بچه هاي شيلاتي 90

این ماه رمضون فرصتی هستش برای اینکه بیشتر خودمونو برای خدای خودمون لوس کنیم 

تو شرایطی که همه دنبال بهونه و علت علمی هستند تا به این فریضه لبیک نگند بگیم خدا ما هستیم 

تو این شرایط که خیلی از مساجد و هیات تعطیل شده با کمک به مستمندان و نیازمندان بگیم خدا ما هستیم

کرونا اومد تا بهونه ای باشه برای ابراز وجود خودمون..

سالها میگذره از دوران دانشجویی گرگان

مسلما خیلی ها مسیر زندگیشون رو دنبال کردند 

مثلا بعضی ها رفتند خدمت مقدس سربازی و متاهل شدند و بعضاً پدر یا خیلی ها نرفتند خدمت و مادر شدند

یا دوستانی ادامه تحصیل دادند و دارند بازم‌ادامه تحصیل می‌دهند سلام دکترای عده ای هم هستند دارند دوباره برای آینده نقشه میکشند که چیکار کنند و چیکار نکردند 

ی عده ای هم مثل خدابیامرز سید اکبر حسینی بهلولی از جمع ما رفتش.روحش شاد

خلاصه اینکه نمیدونم با چه لباسی دارین خدمت میکنید 

می‌خوام به همتون 

به تو مادر

به تو پدر

به تو دانشجو

به تو شاغل

به تو سرباز 

و ی سلامی بکنم و میدونید که جواب سلام واجبه

سلام همکلاسی.

هر کسی که میاد نظر بزاره

سلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــام

بچه ها کجایین؟

چرا هیشکی پست نمیزاره؟

نکنه بعضی نظراتی که خارج از شان یه دانشجو هست بی انگیزه تون کرده؟

حق دارین؟

اما از قدیم گفتن یکی میت روی زمین نمیمونه یکی وبلاگ!!!!!!!!!!!!!!!!

به هر حال، همه منتظریــــــــــــــــــــــــــــــم

یکی از دوستای همدانشگاهی بود..

تا  گوشیمو  جواب دادم و باصدای خواب آلود گفتم بله. زد زیر گریه و گفت آبرویی که 23 سال برا حفظش زحمت کشیده بودمو ریختن،گفت من به خدا قول داده بودم دیگه تکرار نکنم ،خدا بخشیده ولی چرا بنده هاش بیخیال نیستن......

این شد که تصمیم گرفتم این پست رو بزارم

تورو خدا بیاین نزاریم خون شهیدا پایمال شه.

چی شده؟یادمون رفت چقدر جوون دادیم.چقدرامون عزیزامونو سایه سرامونو از دست دادیم.

فک کردید آسونه بری جایی که میدونی قراره مدت ها توی بیابون بی آب و علفی که توش هرلحظه منتظر اومدن یه گلوله ی جدیدی زندگی کنی؟ راحته عشقتو، تازه عروستو ،نگاه مهربون مادرتو، بچه ی کوچولوتو ،خونه ای که آرومت میکنه رو رها کنی و بری وسط میدون جنگ؟

چی شده که همه ی اینا رو فراموش کردیم و چسبیدیم به حاشیه؟

شهیدا رفتن که ما آروم باشیم،نرفتن که حق همدیگه رو بخوریم  نرفتن که با سستی کشورمونو از پا دربیاریم.

که  بشینیم برا همدیگه حرف درست کنیمو به همدیگه تهمت بزنیم.

شهیدا برا حفظ آبروی ما جنگیدن ولی چرا حالا توی محیط علمی دانشگاه غیرت مردای ما اجازه میده که بشینن با دروغ یا حتی حقیقتی که خدام پنهانش میکنه چون ستار العیوبه با آبروی همدیگه بازی کنن یا چرا دیگه ما دخترا مثل مادرامون زنانگی خانومی به خرج نمیدیم؟

خودمونو جای جوونای دهه ی 50 و 40 بزاریم.

به خودمون بیایم.... به خودمون بیایم......

گفت : حاج آقا! من شنیده ام اگر انسان در نماز متوجه شود

 که کسی در حال دزدیدن کفش اوست، می تواند نماز را بشکند

 و برود کفشش را بگیرد، درست است حاج آقا؟!

شیخ گفت : درست است آقا.

نمازی که در آن حواست به کفشت است، اصلاً باید شکست ...!

پژوهش جدید محققان دانشگاه سنت اندروز نشان داده که ذات بازیگوش دلفین‌ها نقابی بر بخش تاریک و تهاجمی آنهاست.

این محققان توانسته‌اند دلفینها را در حال اعمال تهاجمی و خشونت‌بار مشاهده کنند.

یک پژوهش شش ساله استرالیایی نشان داد که گروه‌های دلفینهای نر برای اثبات برتری خود به زور روی نرهای دیگر سوار می‌شوند که اغلب منجر به جنگهای خونین بین آنها می‌شود.

این یافته‌ها در پی یک کمپین رو به رشد از کارشناسانی که دلفینها را به دلیل سطح بالای پیچیدگی اخلاقی آشکار آنها لایق حقوق مساوی با انسان می‌دانستند، منتشر شده است.

محققان سال گذشته تلاش کردند تا دلفینها را به عنوان اشخاص غیر انسان به رسمیت بشناسند و همچنین می‌خواستند که کشتن این حیوان را برابر با قتل قرار دهند. اما سایر محققان بر این باورند که اینها ایده‌های احساساتی هستند که قضاوت انسان را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.

جاستین گرگ از پروژه ارتباطات دلین آمریکا اظهار کرد: اگر ما کمتر به دلفینها از منظر شرایط انسانی خود بنگریم شاید بتوانیم ببینیم که بسیاری از گونه‌های دیگر نیز از زندگی به همین اندازه جالب برخوردارند.

قیافیه دخترا وقتی بهشون میگن ایشالا عروسیتـــــــــــ

سلامی برنگ خدایی

                          برنگ روزای جدایی

                                       به رنگ نمره ای عالی

                                                          و انتخاباته آتی

یکسالو خرده ای تقریبا از راه اندازی وبمون میگذره ولی.....بی خیال

چهار ترم گذشت انگار همین دیروز بود که آدرس دانشگاه رو از اهالی اینجا میپرسیدیم ولی.....حالا بلدیم

چه زود گذشت ولی....هنوز ادامه داره

به آرزوم نرسیدم ولی......زندگی جریان داره

شاید تابستون این ترم خیلی بیشتر از تابستونایی دیگه حس بشه ولی........ ی جورایی باید اعتراف کنیم که بهم عادت کردیم بهم خو گرفتیم 

 شاید خیلی ها بازگشت به خونه رو باعثه شادیشون بدونن ولی .........خب همشونم میدونن که برن دلواپس همین دانشگاه پله پله وهمین سلف نپخته میشن 

 شاید دیگه حضور بعضی ها رو هم دیگه حس نکنیم ولی.......یاد و خاطرشون همیشه باقیس

و چهار ترم از آشناییمون پاس شد مشروطی داشتیم؟؟نه ولی.......................................................................................................................................

این نیز میگذرد.

بریم سراغ خنده بازار..

منم تو عکس باشم جان مادرتون !