نارستون

به مناسبت دهه مبارک فجر نشست ادبی با عنوان خاطرات 36 ساله

در مرکز فرهنگی هنری آرادان برگزار شد. درابتدای این مراسم تلاوت

کلام الله مجید توسط  یکی از اعضاء مرکز آرادان قرائت شد، سرود

مقدس جمهوری اسلامی ایران در سالن طنین انداز شد و در ادامه

توسط  مطیعی عضو مرکز متن خوش آمد گویی قرائت شد.

در این مراسم تعداد 30 نفر از اعضاء نوجوان مدرسه راهنمایی تقوا

حضور داشتند. سارا حیدری از شاعره های شهر آرادان نیز در این

برنامه حضور داشتند. در ادامه برنامه دانش آموزان نوشته های 

ادبی خود را در دو بخش خاطره انقلابی و موضوع  آزاد خواندند.

از جمله برنامه های این مراسم  اجرای گروه سرود اعضاء دختر

نوجوان کانون و روایت خوانی بود  و ادامه رونمایی اآلبوم

نوشته های اعضاء کلاس ادبی مرکز که توسط مربی ادبی

مرکز آماده شده بود انجام شد.

مربیان خوب و مهربون ادبی   

سلام

 شرکت در مسابقه داستان کوتاه رضوی

  فراموش نشود!

می بینین از همین الان منتظر و چشم به راه

رسیدن اثرهای قشنگ اعضاتون

هستم.

پس منتظرم نذارین که

محورهای موضوعی

احادیث، روایات، زندگی امام رضا(ع) و اشعار درباره ی امام رضا(ع)

شرایط شرکت در جشنواره

آثار شرکت کنندگان در 3 گروه سنی مورد ارزیابی قرار می گیرد:

- گروه اول: 7 تا 10 سال

- گروه دوم: 11 تا 13 سال

- گروه سوم: 14 تا 17 سال

شرایط آثار

- هر شرکت کننده می تواند حداکثر 3 اثر در بخش داستان کوتاه

ارسال نماید.

- آثار ارسالی در مسابقات و فراخوان های قبلی یا دیگر مسابقات

شرکت داده نشده باشد.

- آثار ارسالی باید روی یک طرف کاغذ A4 با قلم لوتوس و با فونت 14

تایپ شود. در صورت ارسال دست نوشته با خط خوانا و بدون

قلم خوردگی نوشته شود.

- تکمیل فرم مشخصات(پیوست موجود در شیوه نامه و ضمیمه کردن آن)

در پشت هریک از آثار ارسالی در بخش داستان کوتاه الزامی است.

- آثار دریافتی خارج از گروه سنی اعلام شده از داوری حذف خواهد شد.

- آثار ارسالی عودت داده نخواهد شد.

- داستان ارسالی مربوط به موضوع رضوی باشد.

- آثاری که نوشته ی خود کودکان و نوجوانان باشد، مورد داوری قرار

خواهد گرفت.

- آثاری که بنا به تشخیص داوران، اثر کودک و نوجوان نبوده و به نوعی

دخالت مستقیم بزرگسالان در فکر، ایده و اجرای اثر دیده شود، از داوری

حذف خواهد شد.

- آثاری که بعد از تاریخ اعلام شده به دبیرخانه ارسال شود، در چرخه ی

داوری قرار نخواهد گرفت.

تقویم اجرایی

- زمان اعلام فراخوان: دی ماه 1393

- آخرین مهلت ارسال آثار: 15 خرداد ماه 1394

سلام. خدا قوت! 

دوستان مهربان ادبی 

خانم ها 

هدی رنجبر، 

نرجس مقیمی، 

فاطمه سعیدی، 

زهرا کریمی، 

زهرا دیانی 

و 

سمانه شجاعی  

 خلاصه و نقدتان رسید. 

خانم ها 

 مهشید بشیری،  

سیما امیرعبداللهیان، 

 الهام شایگان پور، 

 نسیبه یعقوبی  

و 

 رؤیا بینش 

جای گزارش های شما عزیزان میان آثار رسیده خالیست؟! 

لطفاً در اسرع وقت اقدام فرمایید. 

دیر نکنی ها!

با سلام!

آموزش در هر ارگانی برای کارکنان آن، 

 لازم و ضروری است. 

مربیان ادبی که ساعت کاری آنها 30 ساعت است،  

جهت آموزش به تهران رفته اند.

یکی از نکات مهم دعوت از این عزیزان

میزان ساعت کاری آنها بوده است.

 مربیان عزیز!

از شما می خواهم

هم خودتان کتاب شعر و داستان زیاد بخوانید

و

هم بچه ها را به خواندن آنها، تشویق و هدایت کنید!

مربیان خوب و مهربون کارگاه نوشتن خلاق 

سلام. خسته نباشید. 

از این به بعد می تونید حرف های دلتونو 

 البته همراه نظرات سازنده و قشنگ تون  

به وبلاگ خودتون(نارستون) بفرستید. 

نظر از شما - پیگیری از ما 

قبول

ازجان برون نیامده جانانت آرزوست                  زنار نابریده و ایمانت آرزوست

موری نه‌ای و خدمت موری نکرده‌ای               وآنگاه صف صفهٔ مردانت آرزوست

فرعون‌وار لاف اناالحق همی زنی                  وآنگاه قرب موسی عمرانت آرزوست

چون کودکان که دامن خود اسب کرده‌اند        دامن سوار کرده و میدانت آرزوست

انصاف راه خود ز سر صدق داد                    نه بر درد نارسیده و درمانت آرزوست

بر خوان عنکبوت که بریان مگس بود              شهپر جبرئیل، مگس‌رانت آرزوست

هر روز از برای سگ نفس بوسعید              یک کاسه شوربا و دو تا نانت آرزوست

سعدی درین جهان که تویی ذره‌وار باش      گر دل به نزد حضرت سلطانت آرزوست

روزی بزرگان ایرانی و موبدان زرتشتی از کوروش بزرگ خواستند

که برای ایران زمین دعای خیر کند؛

و ایشان بعد از ایستادن در کنار آتش مقدس اینگونه دعا کردند:

خداوندا اهورا مزدا ای بزرگ آفریننده آفریننده این سرزمین

بزرگ،سرزمینم و مردمم را از دروغ و دروغگویی به دور بدار.

بعد از اتمام دعا عده ای در فکر فرو رفتند و از شاه ایران پرسیدند

که چرا این گونه دعا نمودید؟

فرمودند:چه باید می گفتم؟ یکی جواب داد :برای خشکسالی

دعا مینمودید؟

کوروش بزرگ فرمودند: برای جلوگیری از خشکسالی

انبارهای اذوقه و غلات می سازیم.

دیگری اینگونه سوال نمود:

برای جلوگیری از هجوم بیگانگان دعا می کردید ؟

ایشان جواب دادند: قوای نظامی را قوی میسازیم و از مرزها

دفاع می کنیم.

گفتند:برای جلوگیری از سیلهای خروشان دعا می کردید ؟

پاسخ دادند: نیرو بسیج میکنیم و سدهایی برای جلوگیری از

هجوم سیل می سازیم.

و همینگونه سوال کردند و به همین ترتیب جواب شنیدند ...

تا این که یکی پرسید: شاها منظور شما از این گونه دعا

چه بود؟!

و کوروش تبسمی نمودند و این گونه جواب دادند :

من برای هر سوال شما جوابی قانع کننده آوردم

ولی اگر روزی یکی از شما نزد من آید و دروغی گوید که به

ضرر سرزمینم باشد من چگونه از آن باخبر گردم واقدام

 نمایم؟ پس بیاییم از کسانی شویم که به راست گویی

روی آورند ودروغ را از سرزمینمان دور سازیم...

که هر عمل زشتی صورت گیرد باعث اولین آن دروغ است

دلم تنگ است

دلم تنگ است

دلم با غصه هم سنگ است

دلم آهسته می خواند تو را

                                 با قلب زیبایت هماهنگ است

نگاه من پی آن روز موعود است

                                 صدایم کن، صدایت همچو معبود است

دلم عاشق شده است آری،

                    ولی در امتحان تو، دلم هر بار مردود است....

                                                      رضوانه سمیعی
                                                  مرکز مهدیشهر

چهارچوب پنجره

نگاه شیشه ای اش راالتماس می کند

وگلوی گلدان درانظارشکفتن خشک می شود

دخترک آفتاب ندیده ی پشت پرده

باخداعکس یادگاری می گیرد

دوره گردی هرروزدرکوچه ی مادادمی زند

گل آوردم

گل

گل یخ

وسالهاست که آفتاب به کوچه ی ماقدم نگذاشته

دخترک درنمازهرشبش

به انگشت های خدا دخیل می بندد

تاآفتاب قرض گرفته را

به انجماداین کوچه پس بیاورد

گل های گونه ی دخترک خشک می پژمرد

گیسوانش رنگ ماه می گیرد

وآسمان چشمانش

بس که ستاره باریده

تارمی شود

وباپروانه های چادرش پروازمی کند

تاسراغ آفتاب راازآسمان بگیرد

وهنوزآفتاب به کوچه ی مانیامده

وهنوزکوچه پرازشب است...

                                                 مهشیدبشیری

در اوج یقین اگرچه تردیدی هست

چشمک زدن ستاره در شب یعنی

توی چمدان ماه خورشیدی هست

مه پشت در است رود سرگردان است

از جانب من ببوس ماهی ها را

یادت نرود کلید در گلدان است

        برگزیدگان مسابقه ی ادبی " پاییز نارنجی من " ویژه ی اعضای

        کتابخانه های سیار معرفی شدند

       " پاییز نارنجی من " مسابقه ی ادبی بخش پاسخگویی  مرکز آفرینشهای

        ادبی ویژه ی اعضای سیار

       در فصل پاییز بود که با معرفی 10 نفر از اعضاء برتر به پایان رسید.

         به گزارش مرکز آفرینشهای ادبی در این مسابقه حدود 70 عضو از

       اعضای کتابخانه های سیاراستان سمنان شرکت داشتند که 10 نفر از

       این اعضا به ارائه اثری برتر پرداختند.

            ضمن تشکر از مربیان محترم  سیار، اسامی اعضای برتر بدین شرح

           می باشند:

       زینب حسیبی               عضو سیار روستایی شاهرود

        لیلا حسیبی                       "                 "

       زهرا مظفری                    "                 "

        شقایق آقایی                      "                 "

        سمانه واحدیان                  "                 "

       سحر   واحدیان                  "                 "

       مهدیه سعیدی                     "                 "

       جابر محمدی                     "                 "

        سیده رضوانه سیدی           عضو سیار روستایی دامغان

       فرشته قوشه                       "                "

... و ماه را ز بلندایش به روی خاک کشیدن بود

پلنگ من ـ دل مغرورم ـ پرید و پنجــه بـــه خالی زد

که عشق ـ ماه بلند من ـ ورای دست رسیدن بود

گل شکفته! خداحافظ اگـــر چــــه لحــظه دیدارت

شروع وسوسه‌ای در من به نام دیدن و چیدن بود

من و تو آن دو خطیـــم آری موازیان بـه ناچاری

که هر دو باورمان ز آغاز به یکدگر نرسیدن بود

اگر چه هیچ گل مرده دوباره زنده نشد اما

بهار در گل شیپوری مدام گــرم دمیدن بود

شراب خواستم و عمرم شرنگ ریخت به کام من

فریبکار دغــــل‌پیشه بهـــــانــــه‌اش نشنیدن بود

چه سرنوشت غم‌انگیزی که کرم کوچک ابریشم

تمام عمر قفس می‌بافت ولــی به فکر پریدن بود

در مورد داستانهای مینی مال، گپی با هم داشتیم. حالا می خواهیم درباره داستان کوتاه،

چند خطی را میهمان یکدیگر باشیم.

داستان کوتاه :

در مواجه با سوال "داستان کوتاه چیست"، جوابهای بسیاری را می توان پیدا کرد؛

چه از لحاظ "میزان حجم داستان کوتاه" و چه لحاظ "تعریف داستان کوتاه". اما به

نوعی می توان گفت که وجه اشتراک و معنای تمام این تعاریف بر " ماهیت کلی" و "

نحوه روایت " در داستان کوتاه است. چرا که ماهیت کلی داستان کوتاه، قالبی ست

که اتفاق یا برهه ای را در حجمی کوتاه ذکر می کند و نحوه روایت هم در داستان کوتاه،

 بصورت یک برش یا چند برش نزدیک به یکدیگر است. طوری که انگار نویسنده

– مثل یک خیاط – صحنه ها را به هم می دوزد؛ بدون اینکه جای دوخت ها مشخص

باشد و در ذوق بزند!

اما منظور از روایت برشی در داستان کوتاه چیست؟

مسلما تا به حال برایتان اتفاق افتاده که جایی بروید و شخصی از شما بپرسد که چه

شد و چه کردید. و یا حتی اینکه بخواهید اتفاقی که برایتان افتاده را خاطره کنید و

مثال های دیگر. اما شما موقع پاسخگویی به سوال طرف مقابل چه کرده اید؟ مثلا

اگربه عروسی یکی از اقوام بروید و چهار ساعت در این مجلس حضور داشته باشید

و شخصی بپرسد در عروسی چه اتفاقی افتاد، آیا تعریف شما هم چهار ساعت طول

می کشد!؟ مسلما خیر. چرا که شما جزئیاتی را بیان می کنید که برای شنوده تان مفید

باشد و مسلما از ذکر "همه جزئیات" پرهیز می کنید. حتی شاید یک ساعت هم مهمل

و بی فایده باشد و از ذکر لحظه ای از آن خودداری می کنید و نهایتا می گویید که یک

ساعت مجلس بی فایده بود.

پرانتز باز - اگر بخواهیم با استفاده از مثال فوق در چند خط ، انواع داستان را تشریح

کنیم، چنین می شوید.

مثلا اگر بگویید :" ای... بد نبود. جای شما خالی. خوش و خرم مجلس تمام شد و عروس

و داماد راهی زندگی شان شدند" ، چیزی شبیه داستانک می شود.

و اگر در ذکر جزئیات وسواس بخرج ندهید، چیزی شبیه داستان کوتاه خلق می شود. چرا

 که از ابتدایی ترین تعاریف داستان کوتاه این است که داستان کوتاه، داستانی ست که

بتوان هنگام صرف غذا یا در یک نشست خواند . هر چند که حجم داستان کوتاه امروزه

 کمی تغییر یافته. اما نباید فراموش کنید که داستان کوتاه، خلقی بزرگ در قالبی کوتاه است.

و اگر در روایت کمی مته به خشخاش بزنید، چیزی شبیه داستان بلند از آب در می آید.

 البته به شرطی که روایت، فقط حول یک ماجرا باشد و فقط کمی بیشتر در جزئیات دقیق

شده باشید.

و چنانچه مدتی قبل از مجلس – چند روز، چند هفته و ... – را شروع به روایت کنید،

بطوری که چند ماجرا را بیان کنید، چیزی شبیه رمان بدست می آید. چرا که اصولا در

رمانها به چند ماجرا پرداخته می شود. پرانتز بسته.

داستان کوتاه نه مثل داستانک است که نیامده برود و نه همچو داستان بلند و رمان که

 بعضا حجم کتاب باشد. در داستان کوتاه نویسنده به روایت حوادثی می پردازد که به

اصل داستان باز می گردد. و از حوادث هم آن قسمتی را ذکر می کند که لازم و ضروری

است. جالب اینکه حتی برخی بر این عقیده اند که در داستان کوتاه، بحث روی "کلمه"

است. یعنی حتی کلمه ای در داستان نباشد که اضافی باشد! به قول چخوف اگر جایی

تفنگی بود، جایی دیگر شلیک کند. از این جهت است که این گونه داستانی، یکی از

قوی ترین و محبوب ترین گونه های ادبی ست. نه آنقدر حجیم است که ملال آور باشد

و پیام داستان در روایت آن محو شود و نه آنقدر کوتاه که کمتر پیامی از آن به ذهن

برسد.

داستانهای کوتاه معمولا پذیرای یک حادثه ،آن هم بصورت کوتاه و برشی اند. چرا

که تفاوت اصلی بین داستان کوتاه و بلند هم در حجم است. داستانهای کوتاهی هم که

بصورت تکه تکه و فصل بندی نوشته می شوند، تابع همین قاعده اند و در اصل همه

 فصل ها به روایت یک حادثه اصلی می پردازند. هر چند که شاید در ظاهر تضادهایی

هم با یکدیگر داشته باشند.

***

گفتیم که شاید بتوان گفت که داستان کوتاه، خلقی بزرگ در قالبی کوتاه است. اما آیا

واقعا هر خلق بزرگی در قالبی کوتاه، داستان کوتاه است؟مسلما خیر. چرا که گونه های

بسیاری را می توان پیدا کرد که اولا در قالبی کوتاه تحریر می شوند و ثانیا خلقی بزرگ

باشند. مثل قطعه ادبی، شعر، طنز، نثر، مقاله، گزارش و ... .

وقتی می گوییم "خلق بزرگ" در "قالب کوتاه" ، منظورمان اثری ست که تابع ویژگی های

 خاصی باشد. با تفکر روی داستان های کوتاه، چنین ویژگی هایی از این قبیل به ذهن

می رسد:

اعتدال حجم و ایجاز، نوع پرداخت به موضوع و حوادث، زمان و ...

ادامه دارد...

به بهانه بزرگداشت شاعر بزرگ قرن هشتم حافظ شیرازی

باز پاییز است و آوای فرو افتادن هر برگ

باغ و باد و پچ پچ برگ چنار از دور

پنجه های التماس هر درخت خشک

آسمان و چشمه های فواره هایش کور

عصر و از آهنگ غم سرشار

باد و قیچی های ناپیدای او در کار

هر فرو افتادن برگی پیام مرگ

باز پاییز است و آوای فرو افتادن هر برگ