سعید

شروع میشودم باز روز تکراری

نگاهِ خیره شده روی قاب دیواری

من ودوباره نوشتن هوای دم کرده

سکوت،آینه ونقشهای زنگاری

چقدر خوب بلد شد به انزوا ببرد

فضای زیرزمین را حضور اجباری

به روی برگه تقویم بیست وشش خط خورد

وروی نقطه آغاز ماندم انگاری

قرارمان به نبودن نبود یادت هست؟!

وتوبرای نبودن بهانه می باری...

گذشت...یاد گرفتم که من خودم باشم

بدون داشتن انتظاری از...آری!

خبر رسید که مژده...کسی به من میگفت

تمام میشود آخر دوشیفت بیکاری...

زینب صالحی

چیزی كه در زن مرا تسخیر می كند

 مهربانی اوست، نه روی زیبایش؛

من زنی را بیشتر دوست دارم كه مهربانتر باشد .

ویلیام شكسپیر