تدبیر یا تحقیر
سال گذشته تقریبا در همین ایام بود که دولت وقت، تصمیم گرفت که به همه ی مردم ایران،(حدود 85 هزار تومان) به عنوان عیدانه، پرداخت کند.
بلافاصله، بسیاری از عناصر همیشه منتقد دولت، مخصوصا افراد مخصوصا افرادی که اکنون، جایگاه اجرایی در دولت تدبیر و امید! را در اختیار دارند، این اقدام را (گدا پروری) و (توهین به شعور مردم) و ... خواندند، اما علیرغم جنجال آنان، این مبلغ در موعد مقرر به حساب تک تک افراد واریز شد و اتفاقا در آن شرایط توانست، تاثیر مطلوبی را بر مخارج شب عید مردم بگذارد.
اما واقعا آنچه در روزهای اخیر و در قالب (طرح سبد کالای) دولت تدبیر و امید!در حال وقوع هست را به چه چیز می توان تشبیه نمود؟!
طرحی که در مجموع، بیش از نیمی از مردم ایران –حدود 45 میلیون نفر حتی برخی از اقشار ضعیف و متوسط و کارگران و روستاییان_ از آن محرومند و بقیه نیز، باید در سرمای زمستان، صف های انتظار طولانی و تحقیر و ازدحام و ... را برای مقدار کمی برنج، تخم مرغ، روغن و پنیر، تحمل کرده و به جان بخرند!!
واقعا سوال اینجاست و اقعا این طرح، با شعار تدبیر و امید دولت سازگار است؟! آیا به واسطه ی این طرح، عزت و کرامت مردم ایران حفظ شد یا تنزل یافت؟
آیا جایگاه و عظمت ملت ایران در چشم رسانه های خارجی که شاهد این صف ها و ازدحام و شلوغی بی سابقه هستند ارتقا یافت؟! وقتی سهمیه این سبد، برای خانواده های دونفره با پنج نفره و .... یکسان است و وقتی این سبد به برخی مسئولان و دارندگان حقوق 8 میلیون تومان به بالا نیز تعلق گرفته و در مقابل، برخی کارگران و اقشار ضعیف، سهمی از آن ندارند، این طرح با کدام معیار تدبیر و با کدام منطق عادلانه، برنامه ریزی و اجرا شده است؟! آیا بعد از گذشت سال ها از دوران جنگ، که تجربه صف های طولانی و دریافت ارزاق سهمیه ای، به تاریخ پیوسته بود،تکرار این صحنه ها، (آن هم در سال حماسه اقتصادی) چه پیامی جز تصویر یک کشور بحرانی و جنگ زده را در ذهن دشمنان تداعی می کند؟!
آیا ملتی که صاحب بزرگترین مجتمع های خیریه و صرف کننده ی بیشترین هزینه ها برای مراسمات مذهبی خود هستند، شایسته ی این تصویر سازی بودند؟! آیا روش دولت گذشته که مردم بدون ثبت نام و استعلام از سامانه پیامکی و بدون ایستادن در صف و اجبار در گرفتن جنسی خاص (همچون برنج هندی و مرغ ترکیه ای که معلوم نیست امتیاز واردات و سود سرشار از آن قرار است به جیب چه کسی برود) و با رعایت کرامت انسانی شان، پول واریز شده به حساب را به صلاحدید خود مصرف می کردند گداپروری بود یا کشته و مجروح شدن و درگیری و معطلی مردم در صف سبد کالا تدبیر و امید؟
البته یادمان هم هست که برخی از همین منتقدین امروزی در دولت گذشته نیز تمام فشار خود را برای توزیع کالا به جای پول به رئیس جمهور وارد کردند و او زیر بار طرح های ناپخته ی آنان نرفت.
به هر حال چهره ای که این روزها از ملت ایران مخصوصا در میان ملت های جهان و مخصوصا دشمنان ایران ترسیم شد، چهره ی مردمان فقیر و گرسنه ای بود که تحریم، آن ها را به زانو در آورده، امروز بعد از تسلیم و پلمپ تاسیسات هسته ای شان با دریافت اولین قسط از پول هایشان اینگونه همچون قحطی زدگان شکم های خود را سیر کردند، در همین راستا وندی شرمن، مسئول تیم مذاکره کننده آمریکا گفت: در شبکه ها دیدید که ایران اخیرا به طور قابل مشاهده ای غذا به مردم فقیر در جامعه داد که نشان دهنده ی این است که کاهش هدفمند و محدود تحریم ها، تاثیر مستقیم بر مردم کشور داشته است ! همانطور که روحانی قول داده بود که این پول صرف اهداف دیگری نشود.
با این نتیجه گیری و جملات مشابهی که بر زبان دشمنان ایران جاری شده، اگر دل های زود باور بخواهند باور کنند که همه ی این وقایع در اوج مذاکرات هسته ای و دهه فجر، اتفاقی بوده است، اما اذهان بصیر و آگاه، باور خواهند داشت که با این کار جز دشمنان ملت ایران، سود نکردند و جز سرافکندگی و تحقیر، بر مردم ایران تحمیل نشد و قطعا این موضوع نمی تواند صرفا یک گاف اجرایی باشد؛ و می توان آن را بخشی از پیام های سیستماتیکی دانست که طی چند ماه اخیر در حال مخابره به دشمن است و قصد (ضعیف نمایی) ایران را دارد.
برگرفته از نشریه عبرت های عاشورایی

