#10. Gałęziste - Artur Urbanowicz

                Jestem dość dziwnym przypadkiem bo, będąc szczerą, nie lubię oglądać horrorów i ogólnie filmów grozy. Za bardzo działają na moją psychikę i później zbyt długo nie mogę dojść do siebie i lęk pozostaje ze mną zdecydowanie dłużej, niż bym tego chciała. Jednakże uwielbiam je czytać! Powieści straszne, z dreszczykiem, kiedy z sercem w gardle i ciągłym lękiem śledzę losy bohaterów, to najlepsze lektury. A jeżeli fabuła sama w sobie jest idealną układanką, którą odkrywam powoli z coraz większym niepokojem i ciekawością, to już wiadomo, że książka pozostanie w pamięci na długo. Tak właśnie było z powieścią "Gałęziste" Artura Urbanowicza. I już teraz wiem, że chyba nigdy więcej nie wejdę do lasu. 

#9. Nawałnica mieczy. Stal i śnieg - George R.R. Martin

                Myślę, że wielu wielbicieli współczesnej literatury wie, czym jest Gra o tron. A już na pewno wiedzą to wielbiciele seriali - produkcja HBO zgarnęła wiele prestiżowych nagród i wciąż jest dumą stacji telewizyjnej. Epickie widowisko cieszy widzów już od kilku lat, dzięki czemu światową sławę zyskała saga Pieśni Lodu i Ognia George'a R.R. Martina. Nawałnica mieczy jest jej trzecim tomem, który przez wydawców został podzielony na dwie części: Stal i śnieg oraz Krew i Złoto. Jako że jestem wielką fanką serialu, postaram się opowiedzieć o pierwszej części trzeciego tomu tylko i wyłącznie z perspektywy książki. Momentami było ciężko, ale po kolei. 

#8. Córka Twórcy Królów - Philippa Gregory

                Córka Twórcy Królów Philippy Gregory opowiada o legendarnej Wojnie Kuzynów, nazwanej w dziewiętnastym wieku Wojną Dwóch Róż, toczącej się na terenie Anglii w latach 1455-1485. Autorka nakreśliła w swoich powieściach ten konflikt z różnych perspektyw kobiet, będących pionkami w tej, wydawać by się mogło niekończącej się grze politycznej. Tym razem padło na Annę Neville, córkę Ryszarda Neville'a, hrabiego Warwick, zwanego Twórcą Królów, gdyż to dzięki niemu Edward York sięgnął po koronę Anglii w roku 1461. 

#7. Parabellum. Horyzont zdarzeń - Remigiusz Mróz

   

             Remigiusz Mróz jest bardzo znanym nazwiskiem w świecie współczesnej polskiej literatury, jednak większość czytelników zna tego autora z powieści kryminalnych, thrillerów, często z wątkiem prawniczym lub politycznym w tle. Tym razem mam przyjemność poznawać twórczość tego pisarza pod kątem powieści historycznych. To już drugi tom "Parabellum", w którym główny bohaterowie, bracia Bronisław i Stanisław Zaniewscy kontynuują podróż po pogrążoną w stanie wojny Europie. Tereny Polski zostały praktycznie w całości rozdzielone pomiędzy dwóch okupantów, Rosję i Niemcy. Bracia stawiają czoła każdemu z nich.

#6. Margo - Tarryn Fisher

                Miasteczko Bone to ostatnie miejsce, w którym ktokolwiek chciałby mieszkać. Siedlisko ludzi zmęczonych życiem, dilerów narkotykowych, morderców i wszystkich tych, których szczęśliwe życie dawno się skończyło, przeradzając się w egzystencję bez emocji i jakichkolwiek perspektyw na lepsze jutro. Wszędzie dookoła walają się śmieci, szczury wychodzą sobie na spacery niemal tak samo, jak ludzie. A sami mieszkańcy, ze swoimi pustymi spojrzeniami, starają się przemykać ulicami, pozostając niezauważonymi. 

#5. Terapia - Sebastian Fitzek

                Kiedy dwunastoletnia Josephine zostaje uprowadzona z kliniki, w której była wraz z ojcem, media przeżywają prawdziwy szał. Bowiem dziewczynka była córką wybitnego, znanego specjalisty od schizofrenii, psychiatry Viktora Larentza. Sprawa stała się powszechnie znana, a media nie dawały żyć zrozpaczonym rodzicom. Jednak na usta wszystkich cisnęło się pytanie: co właściwie stało się dziewczynce? Nie znaleziono bowiem ciała, porywacze nie odzywali się z żądaniem okupu. Dziewczynka niemal rozpłynęła się w powietrzu, wszelki ślad po niej zaginął, pozostawiając w sercach rodziców niekończącą się udrękę. 

#4. Sekrety urody Koreanek. Elementarz pielęgnacji - Charlotte Cho

            

                    W dzisiejszych czasach definicja piękna jest kwestią mocno sporną, szczególnie u kobiet. Media podstawiają nam pod nos swoje modele doskonałości, tak bardzo oddalone od rzeczywistości, że coraz więcej ludzi popada w kompleksy, nierzadko bezpodstawne i pozbawione sensu. Jest jednak coś, co bezsprzecznie definiuje nasz wygląd i może mieć zdecydowany wpływ na nasze samopoczucie. Coś, co jest nieodłącznym elementem pierwszego wrażenia, lecz nie każdy z nas zwraca na to uwagę. Często nawet kobiety nie wiedzą dokładnie, co robić, by wyglądać pod tym względem nie tyle perfekcyjnie, co najlepiej, jak tylko można. Chowają się pod warstwą makijażu, nie mają pojęcia, że makijaż może nie wyglądać tak, jak by tego chciała. Chodzi, oczywiście, o skórę.