اخ که امشب چقدر به مردن نیاز دارم

ﺯﻭﺩ ﺩﻝ ﻣﮯﺑﻨــﺪﻡ. . .

ﺩﻳــﺮ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﮯﮐﻨـــﻢ. . .

ﺯﻭﺩ ﻣــﮯﺷﮑﻨﻢ. . .

ﺩﻳـــﺮﺟﻮﺵ ﻣﮯﺧﻮﺭﻡ

ﺳـــﺎﺩﻩ ﺍﻡ. . .

ﻣﮯﺳﻮﺯﻡ ﺑﻪ ﭘﺎﮮ ﺳﺎﺩﮔـــﻴﻢ. . .

ﺻﺒـــﻮﺭﻡ. . .

ﺻــــﺒﺮ ﻣﮯﮐﻨﻢ. . .

ﺍﻣـــــﺎ

ﺍﮔــﺮ ﺑﺮﻭﻡ ﺑﺮﺍﮮ ﻫﻤﻴـــــــﺸﻪ رفته ﺍﻡ . . . .!!

من آنقدر امروز و فرداهای

نیامدن را دیده ام

که دیگر هیچ وعده بی سرانجامی

خواب و خیال و آرزوهایم را آشفته نمیکند…

حالا یاد گرفتم که فراموشی

دوای درد همه نداشتن ها

نخواستن ها

و نیامدن هاست…

یاد گرفتم که از هیچ لبخندی

خیال دوست داشتن به سرم نزند!

یاد گرفتم که بشنوم تا فردا…

و به روی خود نیاورم

که فرداها هیچوقت نمی آیند

پ ن :

همونطورکه هیچ صفحه مجازی ندارم و هیچوقت نمیخوام داشته باشم  ،

بستن و تعطیل کردن این وبلاگ هم ، اتفاقِخوبی یست که به آن فکر می کنم!

مطمئنم اگر اینجاهم نباشم به هیچ کس و  هیچ چیز و هیچ جای این دنیا برنمیخورد !

پاییــزجانـ ، فصلِ زردِ منـ !

مبادا دلتــ بگیـرھ از اینـ کھ کسـے دلشـ نمیخــواد زودتــر برسـے 

مبادا قهــر کنـے و با لجبـازے بگــے :
کہ قصــدِ اومــدنـ نـدارے !!
آخــھ اگهـ تو نیــاے...
اینـ آدمــا رفتناشــونو ،
دلتنگیاشــونو و ...
بغض هاے نشئت گرفتهـ از حالھ بدشــونو ...
گردنہ چھ کســے بندازنــد ؟؟!

برایِ خودت شاخه گلی بخر

به دیدن خودت برو،

موسیقی مورد ِ علاقه ات را گوش بده

به گلدان تاقچه ی اتاقت آبی بده

به آدمها بی منت لبخندی بزن

بر سر کودکی دست نوازشی بکش

برگرد به خانه،

دوشی بگیر

برای خودت چای دم کن

در آینه نگاه کن

چشمکی بزن و بگو

سلام رفیق!

حالت چطور است؟!

مبادا خودت را از یاد ببری...

باورکن که ...

بـالا رفتتن سن حتمـی است 

امــــا اینکه روح تــو پیــــــر شود

بستـگـی بـه خـودتــــــ دارد !

ﺯﻧـﺪﮔـــﯽ ﺭﺍ ﻭﺭﻕ ﺑـﺰﻥ

ﺍﺳﺘـﮑﺎﻥ ﺍﺳﺘـﮑﺎﻥ ﭼـﺎیـــــ ﺭﺍ ﺑـﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪﻧـﺖ ﺑﻨـﻮشـــ

ﻣﺒـﺎﺩﺍ ! ﻣبـــادا 

ﺯﻧــــﺪﮔﯽ ﺭﺍ ﺩﺳﺖ ﻧﺨـﻮﺭﺩﻩ ﺑـﺮﺍیــ ﻣـــﺮگـــــ ﺑﮕـﺬﺍﺭﯼ دوسـت مـن

پـایـان آدمیـزاد

نـه از دسـت دادن معشـوق است

نـه رفتتن یـــار

نـه تنـهاییــ

هـیچـــکدام پـایـان آدمـی نیست!!!

آدمــی آن هنـگام تمـــام میشود که دلــش پیــــــر شـــود.

گاهی،
برای رهاشدن از زخم های زندگی باید بخشید و گذشت ....
میدانم که بخشیدن کسانی که از آنها زخم خورده ایم، سخت ترین کار دنیاست....
ولی،،تا زمانی که هر صبح چشمان خود را با کینه بازکنیم
 وآدمهای، خاطرات تلخ را زنده نگه داریم و در ذهن خود هر روز محاکمه شان کنیم....رنگ آرامش را نخواهیم دید !!
گاه،،،
چشم ها را ، باید بست و از کنار تمام بد بودنها گذشت..