بنام خدا

طلبه مجاهد ومؤمن آقای مرتضی شریفی اصفهانی شهید نوزدهم دیماه 1356

به عبارتی اولین شهید یاازنخستین شهداء انقلاب اسلامی بعدازشهادت آیة الله حاج آقا مصطفی فرزند برومند حضرت امام خمینی(س) میباشد شاید این سؤال دراذهان منوربینندگان وبلاگ مطرح شود که چه دلیلی داشت تا ازاین شهیدبزرگوار،یادی بکنم وپستی راوچندسطری ازوبلاگ لاله های عاشق رابه تحریر خلاصه ای اززندگینامه این عزیزسفرکرده اختصاص دهم!بایدعرض کنم من درسال اوّل طلبگی درمدرسه رسالت خیابان صفائیه قم باایشان همکلاس وهم حجره بودم ایشان جوانی متعهد، انقلابی واهل معنویت بود من کراراًشاهد تهجّدونمازهای شب ایشان بودم حجره نسبتاًبزرگی داشتیم فکرکنم هشت نفری ازشهرهای مختلف بالهجه های مختلف دراین حجره کناره هم اقامت داشتیم اصفهانی، کاشانی،زنجانی،شمالی و... جمع باصفایی بود!(یادم میاد یه روزی میخواستیم  ناهارنیمروآماده کنیم برای تهیه نیمرو نیازبه تخم مرغ وروغن داشتیم که متأسفانه روغن نداشتیم پول هم نداشتیم! یکی از هم حجره ای ها این شعررا زمزمه کرد درحجرۀ ماروغن اگر نیست صفاهست !!حقیقتاً همینطوربودتخم مرغهاراآبپزکردیم وجای شماخالی)من و آقامرتضی ضمن اینکه هم مباحثه بودیم بسترهامون هم درکنارهم بود من یک ساعت شمّاته دارداشتم آقامرتضی برای نمازشب کوک میکرد که بیداربشه البته من یه کمی تنبل تشریف داشتم که گاهی اوقات  آقامرتضی را عصبانی میکردم گاهی هم سرمسائل سیاسی ولهجه کاشونی و اصفهونی باهم یک ودومیکردیم یادش بخیرعبداللهی ترک زبان بودبالهجه ترکی کاشونی صحبت میکرد!! میگفت آگای اگبالی خوبی داداجو!آقارضامطلبی یادم نیست بچۀ کجابودولی خیلی بامعرفت بودیادش بخیر،هم حجره ای دیگرمون فرزین اصفهانی بود که بعدها شنیدم درجبهه های نورعلیه ظلمت بخیل شهیدان جنگ تحمیلی پیوسته است(روحش شاد).

چقدرجالب بود بعضی شبها درحجره تمرین سخنرانی میکردیم وجایتان خالی سوتی ها ودسته گلهایی که آب میدادیم!باورکنیدشهادت آقامرتضی غمی سنگین بردلم بارکردکه گاهی بعدازسالها ازاین حادثه غمباردلم رامیبره توحجره طبقه پایین مدرسه رسالت قم،ناگفته نماندعشق ومحبتی که به آقا مرتضی شریفی داشتم پیش خودم عهدکردم اولین فرزند پسرم رابنام مرتضی نامگذاری کنم که خوشبختانه اولین فرزندم پسرشد!وبااینکه روزسوم شعبان متولدشدوهمه فامیل انتظارداشتندبنام حسین نامگذاری کنم مع الوصف به عهدی که کرده بودم اورابنام مرتضی نامیدم.  

( خلاصه ای از زندگینامۀ شهید مرتضی شریفی)

مرتضی شریفی درخانواده ای مذهبی به دنیا آمد. در اوان کودکی پدر خود را از دست داد وباحقوق ناچیزی که از پدرش باقی مانده بود امرار معاش می کردند، تا اینکه دیپلم را گرفت شغلهای متعددی به او پیشنهاد شد .اما او تحصیل درحوزه (طلبگی) را برگزید و به قم هجرت کرد .

پیرو خط امام بود .اعلامیه و عکس هاو کاست های امام را از قم به اصفهان آورده و پخش میکرد. چندین بار هم مورد بازجویی ساواک قرار گرفت . باشهادت مصطفی خمینی بسیار

آشفته شده بود تا اینکه محرم سال 56 نزدیک گشت در دهه ی اول در مراسم عزاداری اما م حسین (ع) شرکت کرده و برای بچه ها مخصوصا احمد رضا و غلامرضا خواهر زاده ی هایش پرچم به دستشان داده و همراه با عزاداری نفرت خود را هم از رژیم پهلوی بیان می کرد  در شب تاسوعای حسینی او جلوی دسته ی سینه زنی بود که متوجه شد تعدادی از افراد ساواک  در لباس شخصی حضور دارند ؛ فریاد زد : « مرگ بر شاه درود بر خمینی » همهمه ای بین مردم افتاد در دهان او را گرفتند و به مسجد بردند بیهوش شده بود او را به منزل بردند این خبر به گوش مادرش که در عزا داری بود رسید خودش را به منزل رسانید دید  تعدادی که در خانه ی او جمع شده اند مرتضی را خوا بانیده اند اما مرتضی فریاد میزند : « یا مهدی ادرکنی عالم

زدست رفت پا در رکاب کن.»  متوجه شد مادرش گریه میکند رو به مادرش کرده و گفت : سلا م علیکم مادر برای من گریه می کنی مادرش گفت: «برای حسین و علی اکبر گریه می کنم»  مرتضی فریاد کشید بار ک الله مادر ! مادر من شیر زن است . کم کم جمعیت از دور او پراکنده شدند و او نیمه شب  با نامه ای که از خود گذاشته بود گفت اینجا نمی توانم عزاداری کنم باید به قم بروم .

 در حوزه ی علمیه قم روحانیون باخبر شدند که احمد رشیدی مطلق طی مقاله ای در روزنامه اطلاعات به امام توهین کرده تصمیم گرفتند با راهپیمایی و رفتن به منزل علما کسب تکلیف کنند . در راهپیمایی 19 دی مرتضی شریفی متوجه شد که تعدادی ساواکی در لباس شخصی حضور دارند و در صدد برهم زدن اجتماع  آنان هستند رو به جمعیت فریاد زد ای مردم این ساواک است که سد معبر می کند و شیشه بانک و مغازه هارا می شکند... 

 گلوله ای بر صورت او اصابت کرد او همچنان مرگ بر شاه و درود بر خمینی میگفت وبا خون خود روی دیوار می نوشت که دو گلوله ئ دیگر بر صورت او اصابت کرد مردم اورا لای عبا پیچیده و به بیمارستان بردند.

خون ریزی در آن روز شدت گرفت وبشهادت رسید.

با گذشتن چهلم آنان تبریز قیام کرد و به همین ترتیب استان های دیگر...

 ساواک برای گرفتن شهدا شرایطی را گذاشته بود از جمله پرداخت پول گلوله و نگرفتن مراسم.خانواده ی شهید شریفی موفق شدند با پرداخت مقداری پول گلوله پس از یک هفته شهید را تحویل بگیرند و با چهار شهید دیگر تشییع کننده و علیرغم محاصره ساواک اطراف تکیه ی سادات ، آن شهید را به خاک سپردند و برای او هم مراسم باشکوهی بر پا کردند 

 تعدادی  عکس آن شهید را که دور آن نوشته بود «روز تجلی وحدت اسلامی برادر شهید مرتضی شریفی» پخش کردند  که منجر به دستگیری آنان هم شد و هویت رژیم شاه را نشان دادند.

 در مراسم زنانه در منزل شهید مادر مرتضی مرتب می گفت : «خدا تختت را سرنگون کند» که خانمی  به مادر شهید گفت چرا اینقدر جمله را تکرار میکنی میروم و خبر میدهم اما جمعیت کم که نشد هیچ اورا بیرون کردند 

 سالگرد شهادتش  با پیروزی انقلاب همراه بود .