دریا در من

تمــــــــــــــــــــام شعرهایم در وصف نیامدنت است !
اگـــــــــــــــــر روزی . . .
نـــــــــــاگــــهان . . .
نــــــــــاباورانـــــــ ــه سر برســـــــــــــی . . .
از شاعر بودن . . .
استعفا میدهم . . .
نقـــــــــــــــــاش میشوم. . .و تا ابـــــــــــــــــــــد نقش پــــــــــــــرواز مـــــــیکشم !!

این بار که آمدی

دستانت را روی قلبم بگذار

تا بفهمی این دل با دیدن تو نمی تپد

میلـــرزد . . .

بـــیـا و مـرا بــبـ ــوس !

واے بـهـ حـــال ِ مــــن و تـــــو . . . !

حواست هست؟!...

صدای هق هق گریه هایم...

از همان گلویی می آید که تو از رگش به من نزدیکتری!!!

کـــــــــــودکـــــــــانه پنــــــــــــاه میـبـــــــــــرم ...

بـــــــــه خلاصــــــــــه ی دنیــــــــــــــــا ...

رد خاطراتت را جا گذاشتی

مال ناراضی از گلوی ما پایین نمیرود

بیا برش دار . . .

خدایا می شود استعـــــفا دهم؟!

کم آورده ام ...!

این روزهــــایم به تظاهر می گذرد...

تظاهر به بی تفاوتی،

تظاهر به بی خیـــــالی،

به شادی،

به اینکه دیگــــر هیچ چیز مهم نیست...

اما . . .

چه سخت می کاهد از جانم این "نمایش"

توهم اگه دیدی تنهایی سخته برات بیابمون پیشم...

هیچ مدادی وقتی خیس میشود نمی نویسد!

در فصل دست های تــو می رسـد...

                              فصـلی برای تمـــــام رؤیــاها...

                                              دستــی برای تمـــام فصل ها ...

پ ن:۱مدت نیستم

صدای او اعتبارم می بخشید

و لحظه های نشیب را که اعتمادم

به یاد می آورم افرای افراشته ای را ، به یاد می آورم مادرم را . . .

در روز مادر، عهد می بندیم که حرفی از اهانت و کم حرمتی به ساحت والایش روا نداریم و با بوسه بر دست و بازویش، نشان دهیم که ارزش گذار واهمه ها و دغدغه هایش هستیم. با او اوج می گیریم و به اندوخته جایزه های الهی او، روزاروز، افزون می کنیم.

به یاد می آوریم سخن امام سجاد علیه السلام را در حق شناسی او که فرمود: «حق مادرت بر تو این است که بدانی او تو را در جایی حمل کرده است که هیچ کس دیگری را حمل نمی کند و از میوه دلش آن به تو داد که هیچ کس به دیگری نمی دهد».

آنان که شمارش گر پیش کش های مُنعمند، بدانند که از نیکویی به مادر، فریضه ای عظیم تر نیست.

روی پرچم ستایش مادر، یک آیه قرآن نوشته است: «و وصینا الانسان بوالدیه احساناً».