دلتنگیهای من (شعرهای سوخته )

من هنوز ندیدم

کسی رفتن بلد باشد

                و بماند !

آرام بگیر دلم

او بدون تو آرام است !

دیگه باید قبول کنم واسه همیشه ندارمش

حالا وقتشه یکی بهم بگه : “بی همه چیز”

ﺩﻟـــﻢ ﺳﯿﮕــــــــــــﺍﺭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫـــﺪ
ﻧــــﻪ ﺑــﺮﺍﯼ ﮐﺸﯿــﺪﻥ !!!!
ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺍﻍ ﮐـــﺮﺩﻥ ﺩﺳﺘــﯽ ﮐــﻪ
ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯿﮑﻨـــﺪ

ای روزها آنقــــــــــــــدر حالم خراب است...

که اگـــر خدا هم بگویـــد

"باهات قهرم"

میگویم:

"هر طور راحتـــــــــی"

من "ندار"بودم عروسک قصه ام پرید...!

"دارا"که باشی "سارا" با پای خودش به سراغت می آید....

این خیره ماندن ها به ساعت های دیواری
تمرین برای روزهاییست که میدانم “ نمی آیی ” . . .

لب هایم آلزایمر گرفته و لبخند را فراموش کرده است

سیگار را میشناسد و بس . . .

همین نزدیکی بود کجاست فندک شکسته ی من ؟

آرام بگیر دلم . . .
تنگ نشو برایش . . .
مگر نشنیدی جمله ی آخرش را !
“ چیزی بینمان نبوده ”

 و جاشون کم کم از بین می ره 

ولی یه زنگ تلفن واسه برگردوندن تموم دردا بسه !