دود بسیار و حرارت همه پیوسته شد و
زد نهیبی که در این آتش و دود و هیجان
دخترک مانده جدا بی کس و تنها حیران
گفت با خود اگر ناجی او من نشوم
گر که بر زندگیش شعله روشن نشوم
من نام امید برایم به جهان سنگین است
که رسم ایثار ،شیوه مردان این است
بلبل شوقم هوای نغمه خوانی می کند
همتم تا می رود ساز غزل گیرد به دست
طاقتم اظهار عجز و ناتوانی می کند
بلبلی می نالد هنوزم کین چمن
با خزان هم آشتی و گل فشانی می کند
ما به داغ عشق بازی ها نشستیم و هنوز
چشم پروین چشمک پرانی می کند
نای ما خاموش ولی زهره شیطان هنوز
با همان شور و نوا دارد شبانی می کند
گر زمین دود هوا گردد همانا آسمان
با همین رخوت که دارد آسمانی می کند
سال ها شد رفته دم سازم زدست
اما هنوز در درونم زنده است و زندگانی می کند
با همه نسیان تو گویی که از پی آزار من
خاطرم با خاطرات خود تبانی می کند
بی ثمر هر ساله در افکر بهارانم ولی
چون بهاران می رسد با من خزانی می کند
طفل بودم دزدکی پیر و علیلم ساختند
آنچه گردون می کند با ما نهانی می کند
می رسد قرنی به پایان و سپهر بایگان
دفتر دوران ما هم بایگانی می کند
شهریارا تو دل از ما نا مهربانان نشکنی
ور نه قاضی در قضا نا مهربانی می کند
آخرین روزهای پاییزت بخیر....
رفیق چهار فصل من
روز آتش نشان مبارک
بر گرفته از رمانی در خاطرات شیرین کودکی
روز گرم و پر مشغله ای رو پشت سر گذاشته بودیم
آتش نشان نبودم ولی تو اوقات بیکاری البته بهتره بگم همیشه
تو ایستگاه پیش بابام بودم
از صبح با هر گروهی که تونسته بودم رفته بودم ماموریت
شب بعد صرف شام و خوش و بش با همکارای بابام رفتم بخوابم
سکوت عجیبی تمام سطح ایستگاهو که قبلا بزرگترین قبرستان تهران بود رو فرا گرفته بود
حدود ساعت 2 شب.تو فکر بودم .ناگهان صدای سیگنال بیسیم رو
شنیدم .بلافاصله صدای زنگ حریق سکوت شب رو درهم شکافت
از جا بلند شدم و همراه بقیه دویدم سمت ماشینها
همه سوار شدیم
فرمانده حریق امیر روستایی بلافاصله با بیسیم آدرس محلو گرفت
امیر روستایی : فرمانده ای از 401
401 شب شما بخیر.نیرو اعزام بفرمایید خیابان امام خمینی نمازخانه
دانشگاه افسری اما علی (ع)
امیر روستایی:2-10 ، 3-10
رسیدیم جلوی درب دانشگاه افسری ولی انگار سربازها بی اطلاع بودند
امیر روستایی:فرمانده ای 401
401 ، 10-1
امیر روستایی:فرمانده ای مقابل درب دانشگاه هستیم.عوامل اظهار بی اطلاعی میکنن
401 از خیابان شعاع انتخاب مسیر داشته باشید
کمی بعد همین که وارد خیابان شعاع شدیم با جهنمی از آتش مواجه شدیم
امیر روستایی: فرمانده ای 401 -------- 4-10 اعلام میکنم در ضمن لطف کنید
نیروی کمکی به محل اعزام کنید
401 ..10-2.لطف کنید یک گزارش اجمالی از محل داشته باشید
امیر روستایی: به اطلاعتون برسونم مورد حریق نمازخانه ای در حدود 1000 متر مربع
که بخوصوص از ناحیه شیروانی طعمه حریق شده.حجم حریق سنگینه
لطف کنید نیروهای کمکیو سریعتر به محل اعزام کنید.
تا صبح ساعت 8 اونجا بودیم.اینقدر جنب و جوش کرده بودم که ارضا شده بودم
از اون موقع 10 سال میگذره و من هنوزم آرزومه که آتش نشان بشم.
زندگی با خاطرتم برام دنیایی داره.برام دعا کنید آتش نشان بشم
میذارم تا بدونن هنوز دوستشون دارم
من شعر سکوتم را در گوش تو خواهم خواند
شبهای بلندم را با یاد تو خواهم ماند
من ریشه عشقم را در قلب تو خواهم کاشت
آن صحبت اول را در خاطره خواهم داشت
تو ای زیباتر از خورشید زیبایم
تو ای والاترین مهمان دنیایم
بدان آغوش من باز است
شروع کن
یک قدم با تو
تمام گامهای مانده اش با من
گاهی دلم دو کلمه مهربانانه میخواهد
نه به شکل دوستت دارم
ساده مثل
دلتنگ نباش فردا روز دیگریستُ
یکروز رسد نشاط به اندازه دشت
افسانه زندگی چنین است.............
در سایه کوه باید از دشت گذشت
در فاصله ها پیر شویم
خود اسیر شب تنهایی و تقدیر شویم
قسمت این است .....
یک عمر مسافر باشیم
تا از این دورزدن های زمان سیر شویم
اگر در سرنوشت ما همه چیز را از قبل
نوشته ای آرزو کردن چه سود دارد؟
خداوند خندید و گفت:
شاید در سرنوشتت نوشته باشم
هر چه آرزو کرد
بی تو روحم گرفته وتنهاست
با تو یک کاسه آب یک دریاست
بی تو دردم به وسعت صحراست
بلندترین قله هایش رسیدی
لبخند خود را نثار تمام سنگریزه هایی کن
که پایت را خراشیدند
یک روز رسد نشاط به اندازه دشت
افسانه زندگی چنین است
در سایه کوه باید از دشت گذشت
تقدیم به برادر آتش نشانم
او در جدال با مرگ شعر زندگی می سراید
دستهایی که کمک میکنند مقدس ترند از
لبهایی که دعا میکنند
و آفتاب را به زندگی دیگران هدیه میکنند همیشه آفتابی اند
شب های بلندم را به یاد تو خواهم ماند
من ریشه عشقم را را در قلب تو خواهم کاشت
آن صحبت اول را در خاطر خواهم داشت
حج اکبر است
از هزاران کعبه
یکدل بهتر است
