شکوفه های خیال               

یاد از آن بهاران که شد خزان به پایت

شد خزان به پایت بهار باور من

سایه بان مهرت نمانده بر سر من

جز غمت ندارم به حال دل گواهی

ای که نور چشمم در این شب سیاهی

چشم من به راهت همیشه تا بیایی

باغ من  بهارم  بهشت من  کجایی؟

جان من كجايي ... كجايي كه بي تو دل شكسته ام

سر به زانوي غم نهاده ام... به گوشه اي نشسته ام

آتشم به جان و خموشم چو ناي مانده از نوا

 مانده با نگاهي به راهي که مي رود به ناکجا

اي گل آشنا بيا

 بيقرارم بيا

واي از اين غم جدايي

مرجان عزيزم.. اولين سالگرد تولدت رو در كنار همسرت بهت تبريك ميگم

عشق مادر

زيبا ترين و با شكوه ترين عشق هاست

كه با گذشت زمان

هرگز جلال و شكوهش را از دست نمي دهد

تا حيات هست

عشق مادر هم هست

خواهـــر كـوچـولـوي مـن

هانـيه جـان تولـدت مبـارك

آخرين شعر طنزي كه شنيدم مربوط  بود به يه شاعر طنز پرداز كه مخاطبش آقاي خاتمي بود.

اين شعر هم متن يه كارت عروسيه.. گذاشتم كه شما هم بخونيد ..

به اميد اينكه لبخندي حتي براي لحظه اي مهمون صورتتون باشه ..

آخر این هفته، جشن ازدواج ما به پاست

با حضور گرم خود، در آن صفا جاری کنید

بر شکم صابون زده، آماده سازیدش قشنگ

معده را از هر غذا و میوه ای عاری کنید

تا مفصل توی آن جشن عزیز و با شکوه

با غذا و میوه ی آن جشن افطاری کنید

میوه، شیرینی، شب پاتختی مان هم لازم است

پس برای صرفه جویی اندکی یاری کنید

گر کسی با میوه دارد می نماید خودکشی

هرچه باشد نسبت قومی تان نزدیک تر

هدیه را هم چرب تر، از روی ناچاری کنید

در امور زندگی، دینار اگر باشد حساب

ساکت و صامت نباشید و به همراه موزیک

دست و پا را استفاده، آن هم ابزاری کنید

لامبادا، تانگو و بابا کرم یا هرچه هست

حرکت موزون اگر درکرد از خود، دیگری

با شاباش و دست و سوت از او طرفداری کنید

کی دلش می خواهد آخر در بیاید سی دی اش؟

پـيــــري ز خـــرابـات بــرون آمـد مــست

دل رفته ز دست و جام مي بـر كـف دست

گفتــا مي نــوش كـانـدريــن عالــم پـست

جـز مـست نه خويشتـن كسي باز نرست

               در جدايي ،

               سخنان مهر آميز را كسي مي گويد كه عاشق نيست ،

                                       چه عشق مستقيماً بيان نمي شود.

                   چندان كه مي توان سخن دل به ما بگو

                                                عاشق به صوت و حرف تكلم نمي كند

ღ وقتي كسي را دوست داريم ، ديگر هيچ كس را دوست نداريم .

 ღ ღ دلدادگي نيازمند توجيه و ضمانت دوام به وسيله خوشي هايي است

كه خودشان برعكس ، بي او، وجود ندارند 

و با پايان گرفتنش ، از ميان مي روند .

ღღღ زندگيمان را چون خانه اي براي كسي مي سازيم

وهنگامي كه مي توانيم او را سرانجام درآن جاي دهيم نمي آيد

سپس برايمان مي ميرد و خود زنداني جايي مي شويم

كه تنها براي او بود.

.:: مارسل پروست ::.

تولدت مبارک داداش حامد جون

ای عشــق پیـش هـر کسـی نـام و لقـب داری بسـی

مـن دوش نـام دیگــرت کــردم کـه:

" درد بی دوا"

       ز بوسیدنی های این روزگار

                       یکی هـم بود دسـت آمـوزگار

ای رخ جانفزای تو گشته خجسته فال من

بازنمای رخ ، که شد بی تـو تباه حال من

این پست تقدیم به سینا

به خاطر لحظه لحظه های عاشقیش

به امید روزی که در همین لباس ازش عکس بندازیم

           باز کن پنجره ها را ، که نسیم

                                روز میلاد اقاقی ها را

                                                      جشن می گیرد

            و بهار

                 روی هر شاخه ، کنار هر برگ

                                 شمع روشن کرده ست.

       همه چلچه ها برگشتند

                           و طراوت را فریاد زدند

                                     کوچه یکپارچه آواز شده ست

        و درخت گیلاس

                   هدیه ی جشن اقاقی ها را

                                           گل به دامان کرده ست.

     باز کن پنجره ها را ، ای دوست

     هیچ یادت هست

               که زمین را عطشی وحشی سوخت؟

                            برگ ها پژمردند؟

                                   تشنگی با جگر خاک چه کرد؟

          هیچ یادت هست؟

                توی تاریکی شب های بلند

      سیلی سرما با تاک چه کرد؟

                               با سر و سینه ی گل های سپید

                  نیمه شب باد غضبناک چه کرد؟

                                                 هیچ یادت هست؟

                          حالیامعجزه باران را باور کن

      و سخاوت را در چشم چمن زار ببین

                                        و محبت را در روح نسیم

       که در این کوچه ی تنگ

                     با همین دست تهی

                                     روز میلاد اقاقی ها را

                                                     جشن می گیرد!

           خاک جان یافته است

                      تو چرا سنگ شدی؟

                                 تو چرا این همه دلتنگ شدی؟

            باز کن پنجره ها را

                            و بهاران را

                                         باور کن.

آفتابت

که فروغ رخ  "زرتشت"  در آن گل کرده ست

آسمانت

کـه ز خمـخـانه  "حافــظ"  قــدحـی آورده ست

کوهسارت

که بر آن همـت  "فردوسی"  پـر گستـرده ست

بوستانت

کـز نسـیـم نـفس  " سعدی"  جـان پـرورده ست

همزبانان من اند.

مردم خـوب تـو ، ایـن دل بـه تـو پـرداخـتـگان

ســر و جــان بـاخـتگـان ، غیـر تـو نشناختگان

پیش شمشیر بلا

قــد بـرافـراخـتگـان ،  سیـنـه سـپر سـاختـگـان

مهربانان من اند.

نفسم را پر پرواز از توست

بــه دمــاونـد تـو سـوگـنـد کـه گـر بگشـایـند

بندم از بند ببینند که :

آواز از توست!

همـه اجـزایـم بـا مهـر تـو آمـیخـتـه است

هـمــه ذراتـم بـا جـــان تـو آمـیـخـتـه بـاد

خون پاکم که در آن عشق تو می جوشد و بس

تا تو آزاد بمانی

به زمین ریخته باد!

 معشوقه و عشق و عاشقان یک نفـس است

                     رو  هم نفسی جـو که جهان یک نفس است

بــا همنــفســــی گــــر نفســــی بــنشــیـنی

                      مجموع حـیات عمــرت آن یک نفس است 

 يک نيمکت کنار خيابان دو تا سکوت

                         اين زندگي کشيده به اين جا چرا ؟سکوت

                                                من را نگاه کن به تو هم فکر مي کنم ...!

                                                                  پس فکر مي کند به خودش بي صدا، سکوت

... اين ماجراي تلخ خيابان و عشق ها است

                        يک روز سرد توي خيابان دو تا سکوت

                                            هر يک شبيه آن يکي آبي ، بنفش ، سرخ

                                                                             هر چند بود منشا اين رنگ ها سکوت

در هم قدم زدند و به هم فکر فکر فکر

                         آخر رقم زدند سر آغاز را سکوت

                                               يک ماه بعد ، هر دو به هم خو گرفته اند

                                                                     چون کودکي به مادر و چون کوه با سکوت

شش ماه بعد ، روي پل عابري بلند

                   من دوست دارمت مثلا تا کجا ؟ سکوت

                                            در روز هاي بعد يکي فکر مي کند

                                                                        عشق اشتباه بوده و گرنه چرا سکوت؟

                             يک سال بعد ، ما به هم اصلا نمي خوريم

                                                       یک نيمکت کنار خيابان دوتا سکوت

 احسان برات پور

           سلام

خیلی خوش آمدید

می پرسی اینجا چه خبره؟

خوب تولده

تولد کی؟

 جشن تولد سیناست    

به خاطر مشغله زیاد نه خودش یادش مونده بود نه دوستاش

 حالا به تلافی این فراموشی

  یه جشن  اینجا براش گرفتیم  

به جشن تولد سینا خوش آمدید

 دست دست          

 این هم سینا  

                تولد   تولد    تولدت مبارک        

لطفا از خودتون پذیرایی کنید            

حالا لطفا سکوت کنید

یکی از دوستاش می خواد براتون بخونه    

الان نوبت کادوهاست                   

 این هم یه کادو ویژه

که امیدوارم به همین زودی ها دریافت کنه 

    سینا از همتون تشکر می کنه  

خیلی زحمت کشیدید...  ایشالا سینا هم براتون جبران کنه

مهمونا رفتن... سینا از خوشحالی خوابش نمی بره 

من هم باید ریخت و پاش ها رو جمع کنم 

امروز   روز ِ درختکاریه 

  باید چی بگم؟ مبارکه؟

این زن همان زن است... زن عصیان... این شب همان شب است... شب انگور

می بوسد و برای چه می لرزد؟  پیشانی ملیح ستایش ها !

ماه کنشت و دیر مساء الخیر... یا ثامن البدور صباح النور

در هم شکسته سکر خراسان را... رقصی که لهجه عربی دارد

کل می کشد برای تو پلک طوس... نی می زند برای تو نیشابور

اینک تویی که آن سوی این ایوان لب بسته ای و رنگ نمی ریزی

طرحی بزن که گوش شیطان کر... پلکی بزن که چشم خدایان کور

طرحی بزن که گوش شیطان...نه... شیطان نه... زن نه... زن خبر تلخی است

کاین زن همان زن است... زن عصیان... وین شب همان شب است... شب انگور

سید سلمان علوی

حتما حتما حتما حتما تا انتها بخونید

رقص آرام

This is a poem

این شعر توسط یک نوجوان متبلا به سرطان نوشته شده است.

written by a teenager with cancer.
She wants to see how many

people get her poem.

او مایل است بداند چند نفرشعر او را می خوانند..

It is quite the poem. Please pass it on.

این کل شعر اوست. لطفا آنرا برای دیگران هم ارسال کنید.

This
poem was written by a terminally ill young girl in a
New York
Hospital

این شعر را این دختربسیار جوان در حالی که آخرین روزهای زندگی اش را سپری می کند در 

بیمارستان نیویورک نگاشته است

It was sent
by
و آنرا یکی از پزشکان بیمارستان فرستاده است.

  a medical doctor - Make sure to read what is in the closing statement
AFTER THE POEM.

آورده اند که روزی شیخ شبلی از تیمار خانه بغداد می گذشت.

 طبیبی را دید که دیوانه ای را بسته. علاج می فرمود.

 حضرت شیخ پیش طبیب شد و گفت : شربت گناه چیست؟

 طبیب عاجز شد و هیچ نگفت

 دیوانه گفت پیش ای تا جواب تو را بگویم

 شیخ نزد دیوانه شد و دیوانه گفت:

برو تخم تواضع و برگ پشیمانی و بیخ نیازمندی

 و میوه ندامت و اشک حسرت را در حاون توبه بنه

 و به دسته ربنا بکوب و به آب ندامت حل کن

 و در دیگ دل بریز و به آتش محبت بپز

 و با کفچه عبادت بر هم زن و در قدح عشق ریز و

قند محبت اهل بیت بر آن داخل کن  و درتاقچه الحمدلله بنه 

هر سحرگاه اگر نوش کنی با شد که از مرض شفا یابی.

باربارا کینگ سالور:

                               نیروی مادری بیش تر از قوانین طبیعی است.                    

ناشناس :

                  بهترین درمان در جهان... بوسه مادر است.                     

الیوروندل هلمز:

              جوانی می گذرد... عشق کم رنگ می شود.. برگ های دوستی می افتد...

              اما امید نهفته مادر از همه آنها بیشتر عمر می کند!!!        

تنوا جردن :

         مادر کسی است که اگر ببیند فقط چهار تکه شیرینی برای پنج نفر وجود دارد...

         فوراْ اعلام می کند که اصلاْ شیرینی دوست ندارد!!!     

بخوانید... تعجب کنید...اما زود نتیجه گیری نکنید....

نامه عجيب یک عاشق!!

علاقه و محبتی که سابقاَ به تو ابراز می کردم

دروغی بی اساس بود و در حقیقت نفرت من بر تو

روز به روز بیشتر می شود و هر چه بیشتر تو را می شناسم

به دورویی تو بیشتر پی می برم و

این احساس در قلب من جای می گیرد که بالاخره باید

از هم جدا شویم و دیگر به هیچ وجه حاضر نیستم که

روزی شریک زندگی تو باشم و اگر چه دوستی ما همچون عمر گلهای بهاری زود گذر بود ولی

در همین مدت کم توانستم به فطرت فرومانده و هوس تو پی ببرم

بسیاری از اخلاق و صفات تو برای من روشن شده و مطمئنم

این خشونت طبع و تیز خویی تو بالاخره مرا بدبخت خواهد کرد

اگر ازدواج ما سربگیرد، می دانم تمام عمر را

در پریشانی خواهم گذراند، گرچه افسانه آشنایی ما پایان جدایی است، ولی بعداَ

خوشبخت خواهم شد و حال لازم است بگویم

این موضوع را فراموش نکن و مطمئن باش

که این نامه را سرسری ننوشتم و چقدر ناراحت کننده است که اگر

بازهم بخواهی در صدد ارتباط با من برآیی، بنابراین از تو می خواهم

جواب نامه را ندهی، چون حرف های تو سراسر

دروغ و تظاهر و خالی از

محبت است و من تصمیم گرفته ام برای همیشه

تو یادگار تلخ عشق را فراموش کنم و به هیچ وجه نمی توانم

دوستت داشته باشم و شریک زندگی تو باشم

و حال اگر می خواهی بدانی و به باطن واقعی من پی ببری و بدانی که چقدر

دوستت دارم، از تو می خواهم، یک بار دیگر نامه را از اول و یک خط در میان بخوانی!

*********************************************

۱۴ فوریه چه احساسی در شما ایجاد می کند؟ شادی یا ترس؟ آیا می دانید که متولدین ماه های مختلف واکنش متفاوتی نسبت به این رویداد رمانتیک دارند و دوست دارند ولنتاین را به صورتی متفاوت جشن بگیرند؟

هر وقت از زندگی و دنیا نا امید شدی

برو بالای قله کوه و فریاد بزن:

امیدی هست؟؟؟

صدایی می شنوی که میگه:

هست... هست... هست...

تمرکزتون چطوره؟ اعصابتون چی؟

اگر بتوانید بیشتر از ۱۸ ثانیه به بازی ادامه دهید... شما یک نابغه هستید!!!

گفته شده خلبانان نیروی هوایی امریکا تا ۲ دقیقه می توانند به بازی ادامه دهند...

امتحانش مجانیه    تست تمرکز

بنام ناميه عشق ، نوشتم دفتر دل

گذاشتم زندگيمو به پای باور ای دل

مهتاب عزيزم ، اين نامه را در پايان روزي برايت مي نويسم که غروبش بطور وحشتناکي غم انگيز است و آهنگ طپش قلب محزونم غم انگيزتر از غروب ..

براي آنچه بناست در اين نامه بنويسم به هيچگونه سوگندي احتياج ندارم ، براي اينکه هم يهوداي سرگردان شاهد تيره بختي من است و هم مسيح مصلوب ..

هنگام نوشتن اين نامه احساس مي کنم که سرتاسر وجودم زندان دور افتاده ايست از مشتي اميد واخورده و روحم جنگلي متحرک و سرگردان از آرزوهاي عاصي ..

کاش مي دانستي که انگيزه نوشتن اين نامه شيون شبانه قلب من است ..

قلب من امروز غروب ، همين چند لحظه پيش ، سکوت خود را شکست و با من با ديده گريان گفت که چند ماهي است از قلب تو آبستن است ،

فکر مي کني فرزند تصادم بدون تماس دو قلب چه مي تواند باشد ؟

فرزند نامرئي شب زفاف قلبها نامش در قاموس شب زنده داران ناکام ، عشق است ... امشب براي نخستين بار احساس کردم گرفتارت شده ام ، شايد اگر تصميم نگرفته بودم که براي هميشه فراموشت کنم اين احساس پنهاني هرگز قلبم را تکان نمي داد ، اما چکار کنم که همزمان با اين تصميم اجتناب ناپذير ، شيون قلبم در پهناي سينه محنت زده ام بيداد کرد ..

سوگند به هرچه قلب گرم است و سينه سرد ،

به همه اقيانوسهاي ثابت و نسيمهاي صامت ،

به سرشک قلوب منتظر ، به هوسهاي ولگرد ،

با احترام يک زن به يک مرد تمنا شکن عجز ناپذير ،

به نفرت يک زن نسبت به عجز يک مرد ،

به هرچه زيبايي در بسيط طبيعت هست و به هرچه طبيعت زيباست ،

به نامردي همه قلبهاي شکيبا و جلال و مردانگي هرچه قلب ناشکيباست ،

به هرچه ايمان داري سوگند ،

اگر قدرت مي داشتم ، قلب ساده بدبختم را که اين چنين احمقانه تو را ازمن مي خواهد در تک سينه زنده به گور مي کردم ..

نوشته های : من عاشق زنی شوهر دار بودم