι τούτος ο μιτσής έπκιασεν το μούντ μου τέλεια! Εκάτσα εναν 40λεπτον τζιαι άκουα τον, έδωκα του 5 ευρώ τζιαι είπα ευχαριστώ τζιαι να κοιτάζει τον βήχχαν του

17.4.12

Στενεύουν τα περάσματα...


Ανάγνωστερ σπάζω του νόμους για να σου γράψω που την δουλεια....
Επέθανεν ο αγαπημένος μου «λαϊκός» τραγουδιστής, η φωνάρα, ο Μητροπάνος.
Το τραγικό είναι οτι το 2008 που επήα Αθήνα, επέμενα να πάμε στα μπουζούκκια γιατι έθελα να δω τον Μητροπάνο, τζιαι μάλιστα είπα «ακούστηκεν ότι εν άρρωστος, ποιος ξέρει να θα ξαναμπορέσουμεν να...»
Τζιαι ετσί εκουβάλησα τους ούλλους στα μπουζούκκια, την διασκέδαση που κανονικά φτύνουμμεν ούλλοι, ειδικά στην Αθηναϊκή εκδοχή της που συνδέεται με ντεκαντάνς τζιαι πολλές επιφανειακές σπατάλες. Ήταν η πρώτη (τζιαι μάλλον η τελευταία μου φορά στα μπουζουκκια)
Χαλάλι σου Μητροπάνο!
Πάνω ποννα πάεις πήεννε να δείς την στέτεν μου την Γιαλλούρρα, άρεσκες της πολλά, τζιαι ας ήταν γεναίκα του χωρκού, αγράμματη.
«Τζείνος ο άδρωπος ο κκέλης τραουδά σαν τους αντζιέλους»  ελάλεν πάντα. Ή «άηστο κορούα μου τζιαι τραούδα τζείνος ο άδρωπος ο κκέλης!»

Αλλά, ξέρουμεν το ούλλοι. Ο Μητροπάνος στην ουσία εν αθάνατος.