نوشتــــ "قمحـــــا"....
همــــه بهـ او خنديدند!!...
گريـــــستــــ ....
گفتــــ به "غمهايـ ــ ـم" نخنديد که هر جـ ــ ـور نوشته شود
درد دارد....
از تـ ــ ـه به سر بخوان تا من را در آن روزهـ ــ ـا بشناسے...
____________________________________________________________________________

مـَن همـ ــآنـ َـم
خـوب تمـ ــآشـا کنـُ
ُختــَرے کـہ براے داشتــنــتـــ ...
تمــامـــ شبـــ را بيـدار مـے مانـ
و با تـ ـويــے کـہ نيــستے حرف مے زنـد
ختــرے کـہ ...
زانــو ميــزنـد لبــہ تختــش و چشمــــانش را مــے بنـ
و تنــــهـا آرزويـــَش را براے
هـــزارميـــن بـــــار بـہ خـُـــدا يـــاد آور مـــے شود!!!
خـُــدا هم مثــل هميـــشهـ لبــــخنـد مے زنـد
از ايــکه تــــ ـــو آرزوے هميشگے مـــن بودے
_____________________________________________________________________________

هـ ــ ـي بغض....!
بيا بيرون ديـ ــ ـگر صـ ــ ـداي هـ ــ ـق هـ ــ ـق اتــــ کسي را بيدار نمــ ـي کند.
نمــ ـي بيني؟
تنهايـ ــ ـم
________________________________________________

درســ ـتــــ مثل فنجــ ـان قهـــ ـوه
که تــ ـه مــ ـي کشد
پنــ ــجره
کــ ـم کــ ـم از تصويــ ـر تــ ـو
تهــ ـي ميشود
حــ ـالا
من مــ ـانده ام و
فنجــ ـان قهــ ـواے
که از حرف هاي نــ ـگفته
پشيمــ ـان استــــ
_____________________________________________________

به من حق بدهـ....
در اين مـ ـاه رمـ ـضان سر افطار...
با همـــــه نخوردنـــــــ هايـــــم روزهـ گرفتن هايـــــم....
بـــــاز ميل به خوردنـــــــ نداشتــــه باشم!!!
اين بغض ها که تو به خورد منـــــــ مـے دهي
سيـــــر سيـــــرمــ مـے کند!!!

____________________________________________________

ميخواهمــــــ برايت تنهايـــ ــ ـي را معني کنمــــــ :
در ساحل کنار جاده نشسته اي ...
هواي سرد،
صداي باد،
انتــــــظار انتــــــظار انتــــــظار … … …
دستت مي سوزد با سيگار !
به خودت مي آيي،
يادت مي آيد ديگر نه کسي است که از پشت بغلت کند،
نه دستي که شانه هايت را بگيرد،
نه صدايي که قشنگ تر از باد باشد ...
تنهايـــ ــ ـي يعني اين ….

_____________________________________________________________________


گاهـ ــ ـي سختــــ مي شود …
دوستش دارے و نمــ ـي داند
دوستش دارے و نمــ ـي خواهد
دوستش دارے و نمــ ـي آيد
دوستش دارے و سهمــــــ تو از بودنش
فقط تصويرے است رويايـــ ــ ـي در سرزمين خيالتــــ
دوستش دارے و سهمــــــ تو
از اين همــــــه ، تنهايـ ــ ـي است

_____________________________________________________________________


گـــاهــے
عـــمـــر تــلـف مــے شــود
بــہ پــاے يـــکـ
احـــســاس
گـــاهــے
احـــســاس
تــلـــف مــے شـــود
بـــہ پــاے
عـــمـــر
و چــہ عـــذابــے مــے کــشــد ،
کــســے کــہ هــمــ عـــمـــرش تــلــف شــده
هــمــ احـــســاســـش . . .
_____________________________________________________________________

شــَبـــِ تآريکـــ ،
اُتــ ـآقـــ ،
پـَنجرهـ ـهآيـــِ يـَـخــ زَدِهـ ،
نـُـور مـ ـآهـ
وَ جـ ـآيـــِ خـاليــِ تــُو
هَمهـ بـآ ـهَــمــ تـَـنهـ ـآ مـ ـآنـدِهـ ايمــ
مــَنـــ ، قـَـلـَمــ ، کـ ـآغـَذ وَ اينــــ وآژه ـهآيـــِ سـَرگـَردآنـــــــ ...
_____________________________________________________________________

شعـــــــر...
صداي نفس هاي توستــــ !
وقتي سر بر سينه ام ميگــذاري و کلماتــــ گورشــان را گـم مـے کنند