چه مهربان بودی وقتی دروغ میگفتی...

رد پایت توی کوچه 

روی برف جا مانده است ! 

یادت می آید 

همیشه وقتی دل تنگی ات را پنهان می کردی

این گونه رسوا می شدی ؟

                                            زمستان 91 تهران

حوا هم اگر بشوم

آن قدر مغروری

که آدم نمی شوی !

همه ی آرزوهایم

یک جا برآورده می شوند

که نگاه می کنم 

دوباره آبستن می شوم !

بوی تنت 

بی قرارم می کند

دلیل همدستی ات

 با باد چیست

خیانت دوباره

که استخاره نمی خواهد

                                              آذر 91 تهران

زهر سازی که می بینم بد آهنگ است

بیا ره توشه برداریم

قدم در راه بی برگشت برداریم

ببینیم آسمان هرجا همین رنگ است؟

توهم آزادی برمان داشت!!!!!!!!!!!

بیشتر از تمام کارهایی که کرده ام......

آن ها واقعی ترین انتخاب های من هستند!!!!!!!!!!!!!

وقتی نمی شود رفت..............

همین یک پا هم اضافی ست!