تمام گناه من اين بود

كه آغوش تو را

دوست داشتم

سر به روي شانه هايت مي گفتم:

تنهايم!

نيامدي

فرشتگان هم از ما روي برگرداندند

و ابليس

سيب را

به دستهاي خدا داد.

                                  "زنده یاد شقایق لعلی" 

دستهايت را دوست مي دارم

آنگاه

كه مرا

در آغوش مي گيري

يكي مي شويم

خسته، اما مهربان

و اينك

جمعه ها

موج موج خاطره

كه دوباره كمرنگ مي شود

و من

دستهايت را دوست مي دارم.

                                  "زنده یاد شقایق لعلی" 

پشت پنجره مي ايستي

نگاهت مي كند وْ

آنقدر تنهايي

كه وسوسه مي شوي

پنجره را

باز كني.

زير پوستت

احساسش مي كني

و آرام

آرام

عاشق مي شوي.

                                  "زنده یاد شقایق لعلی" 

در گلويم

كلاغي نشسته

كه بلد نيست

" دو ست دارم " را

هجي كند



شبي كه كلاغ

به ياد تو بود

صبحگاهان

پروانه اي روي سيم هاي خاردار

خشك شده بود.

                                      "زنده یاد شقایق لعلی" 

نوبت تو بود

ديگر هيچكس را نديدي

من را

باد با خود برده بود

و تو

هرگز

پيدايم نكردي.

                                     "زنده یاد شقایق لعلی" 

تنم را

قرباني مي كنم

شايد

دستهايت

مهربان تر آيند.

چشم به راه خدا بودن

بي فايده است.

مدت هاست

معجزه نمي كنم

قرباني مي شوم

گفته بودمت

به من

زانو بزن!

                  "زنده یاد شقایق لعلی" 

نفس هايمان

كه معكوس مي شود

به كودكي هايمان مي رسيم.

پنج شنبه

پاژن

موج موج خاطره

كه لب ساحل نشسته بود

آمدي

بي آنكه بدانيم

بانوي ارديبهشتيم

كه شب از يك بوسه مرده

و سحرگاه

ديگر

به دنيا نخواهيم آمد.

                     "زنده یاد شقایق لعلی" 

ساعت دوازده

عشق را

با يك دو ريالي تجربه مي كنم

و هر شب

حافظه ام هفت بار

به سر انگشتانم

فرمان مي دهد

تا بگويم:‌ سلام

• سلام

و دو تنهايي كه يكي مي شوند

بزرگتر مي شوند

و تو اي الكساندر

شاهد زمزمه هايي

كه بوي كودكي مرا مي دهد

و ما عشق را بين دو شب بخير

مزه مزه خواهيم كرد

پنج نفر خواهيم شد

در يك گوشي

الو

الو

الو……

و تو اي زرد آهني

باز هم

دو ريالي مرا بلعيدي!!

امروز چهارم ارديبهشت است

و من

با يك توطئه قبلي عاشق شدم

بر هر چه اقاقي ها، لعنت

خودم را

به باد مي سپارم

تا كوچه

سه زنگ

تا بيايي وْ

باز

گلويم فشرده شود

دستهايت كجاست؟

                                     "زنده یاد شقایق لعلی" 

سر به روي شانه هايت

سنگ مي شوم

فرشتگان

نگاهمان مي كنند

و من

تو را

در پس يكي از همين نفس ها

خواهم بلعيد

مگر فرق مي كند

در كوچه چه كس مي گذرد؟

پنجره را ببند

سردم است

و تو

باز هم

شانه هايت را

دريغ مي داري!

                   "زنده یاد شقایق لعلی" 

خاطراتم را

سنگسار شده

به رختخواب مي برم

گيرم

امشب هم

خواب تو را ببينم.

تعبير با تو بودن

اندوه تنهايي من است.

يادم باشد

در قدم زدن هاي كوچه

ياد تو را

با خود

نبرم.

                                                     "زنده یاد شقایق لعلی"