ریکسیا

زندگی لحظه نفس گیر ثانیه هاست...

وتو در هرثانیه احساسم را به تصخیرنگاهت دراوردی

نگاهت فارغ از هرقانونی

جاذبه خاص دلم است...

ای عشق....

من همیشه دلم برایت تنگ است.. 

برای تو گاهی پرواز میکنم حتی 

عشقم به تو رسید به آسمان  

همه مردم نظاره گر این عشقند 

ولی تو نیامدی نیم نگاهی بیندازی حتی! 

مگر میشود اینقداز هم دوربود؟ 

مگر میشود تو هم دلت تنگ نشود؟ 

اگر در هرجای دنیا که باشی و بدانم تو دلت تنگ شده.. 

با دل و جان خواهم آمد به سراغت.  

با همان قایق کاغذی دلم 

که برایم کشتی امیداست 

و عرشه ای پراز آرزو

دلم برایت تنگ شده.. 

ای عشق

بهار... 

فصل زیبایی ها ..فصل عشق.... 

     میدو نی دنیایه عجیبیه !!!      

خدا میلیاردها آدم خلق کرده 

هر روز از کنار صدها آدم گذر میکنی 

چهره ها و قیافه های جورواجور میبینی 

ولی... 

تو فقط منتظریک نفر هستی 

فقط به یک نفر فکر میکنی 

فقط یک نفره که به قلبت آرامش میده 

و یک نفره که تنهاییت باهاش پر میشه 

وتو برای من همان یک نفری 

ای عشق... 

دنیای شاعرانه من در گرو یک لبخند عاشقانه توست 

همچون شاپرکی که محو شمع است  

من محو گوشه لبت هستم  

ای عشق ....

حالا که به اندازۀ تمام فصل های بی تو بودن

تنها شده ام

تصویر چهره آرام بخشت 

آخرین شعرم را بدرقه راهت کردم.. 

آن را پشت نگاهت بنداز تا زمزمه دلتنگی ام  

برای روزهای تنهاییت که بدون من هستی باشد. 

تو باید بدانی که من همیشه با توام در یک قدمی دلت  

چشمانت را ببند مرا خواهی دید که از نوازش دستانت دور مانده ام 

آخرین نگاهت را دست نوازشی کردم برای دل تنهایم،بدون تو من قاصدکی سرگردانم 

ای عشق....

امروز دلم شکست....   

شاید دلیلش را تو ندانی  

شاید هیچ وقت از نگاهم نخوانی 

اما در تنهایی شکست....  

....

تو همچنان تنها آواز عاشقانه من هستی،

تنها بال پرواز بسوی سرزمین آرزوهای من هستی، 

هنوزهم تشنه دریای وجودت فقط من هستم، 

ای عشق...

دوست داشتنت هوس نیست 

ای عشق....

ظرافت بالهایم فقط در دستان پر از عشق تو جان خواهند گرفت..

ای عشق..

ای عشق...

شاید خدا خواست که اینگونه باشیم..

تو پروانه ..

من دست نوازشگر...

تو سرشار از عشق

من بی تاب برای عشق

تو همان حسی که

من با تمام وجود  احساست  کردم

تو شعله ای کوچک که

تمام وجودم را به آتش کشیدی

و تو...

در وجودم بمان.

تو که ذره ذره آمدی...

ذره ذره شدی همه وجودم...

دیوونه ی  ذره ذره وجودت شدم...

بی تو ذره ذره آب میشم...

و....

من هنوزهمان پروانه ام که  عاشق شهد

شیرین لبانت هستم...

همه وجودم تقدیم به کسی که عشق را به من هدیه داد...

اکنون که آسمان ابریست..

باران را بامن زمزمه کن..

عشق خیس گلبرگهای گل سرخ را دریاب..

شاید فردا من نباشم...

وتو فقط زیر باران به خیسی خاطره هانظرکنی...

اکنون...

تو برام غزلی با ترنم باران...

عشق پاکی به لطافت گل سرخ...

تو را دوست دارم...

این روزها خیلی از آدمها دم از عشق میزنند..

اما عشق واقعی کجاست؟؟

من عشق را زیر باران دیدم

من عشق را در آسمان دیدم...

همه عشق آنجا بود

چه زیبایند تمام واژه های کودکانه .. عشق را به سادگی یک لبخند

شیرین روی لب زمزمه میکنند...

ومن اکنون با واژه های شیرین کودکانه می گویم:

دوستت دارم..

 عشقت را سوار بر بال پروانه ای کردی که سرزمین ابدی اش قلب من بود..

مهربانی در وجود تو مرا اسیر

سایه نگاهت کرده

 ای عشق...

*********

لحظه ها بی تو هیچ رنگی ندارن

تو برام رنگ زندگی هستی

ای عشق..

دلم را امروز گرو گذاشتم و اونو با لحظه های باتو بودن عوض کردم..

تو برام خوده عشقی..

خدایا من هنوز اولین پله هستم..

به امید بودنت پا در پله های دوم و سوم زندگی خواهم گذاشت..

حتی چشمهایم را نیز میبندم و بی هیچ ترسی به جلو خواهم رفت چون به بودنت مطمئنم..

...

خدایا...

 امروز عاجزانه ازت میخوام که ....!!!

خدایا همانگونه که مطمئنم تو ته آخرین پله دستای منو میگیری دستای اونم بگیر...

خدایا..میدونم که با صدای من آشنایی..

هرروز و هر شب من صدات میکنم هربار چیزای متفاوتی ازت خواستم

و بی هیچ منتی بهم دادی..خدایا..میدونی که ازت چی میخوام

 نذار نا امیدشم...