www.elimehraboon.blogfa.com

رسم کنند...


پدرم یکسره میگفت:


پسر جان بنویس


مشق بکن...


و نمی دید که من...


خودنویسم را پر می کنم از جوهر آب...!


می نویسم هر شب


مشقهایم را بر ساقه بید


پدرم هیچ نمی دید که من


با گل سرخ تفاهم دارم!


و تمام سخن چلچله را می فهمم


و پر نازک پروانه


برایم زیباست


و پدر...


هیچ نمی دید که من


در فراسوی زمان


ضربان دل هر شب پره را


می شمرم

هــمـه ی
خـسـتـــ ــــــِـــگـی هــایـت را یـکـجـــا مـیـخـــــــَــــــــرمـ . .
.

تـو فـقـط قـــول بــده . . .  

کـــــــــــ ــه . . .  

صـــدای خـنـده هـــ ـایـت را بــه هـیـچـکــس . . .  

جـــُـــــــــــز مــ ـــــــَـ ـــــــــن نـفـروشــــــــــ ــــــــــــــ ــــــــــــ ــی . . .

---

 

يادته زير گنبد كبود تو بودي و كلي آدماي حسود؟
 

تقصير همون حسوداست كه حالا 
 

هستي ما 
 

شده يكي بود يكي نبود... 

---

כل استــ כیگر خستـہ میشوכ …

بے حوصلـہ میشــوכ …

از روزگار از آכمـــــــها از خــوכشـــــ

از ایטּ قابــها , از اثباتــ , از تـــــوضیــح

از ڪلماتــــے ڪـہ رابـــطـہ ها را بـہ گنכ میڪشـــכ 

---

 نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد...

نمیخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت...

ولی بسیار مشتاقم که از خام گلویم سوتکی سازد...

گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش...

تاکه پی در پی دم گرم خویش را بر گلویم سخت بفشارد...

و سراب خفتگان خفته را اشفته تر سازد... تا بدین سان بشکند دائم سکوت مرگبارم را...  

---

خدایا .....

از عشق امروزمان چیزی برای فردا کنار بگذاز...
.
نگاهی....

یادی.....تصویری....

خاطره ای....

برای ان هنگام که فراموش خواهیم کرد که روزی چقدر عاشق بودیم ...
.
.
.
.
.
.
بیا ای پاکترین رویا

راز بودنت نماد پاکترین عشق است

جلوه حق را در تــو دیدم

پس ...

حمد و سپاسم باش

تا قلبم با عشقــت خدایی شود
.
.
.
.
چقدر خوشحال بود شیطان

وقتی سیب را چیدم

گمان میکرد فریب داده است مــرا

نمیدانست تــو پرسیده بودی :

مــرا بیشتر دوست داری یا ماندن در بهشت را ...!

و مــن عشق تــو را انتخاب کردم جانکم

بهشت ارزانی دیگران 
 

---

 

 

 

فکر می‌کنم کسانی که روزی این جمله را از کسی می‌شنوند ، جزء آدم‌های خوش‌شانس دنیا به

حساب می‌آیند . « نگران نباش ، درست‌اش می‌کنیم . » 

هر چقدر هم که ضعیف باشی

♥♥گاهی اوقات♥♥

می توانی تکیه گاه باشی

 

---

 

 

کنارم که هستی

خیابان ها از ماهیت می افتند

رسیدنی در کار نیست

شانه به شانه مقصدم قدم میزنم 

 

برای خودت زندگی کـنـــــــــــــــــــ...

کسی که تو را دوست داشته باشد

با تو میماند ...

برای دوست داشتنت میجنگد ...

اما اگر دوستت نداشته باشد

به هر بهانه ای میرود ...!  

به مُردادی ترین گرما قسم، بدجور دلتنگم

شبیه گچ شده از دوری ات، بانوی من رنگم !

تو تقصیری نداری، من زیادی عاشقت هستم

همین باعث شده با هر نگاهی زود می لنگم !

همان بهتر که از هذیان نوشتن دست بردارم

به مرگِ شاعرِ چشمت قسم... بدجور دلتنگم ! 

تنها تو که باشی کنار من دلم قرص است

اصلاً تمــام قرص ها جز تــــو ضـــــرر دارند

می خواهمت دیوانه جان! می خواهمت، ای کاش

نادوستانم از سر ِ تـــو دست بردارند...

***

شک ندارم مادرم فهمیده که می‌خواهمت

سجده‌های آخرش این روزها طولانی است... 

 زیر آسمان خدا

پای مهربانی های لایزالش

کنار سخاوت بی حدش

تنها و تنها

دلم برای تو می تپد

با آرامشت

آرامم

و با تشویش هایت

زمین زیر پایم می لرزد

دستانت را

قلبت را

مهرت را

به دستان پر محبت خدا می سپارم... 

نمی دانـــــم باور می کنی یا نه

من از این زندگی

چیزهای زیادی نخواسته بودم. . .

تنها نگاهــت را

غمــت را

دلواپسی هایــت را می خواستم

چگونه می شود

کسی را دوســـت داشت

اما تــرک کرد

اصلا مگر می شود. . .؟!

باورکــــــن

من سطر به سطر این شعر را گریستــه ام

تا توانستم آن را بر کاغذ بیاورم

من از این زندگــی

چیزهای زیادی نخواستــه بودم

جز" تــــــــو " 

سرت را …

تکیه به دیوار نــده عشقه من …

به غیرت …

شانه هایم برمی خورد … 

 امروز با تمام دنیا قهرم . . .

اما اگر تو صدایم کنی برمیگردم و با همان حماقت همیشگی میگویم جانم . . .

من اینم . . .

زود دل میبندم . . . دیر فراموش میکنم . . .زود میشکنم . . .دیر جوش می آورم . . .

ساده ام . . . میسوزم به بای سادگیم . ..

صبورم اما اگر بروم برای همیشه رفته ام . . . 

---

تنهایی تاوان تمام نه هایی ایست که نگفتم تا دل کسی نشکند

همه ی محبت هایی که زیادی هدر دادم تا دلی را بدست بیاورم

همه ی دوستت دارم های ابکی که جدی گرفتم

همه ی سادگی که در این دنیای هزار چهره خرج کردم

تنهایی تاوان همه ی خوشبینی هاییست که به دنیا و ادم های این روزها داشتم . . .

---

 

چند وقتیست هر چه می گردم

هیچ حرفی بهتر از سکوت پیدا نمی کنم

نگاهم اما گاهی حرف میزند

گاهی فریاد می کشد

و من همیشه به دنبال کسی میگردم

که بفهمد این نگاه خسته چه می خواهد بگوید … 

همکلاسی غم های منـــ

چه زود گذشت ترم باهم بودن

شاگرد اول عشق تو شدی و من

باز هم مشروط چشمــــانت شدم 

یکــــــــــ بار که تنــــــــــها بمانی

یکــــــــــ بار که بشکنـــد دلتــــــــــ

غرورتــــــــــ

اعتمادتــــــــــ

همین یکــــــــــ بار کافیســـت

تا یکــــــــــ عمـــر

از پشتــــــــــ نگاهـــی ترک خورده به آدمهــا بنگری ...!

همین یكــــــــــ بار كافیســـت

تا دیگر هیــچ نگاهــــــــــی دلتــــــــــ را نلرزانـــد ...

من.....از صرف احساساتم

برای هرکسی وحشت دارم....!!!!

لیاقـﭞ می خواهد "شریـڪ" شدטּ

تو خوش باش به همیـטּ "با هم" بودטּ های امروز,

مـטּ خوشم به خلوﭞ تنهایـےِ ام !

تو بخند به امروز؛
مـטּ مـےِ خندم به فرداهایـﭞ...

یه چیزی هســت بـه اسم “بــغـل“…لامصـــب دوای هر دردیه ….

میان عابران تنهاتر از من هیچ کس نیست / کسى اینجا به فکر این غریبه در قفس نیست

به قد موهاي سرت توي دلم درد و غمه

هرچي بگم که زندگي با من چه ها کرده کمه

حقيقت تلخ منه ذره به ذره سوختن

رفتنه بي رسيدنه تموم زندگي من

اميد چي بهت بدم وقتي به هم نمی رسیم

چقد ازت مهلت بخوام، زياد، کم ، نمي رسيم

دنيا رو واسه تو ميخوام بي تو برام يه زندونه

خودمو مي کشم کنار فرصتي واست بمونه

يه روزه بي تو بودنم يه عمر منو پير ميکنه

اينجورنگاه نکن بهم ، دلمو زنجير ميکنه

گريه نکن تقدير ما تن به شکست دادنه

کاشکي بدوني قلب من داره چطور ميزنه

چه درديه تو سينه يه کوه رو هر نفسه

اشکاتو طاقت ندارم نه ديگه واسه من بسه

تو جايي که دل ندارن عشق از گناه بدتره

حتي خيالم دلمو تا شهر تو نمي بره

همین که در میان عطر نفس هایت دستانت مال من باشد کافیست . . .

با تو قطرات باران که سهل است،فوران آتش فشان هم دلچسب میشود !

زیـبـا تـریـن لـبـاسـی کـه مـیـتـونـه زن را بـپـوشونـه..
بـازوان مـردیـسـت کـه دوسـتـش داره..

مـــرב ڪـﮧ تــو بـاشـے

زטּ بــودלּ خــوبــ استـــ

از ميـــاלּ تمــــام مـذڪـر ـهاے בنيــــا

فقـــط ڪافيستـــ پـــاے تــو בر ميـــاלּ بـاشـــد

نميـבانــے بـــراے تــو خانـــوم بـــودלּ

چــﮧ ڪيـفــے בارב.....!!

الهی

الهی من ندانم مردمان بهر چه میجنگند که این با خود کنند

گربنالم تو بگو یی نعمتی را از کفم بیرون کنند

یاورم نام اورم دستم خدا دستم بگیر

دلشکستم ای خدا ان گوشه ی قلبم بگیر

هر کسی را نیک گفتم روز بعد خارم بکرد

هر کسی را دوست گفتم فوتکی بر شعله ی جانم بکرد

نازنینا دست هر کس را گرفتم فکر خوبی داشتم

با همان کس در ضمیرم روزگاری داشتم

توخودت دیدی چه کردند با دلم این مردمان

ای عزیزا سفره ی باز دلم را پاره کردند مردمان

تو بگو من از کدامین بندگانت می شوم

عاشقت هستم خدا من جان نثارت می شوم

هر کجا چشمم بگردید ونظر انداختم

مردمانی این چنین دانا و مهربان  یافتم

بهترینا تو خودت بهتر بدانی من چگونه زیستم

این همه خوبی مردم من که چیزی نیستم

                                                                   (شعر از  الهه )

اگر ای عشق پایان تو دور است

دلم غرق تمنای عبور است

برای قد کشیدن در هوایت

دلم مثل صنوبر ها صبور است

میدونی که جسارت گفتن کلمه ها رو نداری.......

اما یه نگاه گنگ تحویل میگیری یا جمله ای مثل : چیزی شده؟

اونجاست که بغضت رو با لیوان سکوت سر میکشی

وبا لبخندی سرد میگی: نه . هیچی.........

شیرین بهانه بود !

فرهاد تیشه میزد تا نشنود

صدای مردمانی را که در گوشش میخواندند

دوستت ندارد ...!

گنجشکانی که رد تو را دیروز درخت به درخت

و خیابان به خیابان دنبال کرده اند

خدا میداند چه دیده اند

که دیگر جیکشان درنمیآید!!

یاد دارم در غروبی سرد سرد

میگذشت از کوچه ی ما دوره گرد

داد میزد  کهنه قالی میخرم

دست دوم جنس عالی میخرم

کاسه و ظرف سفالی میخرم

گر نداری کوزه خالی میخرم

اشک در چشمان بابا حلقه بست

عاقبت اهی کشید بغضش شکست

اول ماه است و نان در سفره نیست

ای خدا شکرت ولی این زندگیست ؟

بوی نان تازه هوشش برده بود

اتفاقا مادرم هم روزه بود

خواهرم بی روسری بیرون دوید

گفت اقا سفره خالی میخرید؟

قبل از اینکه بهش محبت کنی.

قبل از اینکه به خودت عادتش بدی.

قبل از اینکه تنش رو به بغل بکشی.

قبل از اینکه احساسش رو بیدار کنی.

قبل از اینکه تنهاییش رو پر کنی

قبل از اینکه عاشقش کنی.....

خوب فکراتو بکن

با دلت یکی باش . از حرفت مطمئن باش

یه  کم مرد  باش .

شاید با همین حرف تو نوری ته دلش روشن بشه که خاموش کردنش به بهای خاموش شدنش باشه......

گاه دلتنگ میشوم

دلتنگ تر از تمام دلتنگی ها

حسرت ها را میشمارم

وباختن ها ...........

نمیدانم من کدامین امید را نا امید کردم

وکدامین  خواهش را نشنیدم 

وبه کدام دلتنگی خندیدم  که چنین دلتنگم!

کسی که بهشت را بر روی زمین نیافته است

ان را در اسمان نیز نخواهد یافت

خانه ی خدا نزدیک ماست .

و تنها اثاث ان عشق است.

از خدا پرسیدم:

اگردر سر نوشت ما همه چیز را از قبل نوشته ای  پس ارزو کردن چه سود؟

ندایی در درونم گفت:

شاید در سر نوشتت نوشته باشد (هر چه ارزو کرد ......؟!)

و دریا به سمت پاهای من می امد.

  التماس  میکرد تا بشوید درد هایم را .

من به او گفتم کار تو نیست.

درد هایم را شست اما خودش خشکید. 

و حالا  سالهاست که از دریا فقط  شوره زاری  باقیمانده  از درد هایم روی صخره ها که از ان فقط گل  سنگی میروید رنگارنگ........

(دل نوشته های یک غریبه)

به افتخار سیامک سپهریان

چه ره اورد سفر دارم از این راه دراز ؟

چهره ام را بنگر تا به تو پاسخ گوید

اشک شوقی که فرو خفته به چشمان نیاز

چه ره اورد سفر دارم . ای مایه ی عمر؟

سینه ای سوخته در حسرت یک عشق محال

نگهی گمشده در پرده رویایی دور

پیکری ملتهب از خواهش سوزان وصال

چه ره اورد سفر دارم..... ای مایه ی عمر؟

دیدگانش همه از شوق درون پر اشوب

لب گرمی که بر ان خفته به امید و نیاز

بوسه ای داغ تر از بوسه خورشید جنوب

ای بسا درپی ان هدیه که زیبنده توست

در دل کوچه و بازار شدم سر گردان

عاقبت رفتم و گفتم که تو را هدیه کنم

پیکری را که در ان شعله کشد شوق نهان

چو در ایینه نگه کردم . دیدم افسوس

جلوه روی مرا هجر تو کاهش بخشید

دست بر دامن خورشید زدم تا بر من

عطش و روشنی و سوزش و تابش بخشید

حالیا......این منم این اتش جان سوز منم

ای امید دل دیوانه اندوه نواز

بازوان را بگشا تا که عیانت سازم

چه ره اورد سفر دارم از این راه دراز.

عمری به هر کوی و گذر گشتم که پیدایت کنم

اکنون که پیدا کرده ام بنشین تماشایت کنم

الماس اشک شوق را تاجی به گیسویت نهم

گل های باغ شعر را زیب سرا پایت کنم

بنشین که من با هر نظر با چشم دل با چشم سر

هر لحظه خود را مست تر از روی زیبایت کنم

بنشینم و بنشانمت ان سان که خواهم خوانمت

وین جان بر لب مانده را مهمان لب هایت کنم

بوسم تو را با هر نفس ای بخت دور از دسترس

ور بانگ بر داری که بس غمگین تماشایت کنم

تا کهکشان تا بی نشان بازو به بازویت دهم

با همزبانی هم دلی جان را هم اوایت کنم

ای عطر و نور تو امان  یک دم اگر یابم امان

در شعری از رنگین کمان بانوی رویایت کنم

بانوی رویا های من . خورشید دنیا های من

امید فرداهای من .  تا کی تمنایت کنم؟!