دیوانگی ها گرچه دائم دردسر دارند
دیوانـه ها از حال هــم امّا خبر دارند
 
آیینه بانـــو! تجربه این را نشان داده:
وقتی دعاها واقعی باشند اثر دارند
 
تنها تو که باشی کنار من دلم قرص است
اصلاً تمــام قرص ها جز تــــو ضـــــرر دارند
 
آرامش آغوش تو از چشم من انداخت
امنیتی کــــه بیمه های معتبـــر دارند
 
«مردی» به این که عشق ده زن بوده باشی نیست
مردان ِ قدرتمند ، تنهــــا «یک نفـــــر» دارند!
 
ترجیــــح دادم لحـــن پُرسوزم بفهمـــاند
کبریت های بی خطر خیلی خطر دارند!
 
بهتــر! فرشته نیستم ، انسانِ بـــی بالــــــم
چــون ساده ترکت می کنند آنان کـه پَر دارند
 
می خواهمت دیوانه جان! می خواهمت، ای کاش
نادوستانم از سر ِ تـــو دست بردارند...

 
از : امید صباغ نو

مَردم از رو ب رو دهن دیدند!/مردم از پشت سر سُخن چیدند

آســـــــــــــــــــــــمان ریسمانمان کم بود/هی نشستند و رشته ریسیدند

تا دهان مفت و گوش ها مفتند/پشتمان حرفِ مفت بسیاراست

قلبـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم اندازه ی جهانم شد

شهر ویرانی درونم بود!

Donya k hich...webam por az hese aramesh baram

Afkaram piade mishe,delam khali

Cheqad vaqt daram b chizi fk nakonam

Arumam mese mese parandei k qafaso khunash midune

Mese parandei k hichi nemidun

Mese khodam,kasi k tu afkaresh gom shodee 

Mese kasi k miune darya dasto pa mizane

Mese kasi k hichkas nis

havat zade b saram khodaaa

ordibehsht=ordijahanam

boqz mikonam minevisam chizi b zehnam nemirese.....khastan tavanestan niiiiiiii...st?..

sargije sard afkare por charndiat...masalehaye nime hal shode

estekane chai nime khorde...sedaye azun miado khoda k hanuz na omid nashode az bandehas

sedaye musicko bishtar mikonam ajaaaaaaab sabri khoda darad

beine in tanhaei mofrad yeki hast k mano az enzeva birun mikeshe

.

.

.

.

agar ch b zaher sabur o khunsardam

farar mikonam az khodaaaaaam

mano birun bekesh az khodam

man age haminjuri edame bedam

asun tamum misham...khodaya bargard b zendegim hamechim daste toe...

asheqetam ye omre bi ejaze ...

khodaya in dorste k to ham shabihe adamaei.......harjaei gashtam khabari azat nabud


paaaaaaaaaaaar


manam un matarski k shodam asheqe kaqa

adama o dus nadaram asheqe shomam kalaqa

harfi baraye goftan nis

mikhastaam peyda shavam ama che sud?nashod

khodayaaaaa....ranje ma qavitar az mashrube meykhune afsune

do se jeld az mishel foko............donya ubur mikonad az piche radio.........

......

دلتنگی شوخی سرش نمیشود

سلام و سپاس دوستای گلم ک وقتی نیسمم به یادمن...لحظه های سرد و زمستونی و

استخون سوزتون بخیر باااااااااااااااااشه ایشالا....برقرار باشین تا بی قرار نباشم

.

.

.

تورم را

از تمام دریاها جمع می کنم

ماهی ها

زیباتر از شعرهای من اند

 

مسیر خانه ات را

از حافظه ی کفش هایم پاک کرده ام

غمگین نباش !

خودت هم می دانی

همیشه عکس تکی ِ تو زیباتر بود

 

زیبایی تو و خستگی این دیوار

که به هر حال به من تکیه داده است

 

دلم گرفته

درست مثل لک لکی

که بال هایش را برای کوچ امتحان می کند

دلم گرفته و می دانم

این هواپیما هیچ وقت

بر دریاچه ای فرود نمی آید

دلم گرفته و

باز نمی شود

در این قوطی

 

سرانجام

قرص ها را خواهم خورد

 

 

از : گروس عبدالملکیان

میدانم,نمیدانم

دیگر نمیدانم جز این چندین وچندان از خودم

گاهی گریزان از تو و,گاهی گریزات از خودم√

بامن...


می نویسم

       دیــــــــــــــــــــــــــــــــــــدار

                                   تو اگر

                                           بامن و دلتنگ منی

                                                      یک به یک

                                                                فاصله هـــــــارا

                                                                 بـــــــــــــــــــــــــــردار

این شعر تموم احساسهـ


همه چی از یاد آدم میره

مگه یادش که همیشه یادشه
یادمه قبل از سوال
کبوتر با پای من راه می رفت
جیرجیرک با گلوی من می خوند
شاپرک با پر من پر می زد
سنگ با نگاه من برفو تماشا می کرد
مست می کردم من با زنبور از گس عطر گل بابونه
سبز بودم درشب رویش گلبرگ پیاز
هاله بودم در صبح گرد چتر گل یاس
گیج می رفت سرم در تکاپوی سر گیج عقاب
نور بودم در روز
سایه بودم در شب
خود هستی بودم
روشن و رنگی و مرموز و دوان
من عفریته مرا افسون کرد
مرا از هستی خود بیرون کرد
راز خوشبختی آن سلسله خاموشی بود
خود فراموشی بود
چرخ و چرخیدن خود با هستی
حذر از دیدن خود در هستی
حلقه افتاد پس از طرح سوال
ابدی شد قصه حجر و وصال
آدمی مانده و آیا و محال
بیکرانه است دریا
کوچیکه قایق من
های آهای تو کجایی نازی
عشق بی عاشق من؟
سردمه…
مثل یک قایق یخ کرده روی دریاچه یخ، یخ کردم
عین آغاز زمین
زمین…
یه کسی اسممو گفت
تو منو صدا کردی یا جیرجیرک آواز می خوند؟
جیرجیرک آواز می خوند
تشنته؟ آب می خوای؟
کاشکی تشنه م بود!
گشنته؟ نون می خوای؟
کاشکی که گشنه م بود!
دندونت درد می کنه ؟
سردمه...
خب! برو زیر لحاف
صد لحاف هم کممه
آتیشو الو کنم؟
می دونی چیه نازی؟
تو سینه ام قلبم داره یخ می زنه
اون وقتش توی سرم، کوره روشن کردند.
پاتو چرا بستی به تخت؟
پامو بستم که اگه یه وقت
زمین سقوط کنه طوری نشم
کی؟ کی گفته زمین می خواد سقوط  کنه؟
قانون دافعه گفت
چشممو دور ببینی می ری دَدَر
بوی گوگرد می دی
هی هوار
فسفر و گوگرد و تشخیص نمی دن
وای از اقبالم
وای از اقبالم
باز بارون خیال، آسیاب ذهنتو چرخونده؟
باز فیلسوف و سوال
باز عارف و سفال
باز هستی و زوال
باز آمال و محال
باز شاعر و نهال
باز کودک و خیال؟
کجاها رفته بودی؟
میخونه یا معبد؟
رنج ما قویتر از مشروبه!
میخونه افسونه!
پس چرا چشات شبیه چشای شیطونه؟
من نمی بخشم اگه جای پات بی جای پام، روی جایی حک بشه
کجاها رفته بودی؟
هیچ کجا!
رو شعاع هستی برا خودم می گشتم
همه چی برای من ممکن بود
تو خودت می بینی همه چیز عادی بود
کاه دادم به خر
کفشامو بردم گذاشتم تو کپر، که یهو نصف شبی سگ نبره
فرغونو شستم که سیمان تو کفِش خشک نشه
لحافو رو بچه ها پهن کردم
همه چی همه چی همه چی برای من ممکن بود
کار و تولید و تلاش
حرمت همسایه
می دونستم که سلام یعنی چه
می دونستم که زمان معناش چیه
من کیه
اون کدومه
می دونی؟
بعدش هم
گردونو صاف کردم
خیره ماندم به دور
انگاری سایه ام افتاد رو ماه
مثل یه هول
مثل یه غول
به خودم می گفتم: انسانم
من شعور همه آفاق هستم
می تونم برای شیر زائو ماما بشم
می تونم پلنگ و زنجیرش کنم
می تونم با تیشه
چنارو سرنگون کنم
می تونم!
بعدش هم زد به سرم که برم پشت سوال
برگردم به کودکی
تا که با چرخ خیال
وصله نور بدوزم به پیراهن شب
یه هو وسوسه شدم رفتم توی ناممکن
تو ناممکن،فیل هوا می کردن؟
آره! خوب! فیل هوا

رَد میشیمـ......

- که می خواستی برگردی به کودکی؟

- آره خوب!
- کی تا حالا برگشته به کودکی ش؟
کی ؟ کجا؟
-    می خواستم... می خواستم اما مقدورم نشد
آه
خنده های بی دلیل
گریه های بی دلیل
خیره گی ها , خیره گی ها , خیره گی
خیره گی ها و سکوت
خیره گی و افق سرخ غروب
خیره گی و علف ترد بهار
خیره گی و شبح کوه و درختان در شب
خیره گی و چرخش گردن جغد
خیره گی وبازی ستاره ها
خنده بر جنگ بز و گیوه پهن مادر
گریه بر هجرت یک گربه از امروزبه قرنی دیگر
خنده بر عر عر خر
من!
من باید برگردم ,
تا تو قبرستون ده , غش غش ریسه برم
به سگ از شدت ذوق , سنگ کوچیک بزنم
توی باغ خودمون انار دزدی بخورم
وقتی که هوای حلوا کردم با خدا حرف بزنم
آخه!
تنها من می دونم شونه چوبی خواهرم کجا افتاده
کلید کهنه صندوق عجائب , لای دستمال کدوم پیرزنی پنهونه
راز خاموشی فانوس کجاست؟
گناه پای شل گاو سیاه ، گردن کیست
چه گلی رااگر پرپر بکنی شیر بزت می خشکه
من باید برگردم تا به مادرم بگم , من بودم که اون شب
شیربرنج سحری تو خوردم
من بودم , من بودم که اون شب شیربرنج سحری توخوردم.
تا به بابا بگم , باشه باشه , نمی خواد کولم کنی!
گندوما رو تو ببر , من به دنبالت می آم
قول می دم که نشینم خونه بسازم با ریگ
دنبال مارمولکا , نرم تا اون ور کوه!
من می خوام برگردم به کودکی!!
من می خوام برگردم به کودکی!!
                                                               (حسین پناهی)

رد شو که شهر گل بدهد زیر ردِّ پات

اردیبهشت هدیه بده ضمن ِهر عبور