زندگینامه ی امام علی النقی  علیه السلام . . .

السلام علیک یا ابالحسن یا علی بن محمد ، ایها الهادی النقی . . . 

یا وجیهاً عندالله ، اشفع لنا عندالله . . .

امام علی بن محمد الهادی علیه السلام در نیمه ذی الحجه سال 212ق نزدیک شهر مدینه در روستای صریا، چشم به دنیا گشود و در سوم ماه رجب سال 254ق در سرّ من رأی (سامرا) توسط معتز عباسی به شهادت رسید. ایشان پس از پدر بزرگوارش 33 سال امامت شیعیان را بر عهده داشتند.

نام مادر آن حضرت سمانه مغربیه بود؛ البته مدنب، حدیث و غزال هم گفته اند.

لقب های آن حضرت را نقی، هادی، امین، طیب، ناصح، مرتضی و... ذکر کرده اند. کنیه اش ابوالحسن است و به ایشان ابوالحسن ثالث می گویند.

.
.
.

پنج داستان درباره ی امام علی النقی (علیه السلام)

1- يكى از اصحاب حضرت ابوالحسن ، امام هادى صلوات اللّه عليه به نام اسحاق بن ابراهيم حكايت كند:
روزى به محضر مبارك آن حضرت شرفياب شدم ، شخصى را ديدم كه در مجلس حضرت اظهار داشت : مدّتى است كه مبتلا به سردرد شديدى گشته ام .
امام عليه السلام فرمود: ظرفى را با مقدارى آب بردار و اين آيه شريفه قرآن را بر آن بخوان :

أوَلَمْ يَرَ الَّذينَ كَفَرُوا انَّ السَّمواتِ وَ الاْ رْضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتّقْنا هُما وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيٍ حَيُّ أ فَلا يُؤْمِنُونَ.(1)

و سپس آن را بياشام ، كه انشاءاللّه سردرد برطرف خواهد شد.(2)
 

2- چنين فرمود: اسم اعظم خداوند متعال ، داراى هفتاد و سه حرف مى باشد كه آصف بن برخيا - وصىّ حضرت سليمان عليه السلام - يك حرف از مجموع آن ها را مى دانست و زمين برايش كوچك شد، به طورى كه توانست در كمتر از يك لحظه عرش بلقيس را نزد حضرت سليمان عليه السلام آورد.
وليكن نزد ما اهل بيت رسالت هفتاد و دو حرف موجود است و يك حرف آن نزد خداوند متعال محفوظ مى باشد.(3)
 

3- هنگامى كه خداوند متعال نوزادى به حضرت ابوالحسن ، امام هادى عليه السلام عطا نمود، عدّه اى از اصحاب ، خدمت حضرت آمدند تا تهنيت و تبريك گويند.
وقتى بر حضرت وارد شدند، او را شادمان و مسرور نيافتند؛ علّت را جويا شدند؟
امام عليه السلام فرمود: به نوزاد اميدى ندارم ، چون كه او عدّه بسيارى را گمراه مى گرداند.
پس پيش گوئى حضرت و علّت ناراحتى آن بزرگوار تحقّق يافت و اين نوزاد همان جعفر كذّاب شد.(4)
 

4- ابوهاشم جعفرى حكايت كند:
روزى در محضر شريف امام هادى عليه السلام شرفياب شدم ، كودكى وارد شد و شاخه گلى را تقديم آن حضرت كرد.
امام عليه السلام آن شاخه گل را گرفت و بوئيد و بر چشم خود نهاد و بوسيد؛ و سپس آن را به من اهداء نمود و اظهار داشت :
هر كه شاخه گلى را ببويد و بر چشم خويش بگذارد و ببوسد و سپس صلوات بر محمّد و آلش فرستد، خداوند متعال حسنات بى شمارى را در نامه اعمالش ثبت مى نمايد؛ و نيز بسيارى از خطاها و لغزش هايش را مورد عفو قرار مى دهد.(5)
 

5- يكى از اهالى كوفه در شهر سامراء خدمت حضرت ابوالحسن ، امام علىّ هادى عليه السلام شرفياب شد و اظهار داشت :
ياابن رسول اللّه ! من از دوستان و علاقه مندان به شما و اجدادتان مى باشم ، و داراى قرض سنگينى هستم و چون توان پرداخت آن را ندارم به قصد شما آمده ام .
امام هادى عليه السلام فرمود: همين جا بِايست تا چاره اى بينديشم .
پس از گذشت لحظاتى ، مقدار سى هزار دينار از طرف متوكّل - خليفه عبّاسى - براى حضرت آوردند.
حضرت سلام اللّه عليه آن پول ها را از ماءمور متوكّل گرفت و بى درنگ و بدون آن كه محاسبه نمايد، تمامى آن سى هزار دينار را تحويل آن شخص كوفى داد.
پس آن مرد كوفى مقدار ده هزار دينار از آن ها را برداشت و اظهار نمود: ياابن رسول اللّه ! من بيش از ده هزار دينار نياز ندارم ، چون به همان مقدار بدهكار هستم و براى من همين مقدار كافى است .
ولى امام عليه السلام از پس گرفتن آن بيست هزار دينار خوددارى و امتناع نمود.
لذا آن مرد كوفى تمامى آن هديه را گرفت و گفت : خداوند بهتر مى داند كه چه كسانى را امام و حجّت خود بر انسان ها قرار بدهد، و سپس عازم شهر كوفه شد.

منابع:

1- سوره انبياء: آيه 30.
2- بحارالا نوار: ج 92، ص 51، ح 7.
3- بحارالا نوار: ج 27، ص 26، ح 3.
4- عيون المعجزات : ص 135.
5- كافى : ج 6، ص 525، ح 5، حلية الا برار: ج 5، ص 37، ح 3.

آیا این مرد پیامبر است؟

علّامه طبرسى (ره) از ابن عيّاش به سند خود از ابو هاشم جعفرى نقل می کند كه گفت:

«در مدينه بودم، عصر خلافت واثق (نهمين خليفه عبّاسى) بود. سپاه او به فرماندهى يكى از سرلشكران ترك، براى سركوبى شورشيان اعراب، به مدينه وارد شده بودند. روزى امام هادى عليه السّلام به اطرافيان فرمود: «برويم تا از نزديك، لشكركشى اين مرد ترك را ببينيم، با هم رفتيم و در كنار عبور لشكر ايستاديم.مردى از تركان در نزد ما عبور می كرد. امام هادى عليه السّلام با او به زبان تركى، صحبت كرد.آن مرد ترك، از اسبش پياده شد و سم مركب امام هادى عليه السّلام را بوسيد.

من آن مرد ترك را سوگند دادم و به او گفتم: «اين مرد (امام) به تو چه گفت؟» [كه اين گونه شيفته او شدى؟].

مرد ترك گفت: آيا اين آقا، پيامبر است؟

گفتم: نه.

گفت: او مرا به نامى صدا زد كه در كودكى در شهرهاى ترك، مرا با آن نام می خواندند، و تا اين ساعت هيچ‏كس از آن اطّلاع نداشت».

منبع:

نگاهی بر زندگی چهارده معصوم, شیخ عباس قمی, ص 428

زیارت جامعه کبیره امام هادی علیه السلام

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يا اَهْلَ بَيْتِ النُّبُوَّةِ، وَمَوْضِعَ الرِّسالَةِ، وَمُخْتَلَفَ الْمَلائِكَةِ،

سلام بر شما اى خاندان نبوت و جايگاه رسالت و مركز رفت و آمد فرشتگان

وَمَهْبِطَ الْوَحْىِ، وَمَعْدِنَ الرَّحْمَةِ، وَخُزّانَ الْعِلْمِ، وَمُنْتَهَى الْحِلْمِ، وَاُصُولَ

و جاى فرود آمدن وحى (الهى) و معدن رحمت (حق) و گنجينه داران دانش و سرحد نهايى بردبارى و اصول و اساس

الْكَرَمِ، وَقادَةَ الاُْمَمِ، وَاَوْلِيآءَ النِّعَمِ، وَعَناصِرَ الاَْبْرارِ، وَدَعآئِمَ الاَْخْيارِ،

كرم و بزرگوارى و پيشوايان ملّتها و در اختيار دارندگان نعمتها و ريشه و اصول نيكان و استوانه هاى خوبان

وَساسَةَ الْعِبادِ، وَاَرْكانَ الْبِلادِ، وَاَبْوابَ الاْيمانِ، وَاُمَنآءَ الرَّحْمنِ،

و زمامداران بندگان و پايه ها و ستونهاى شهرها و بلاد و درهاى ايمان و امينهاى خداى رحمان

وَسُلالَةَ النَّبِيّينَ، وَصَفْوَةَ الْمُرْسَلينَ، وَعِتْرَةَ خِيَرَةِ رَبِّ الْعالَمينَ، وَ رَحْمَةُ

و نژاد پيمبران و زبده (اولاد) رسولان و عترت انتخاب شدگان پروردگار جهانيان، و رحمت

اللهِ وَ بَرَكاتُهُ، اَلسَّلامُ عَلى اَئِمَّةِ الْهُدى، وَ مَصابيحِ الدُّجى، وَاَعْلامِ التُّقى،

خدا و بركاتش (نيز بر آنها باد) سلام بر پيشوايان هدايت و چراغهاى تاريكى و نشانه هاى پرهيزكارى

.

.

.

بـقـیـه در ادامــه مــطــلـــب..

صلوات خاصه امام هادی علیه السلام

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ وَصِيِّ الْأَوْصِيَاءِ وَ إِمَامِ الْأَتْقِيَاءِ وَ خَلَفِ أَئِمَّةِ الدِّينِ وَ الْحُجَّةِ عَلَى الْخَلائِقِ أَجْمَعِينَ اللَّهُمَّ كَمَا جَعَلْتَهُ نُورا يَسْتَضِي‏ءُ بِهِ الْمُؤْمِنُونَ فَبَشَّرَ بِالْجَزِيلِ مِنْ ثَوَابِكَ وَ أَنْذَرَ بِالْأَلِيمِ مِنْ عِقَابِكَ وَ حَذَّرَ بَأْسَكَ وَ ذَكَّرَ بِآيَاتِكَ وَ أَحَلَّ حَلالَكَ وَ حَرَّمَ حَرَامَكَ وَ بَيَّنَ شَرَائِعَكَ وَ فَرَائِضَكَ وَ حَضَّ عَلَى عِبَادَتِكَ وَ أَمَرَ بِطَاعَتِكَ وَ نَهَى عَنْ مَعْصِيَتِكَ فَصَلِّ عَلَيْهِ أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِكَ وَ ذُرِّيَّةِ أَنْبِيَائِكَ يَا إِلَهَ الْعَالَمِينَ.

خدايا درود فرست بر على بن محمد،جانشين اوصيا،و پيشواى پرهيزگاران،و يادگار امامان دين،و حجّت بر همه آفريدگان.خدايا چنان‏كه او را نورى قرار دادى،كه مؤمنان به وسيله او روشنى جويند،پس به پاداش شايانت‏ مژده داد،و به كيفر دردناكت بيم داد،و از صولتت برحذر داشت،و آياتت را به ياد مردم انداخت،و حلالت را حلال و حرامت را حرام كرد،و قوانين و واجباتت را بيان فرمود،و مردم را به بندگى‏ات ترغيب نمود و به طاعتت فرمان داد،و از نافرمانى‏ات‏ بازداشت،پس بر او درود فرست،برترين درودى كه بر يكى از اوليايت،و نسل پيامبرانت فرستادى،اى معبود جهانيان‏.

امام هادی علیه السلام در قفس شیر . . .

در ایام متوکل عباسی زنی ادعا کرد که من حضرت زینب هستم و متوکل به او گفت: تو زن جوانی هستی و از آن زمان سالهای زیادی گذشته است.

آن زن گفت : رسول خدا در من تصرف کرد و من هر چهل سال به چهل سال جوان می شوم. متوکل، بزرگان و علما را جمع کرد و راه چاره خواست.

متوکل به آنان گفت: آیا غیر از گذشت سال، دلیل دیگری برای رد سخنان او دارید؟ گفتند: نه.

آنان به متوکل گفتند : هادی علیه السلام را بیاور شاید او بتواند باطل بودن این زن را روشن کند.

امام علیه السلام حاضر شد و فرمود: این دروغگو است و زینب سلام الله علیها در فلان سال وفات کرده است.

متوکل پرسید : آیا غیر از این، دلیلی برای دروغگو بودن هست؟

امام علیه السلام فرمود: بله و آن این است که گوشت فرزندان فاطمه سلام الله علیها بر درندگان حرام است. تو این زن را به قفس درندگان بینداز تا معلوم شود که دروغ می گوید.

متوکل خواست او را در قفس بیندازد، او گفت: این آقا می خواهد مرا به کشتن بدهد، یک نفر دیگر را آزمایش کنید. برخی از دشمنان امام علیه السلام به متوکل پیشنهاد کردند که خود امام علیه السلام داخل قفس برود.

متوکل به امام عرض کرد: آیا می شود خود شما داخل قفس بروید؟! نردبانی آوردند و امام علیه السلام داخل قفس رفت و در داخل قفس شش شیر درنده بود.

وقتی امام علیه السلام داخل شد شیرها آمدند و در برابر امام علیه السلام خوابیدند و امام علیه السلام آنها را نوازش کرد و با دست اشاره می کرد و هر شیری به کناری می رفت.

وزیر متوکل به او گفت : زود او را از داخل قفس بیرون بیاور و گرنه آبروی ما می رود.

متوکل از امام هادی علیه السلام خواست که بیرون بیاید و امام علیه السلام بیرون آمد. امام فرمود : هر کس می گوید فرزند فاطمه (سلام الله علیها) است داخل شود.

متوکل به آن زن گفت : داخل شو. آن زن گفت : من دروغ می گفتم و احتیاج، مرا به این کار وا داشت و مادر متوکل شفاعت کرد و آن زن از مرگ نجات یافت.

منابــع :

- بحار الانوار ج ۵۰ ص ۱۴۹ ح ۳۵ چاپ ایران.

- منتهی الامال ج ۲ ص ۶۵۴ چاپ هجرت.

40 حدیث گهربار از امام هادی علیه السلام

1. الدُّنْیا سُوقٌ رَبحَ فیها قَوْمٌ وَ خَسِرَ آخَرُونَ

دنیا همانند بازارى است كه عدّه اى در آن (براى آخرت) سود مى برند و عدّه اى دیگر ضرر و خسارت متحمّل مى شوند.

أعیان الشّیعة: ج 2، ص 39

2. یَاْتى عَلماءُ شیعَتِنا الْقَوّامُونَ بِضُعَفاءِ مُحِبّینا وَ أهْلِ وِلایَتِنا یَوْمَ الْقِیامَةِ، وَالاْنْوارُ تَسْطَعُ مِنْ تیجانِهِمْ

علماء و دانشمندانى كه به فریاد دوستان و پیروان ما برسند و از آن ها رفع مشكل نمایند، روز قیامت در حالى محشور مى شوند كه تاج درخشانى بر سر دارند و نور از آن ها مى درخشد.

بحارالأنوار: ج 2، ص 6، ضمن ح 13

3. الْغَضَبُ عَلى مَنْ لا تَمْلِكُ عَجْزٌ، وَ عَلى مَنْ تَمْلِكُ لُؤْمٌ

غضب و تندى در مقابل آن كسى كه توان مقابله با او را ندارى، علامت عجز و ناتوانى است، ولى در مقابل كسى كه توان مقابله و رو در روئى او را دارى علامت پستى و رذالت است.

مستدرك الوسائل: ج 12، ص 11، ح 13376

.
.
.
.
.
​​

شکوه و جلال امام هادی علیه السلام

علّامه طبرسى (ره) از محمّد بن حسن اشتر علوى نقل می كند كه گفت:
من با پدرم در كنار در خانه متوكّل (دهمين خليفه عبّاسى) بوديم، من در ميان مردم، نوجوان بودم، جمعى از آل ابو طالب و بنى عبّاس، و شيعه جعفرى، در آنجا بودند، در اين هنگام ناگاه امام هادى عليه السّلام وارد شد، همه مردم آنجا، در برابر شكوه آن حضرت، از مركبها پياده شدند، و آن حضرت به خانه متوكّل، وارد گرديد. بعضى از حاضران به همديگر گفتند: چرا ما براى اين جوان، پياده شديم، با اينكه او شريف‏تر و بزرگتر از ما نيست، سوگند به خدا ديگر براى او پياده نخواهيم شد.
ابو هاشم جعفرى به آنها گفت:
«سوگند به خدا همه شما با ديدن امام هادى عليه السّلام با كمال خوارى و فروتنى در برابر او پياده خواهيد شد».
چندان نگذشت كه ناگاه امام هادى عليه السّلام از خانه بيرون آمد، تا نگاه حاضران به او افتاد، همه از مركبها پياده شدند. ابو هاشم به آنها گفت: «مگر شما خيال نداشتيد، براى آن حضرت، پياده نشويد؟!».آنها در پاسخ گفتند: «سوگند به خدا ما نتوانستيم خود را نگه داريم، ناگزير پياده شديم».
 
 

منبع:
 نگاهی بر زندگی چهارده معصوم, شیخ عباس قمی, ص 431

اقدامات امام هادي علیه السلام جهت زمینه سازي غیبت امام دوازدهم علیه السلام

یکی از مسائل مهمی که امام هادي علیه السلام در دوران امامت به آن همت گماشت، آماده سـازي زمینه براي غایب شدن آخرین حجت الهی بود. غیبت غیرمنتظره امام، میتوانسـت تبعـات بسـیار نامطلوبی بر اعتقادات شیعیان داشته باشد. مواجهه با چنین حالتی، منجر به سـردرگمی و اي بسـا گمراهی تعداد قابل توجهی از شیعیان میشد. ازاین رو، با نزدیک شدن بـه زمـان غیبـت، نیـاز بـه بسترسازي براي این مسئله سرنوشت ساز بیشتر احساس میشد.
تجربه تاریخ انبیا وسیره معصومان علیهم السلام که در جهت سنّتهاي الهی است هم پیوسته بـدین منوال بوده که هرگاه امر خطیري در انتظار جامعه بوده، از سالها و بلکـه قرنهـا پـیش، زمینـه ذهنی و عملی اینگونه تحولات در افکار نسلهاي متوالی فـراهم میشـده اسـت تـا حجـت بـر همگان تمام باشد. بی تردید، مسئله غیبت امام عصر ،از اینگونه وقایع تاریخی بشر و یکـی از مهمترین آنهاست.
امـام هـادي علیه السلام از اوضـاع و احـوال دوران خـود و همچنـین دوران فرزنـدش امـام حسـن عسکري علیه السلام اطلاع داشت و می دید که روزبه روز فشار و اختنـاق، شـدیدتر و حساسـیت دسـتگاه خلافت به امامان شیعه بیشتر میگردد و همین امر در آینده نزدیک تاریخ امامت را در آستانه تحولی جدید و بی سابقه، یعنی غیبت امام از انظار مردم، قرار میدهد؛ به همین جهت، آن حضرت یکی از محورهاي کاري خویش را آماده ساختن اذهان شیعیان به غیبت حضرت مهـدي علیه السلام  قـرار داد.
از مدتها پیش و توسط پیامبر صلی الله علیه وآله و امامان قبل از امام هادي علیه السلام بارها به موضـوع غیبـت امام دوازدهم علیه السلام  اشاره شده بود؛ اما این زمینه سازي در دوره امام هادي علیه السلام با توجه به نزدیکـی بـه زمان غیبت، عملیاتی شد و از راههاي مختلفی اذهان شیعیان براي این اتفاق بزرگ، آماده گردید.
مسلماً خلفاي عباسی و مشاورانشان در دوره امامت امام هادي علیه السلام با آگاهی از موضوع قیـام قائم، محدودیتهاي بیشتري براي امامین عسکریین علیه السلام  قائل شدند؛ امـا بـا وجـود ایـن، امـام هادي علیه السلام جهت ایجاد فضایی مناسب براي غیبت، برنامه ریزي هاي  گسـترده اي انجـام داد و بـا توجه به شرایط سیاسی و اجتماعی و ابزارهاي موجود در عصـر خـود، اقـدامهاي لـازم را در ایـن زمینه تحقق بخشید.

منابع:

شکوه سامرا ، مجموعه مقالات درباره امام هادي و امام حسن عسکري علیهما السلام ، به اهتمام محمدحسن حیدري، ص ۲۱۴
تحلیلی از تاریخ دوران دهمین خورشید امامت ، علی رفیعی، ص 127

ساختار سازمان وکالت در عصر امام هادی علیه السلام و

کارکردهای آن

امروزه اهمیت ایجاد شبکه های ارتباطی برای حفظ، تقویت و انسجام اجتماعات اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی برکسی پوشیده نیست. برخی امامان شیعه نیز با توجه به شرایط موجود در زمان خود به ایجاد چنین شبکه های ارتباطی اهتمام ورزیدند. امام هادی(ع) از جمله بزرگوارانی بود که به تقویت و ساماندهی شبکه ارتباطی وکلا اقدام نمود. شبکه وکالت، سازمانی هماهنگ متشکل از امامان معصوم و پیروان نزدیک و وفادار آنان بود که برای پیشبرد اهداف دینی و مذهبی تاسیس گردید. در این پژوهش تلاش شده تا با واکاوی ساختار سازمان وکالت و کارکردهای آن در عصر امام هادی(ع)، فعالیت های سری و زیرزمینی سازمان وکالت و نحوۀارتباط شیعیان با ایشان تبیین گردد. نیز ضمن بررسی سیرۀسیاسی حضرت امام علی النقی(ع)، نقش ایشان در رهبری شبکه وکلا و تقویت آن مورد تحلیل قرار گرفته است؛ امری که به پویایی جامعۀشیعه در سراسر قلمرو اسلامی در عصر خفقان عباسی منتهی گردید.

.

.

.

بقیه در ادامه مطلب..

بحث مهدویت در سخنان امام هادی (علیه السلام)

پس از مأمون به تدریج قدرت از دست اشراف عرب و ایرانی خارج شد و به سرداران و سیاست مداران ترک منتقل گردید. انتقال قدرت به انتقال پایتخت نیز انجامید و خلیفه همراه با سرداران ترک خویش به «سامرا» هجرت کرد؛ شهری که سرداران و سربازان ترک در آن اکثریت داشته و به دوراز درگیری و تشنج با عرب ها می توانستند راحت تر زندگی کنند. حضرت هادی (علیه السلام) برخلاف پدر در عصر اختناق و زمانۀ تقیه زندگی می کرد. حکومت در ابتدا چندان به امام هادی (علیه السلام) که در هفت سالگی به امامت رسیده بود حساسیت نشان نمی داد و حتی تلاش می کرد تا تعیین معلمی مناسب، حضرت هادی (علیه السلام) را به گونه ای متفاوت آموزش دهد (مسعودی، 1426: 222 ). امام هادی (علیه السلام) تا بیست سالگی در مدینه ماند و در این سنّ از سوی متوکل خلیفه عباسی به سامرا احضار شد. امام تا پایان عمر در این شهر باقی ماند؛ شهری که بیشتر به پادگان سربازان شبیه بود و برای امام هادی ( نقش زندانی بزرگ را داشت. ( راوندی، 1409‌: 439‌، 444 - 447؛ طوسی، 1411: 129؛ اربلی، 1381: ج2، 413.

با وجود طولانی بودن مدت امامت حضرت هادی (علیه السلام)، شدت تقیه و دشواری ارتباط با ایشان سبب شد تا روایات زیادی از ایشان بر جای نماند. در میان روایات ایشان آموزه های مهدوی کم شمارند که شاید شدت تقیه و کفایت آموزش های پیشین دلیل این مسئله بوده است. آن چه در همین روایات محدود به چشم می خورد توجه خاص به شرایط دشواری است که شیعه در پیش رو خواهد داشت. امام به شیوه های مختلفی تلاش کرده است تا از مشکلات بعدی خبر داده و راه را برای پذیرش وجود فرزندی برای امام حسن عسکری (علیه السلام) و امامت او و همچنین پذیرش او به عنوان قائم موعود فراهم کند. مفصل ترین نقل در خصوص مادر امام عصر (علیه السلام) از محمد بن بحر شیبانی صحابی امام هادی (علیه السلام) نقل شده است که دربرگیرندۀ برخی احوالات و کلمات امام هادی نیز هست (صدوق، 1395: ج 2، 417). در این نقل از مادر امام عصر (علیه السلام) با نام نرجس یاد شده که از شاهزادگان رومی بوده که به خواست خویش با سپاه روم همراه شده و در نبرد با مسلمانان به اسارت و بردگی در می آید و سپس توسط فرستاده امام هادی (علیه السلام) خریداری شده و در ادامه با حضرت عسکری (علیه السلام) ازدواج می کند. (صدوق، 1395: ج2، 426)

در روایات حضرت هادی (علیه السلام) از میان علائم حضرت حجت (علیه السلام)، به این علامت اشاره شده که مردم تولد او را انکار خواهند کرد. (صـدوق1395: جـ‏2، 382) امام هادی (علیه السلام) از انکار عموم، دلیلی برای اثبات تولد امام زمان(علیه السلام) می سازد؛ زیرا هنگام از دنیا رفتن امام عسکری (علیه السلام)، عامه مردم این گونه می پندارند که ایشان فرزندی ندارد و این انکار عامه، قرینه است بر تولد امام عصر (علیه السلام) و دلیلی است بر صحت ادعای آنان که به حضور امامی در پس پرده غیبت باور دارند. امام هادی (علیه السلام) در بیشتر دوره امامت خویش گرفتار تقیۀ شدیدی است؛ از این رو تصریح به نام امامان بعد در روایات ایشان کمتر دیده می شود. امام هادی (علیه السلام) با تعبیر «الخلف بعد الخلف» از امام زمان(علیه السلام) یاد می کند و نه نام او را و نه نام پدر او را بر زبان نمی آورد. این سخن، فاصله میان امام هادی (علیه السلام) تا امام مهدی(علیه السلام) را معلوم می کند و این که جانشینی که پس از جانشین امام هادی (علیه السلام) خواهد آمد همان موعود الهی است.

در این بیانات از وضعیت متفاوت شیعیان در مواجهه با وضعیت تازۀ امامت خبر داده شده است؛ وضعیتی که در آن شیعیان امام خود را ندیده، حق نام بردن از او را ندارند و تنها می توانند از او با عنوان «حجت از خاندان پیامبر» یاد کنند (کلینی، 1407: ج1، 339).

در برخی روایات، حضرت هادی (علیه السلام) از امام پس از خود نام می برد و از فرزند او با لقب «قائمی که زمین را عدل و داد پر می کند همان گونه که پر از ظلم و ستم شده بود » یاد می کند. به نظر می رسد که این بیانات احتمالاً در دورۀ آغازین امامت امام هادی (علیه السلام) یا اواخر آن صادر شده که امام گرفتار تقیه نبوده است. (کلینی، 1407: ج1، 339)

امام هادی (علیه السلام) با سخنان اخیر تصویری از عصر غیبت نیز به دست می دهد که البته بیشتر به غیبت صغرا مربوط می شود. از امام هادی (علیه السلام) کمتر سخنی در سایر آموزه های مهدوی نقل شده است؛ اموری مانند عصر ظهور و وقایع نزدیک آن و همچنین در مورد ویژگی های حکومت امام عصر (علیه السلام) و ترسیم وضعیت پس از رحلت ایشان؛ ولی در میان فرمایشات امام هادی (علیه السلام) زیارت جامعه کبیره جایگاهی ویژه دارد؛ زیارتی که باید آن را به حق «منشور اعتقادی شیعه» در زمینه امامت دانست.

در زیارت جامعه چند فقره به روشنی از معارف مهدوی گزارش می دهد؛ فقراتی مانند:

مَکَّنَنِی فِی دَوْلَتکُمْ وَ أَحیَانِی فِی رَجْعَتِکُمْ وَ مَلَّکَنِی فِی أَیَّامِکُمْ؛ (صدوق، 1413: ج2، 617 ) و در دوران حکومت شما مرا از جایگاهی برخوردار سازد، و در زمان رجعت شما زنده کند، و در روزگار شما مرا قدرت ببخشد.

محْتَجِبٌ بِذِمَّتِکُمْ معْتَرِفٌ بِکُمْ وَ مُؤْمِنٌ بِإِیَابِکُمْ مُصَدِّقٌ بِرَجْعَتِکُمْ مُنْتَظِرٌ لِأَمْرِکُمْ مُرْتَقِبٌ لِدَوْلَتِکُمْ؛ (همو: 614) تحت حمایت های شما در امان هستم و به بازگشت شما ایمان دارم، به رجعت شما باور دارم، در انتظار حکومت شما هستم، چشم به راه دولت شمایم.

یُحْشَرُ فِی زُمْرَتِکُمْ وَ یَکُرُّ فِی رَجْعَتِکُمْ وَ یُمَلَّکُ فِی دَوْلَتِکُمْ وَ یُشَرَّفُ فِی عَافِیَتِکُمْ وَ یُمَکَّنُ فِی أَیَّامِکُمْ وَ تَقَرُّ عیْنُهُ غداً بِرُؤْیَتِکُم؛ (همو: 615) در میان شما محشور شوم و در رجعت شما بازگردم و در دولت شما قدرت یابم و در دوران عافیت شما به بزرگی برسم و در روزگارتان جایگاهی پیدا کنم و فرداروزی چشمم به دیدارتان روشن شود.

امام هادی (علیه السلام) با املای این زیارت، افزون بر ایجاد فضای قوی عاطفی میان شیعیان و امامانشان، تصویری امید ساز از آینده به دست می دهد و همراه با آن، مهم ترین آموزه های مهدوی را در جان و دل شیعیان جای می دهد. همچنین امام با تحکیم سازمان وکالت و تعیین عثمان بن سعید به عنوان سرپرست آن تا عصر غیبت نقشی کلیدی در حفظ انسجام جامعه شیعی و باورهای مهدوی در عصر پرتلاطم غیبت داشت.

سه کرامت از کرامت های امام هادی علیه السلام

فراگيرى زبانهاى مختلف‏

 از ابو هاشم نقل شده است كه گفت: خدمت امام هادى (عليه السّلام) رسيدم و او به زبان هندى با من سخن گفت كه خوب نتوانستم به او پاسخ بگويم و مقابلش سطلى پر از سنگريزه بود. يك سنگريزه برداشت و آن را در دهانش گذاشت و مدتى آن را مكيد و بعد به طرف من انداخت. من نيز آن را در دهانم گذاشتم. به خدا سوگند! هنوز از جاى خويش برنخاسته بودم كه به 73 زبان كه نخستين آن، زبان هندى بود، سخن گفتم.

غنى شدن ابوهاشم به وسیلۀ کرامت امام على النقى (عليه السّلام)

يحيى بن زكريّاى خزاعى از ابو هاشم نقل می ‏كند كه با امام هادى (عليه السّلام) به پشت سامرّا رفتيم تا كسانى را كه می آيند، ببينيم. ولى آنان دير آمدند، پارچه زير زين را براى امام پهن كردند تا روى آن نشست. من هم از چهار پايم پياده شدم و او با من سخن می گفت و من از تنگ دستى و فقرم ناليدم.

پس حضرت دستش را دراز كرد و مشتی شن برداشت و فرمود: اى ابو هاشم! با اين به زندگى خودت وسعت بده و آنچه ديدى پوشيده ‏دار.

پس آنها را گرفتم و پوشاندم تا اينكه برگشتيم و نگاه كردم و ديدم مانند طلاى قرمز، می ‏درخشد آنگاه زرگرى را به خانه خويش دعوت كردم تا عيار آنها را تعيين كند.

او گفت: طلايى به خوبى آن نديده ‏ام در حالى كه مانند سنگريزه است، اينها را از كجا آورده ‏اى؟

گفتم: از قديم در خانه ما بوده است.

اگر بخواهیم، اینها برای ماست!

صالح بن سعيد روايت می كند كه: متوكل به دنبال امام هادى (عليه السّلام) فرستاد تا او را به سامرّا بياورند. وقتى كه حضرت به آنجا رسيد، متوكل دستور داد تا به آن حضرت، اجازه ورود به كاخش را ندهند و در كاروانسراى فقرا ساكن نمايند! من به خدمتش رسيدم و گفتم: در تمام امور می خواهند نور شما را خاموش كنند و شما را كوچك کنند. شما را در اين كاروانسرا جاى دادند! حضرت فرمود: اى پسر سعيد! تو اينجايى؟ آنگاه با دستش اشاره كرد. باغهايى را ديدم كه در آن نهرهايى جارى است و حوريان و جوانان در گردش ‏اند. چشمم حيران ماند و شگفتی ام زياد شد.

حضرت فرمود: اگر بخواهيم، اينها براى ماست.

منبع:

جلوه‏ هاى اعجاز معصومين عليهم السلام، قطب راوندى، مترجم غلام حسن محرم، جامعه مدرسين‏،1378

داستان عجيب شيعه شدن مردی از اهل اصفهان نزد امام هادی (علیه السلام)

قطب راوندى (ره) از جماعتى از مردم اصفهان نقل می ‏كند كه گفتند: در اصفهان مردى بود به نام عبد الرّحمن و شيعه شده بود [با اينكه در آن وقت شيعيان در اصفهان، بسيار كم بودند]، به او گفته شد، علّت چيست كه شيعه شده و به امامت حضرت هادى عليه السّلام اعتقاد دارى، و امامت افراد ديگر را قبول ندارى؟».

او گفت:

سرگذشتى، با امام هادى عليه السّلام دارم كه موجب شيعه شدن من شده است، و آن اينكه: من فقير بودم، ولى در سخن گفتن و جرئت، قوى بودم، در آن سالى كه جمعى از مردم اصفهان براى دادخواهى نزد متوكّل (دهمين خليفه عبّاسى) عازم شهر سامرّاء شدند، و مرا با خود بردند، سرانجام به در خانه متوكّل رسيديم، روزى در كنار در قلعه متوكّل بوديم، ناگاه شنيدم متوكّل فرمان احضار امام هادى عليه السّلام را داده است، از بعضى از حاضران پرسيدم: «اين شخصى را كه متوكّل، فرمان احضارش را داده كيست؟».او گفت: «اين شخص، مردى از آل على عليه السّلام است، رافضيان به امامت او اعتقاد دارند، سپس گفت: «ممكن است متوكّل او را احضار كرده تا بكشد».

من تصميم گرفتم در آنجا بمانم تا ببينم كار به كجا می کشد، و اين (امام هادى عليه السّلام) كيست؟ ناگاه ديدم امام هادى عليه السّلام سوار بر اسب وارد شد، همه حاضران به احترام او، در جانب راست و چپ او به راه افتادند و آن‏ حضرت در ميان دو صف قرار گرفت، و مردم به تماشاى سيماى او پرداختند، همين كه چشمم به چهره او افتاد، محبّتش در قلبم جاى گرفت، پيش خود دعا مى ‏كردم تا خداوند وجود او را از گزند متوكّل حفظ كند، او كم‏ كم در ميان مردم آمد، در حالى كه به يال اسبش نگاه مى‏ كرد، و به طرف راست و چپ نمى ‏نگريست، و من همچنان پيش خود دعا مى‏ كردم، وقتى كه آن بزرگوار به مقابل من رسيد به من رو كرد و فرمود: «خداوند دعاى تو را به استجابت رسانيد، بدان كه عمر تو طولانى می ‏شود و اموال و فرزندانت زياد می گردند».از هيبت و شكوه او، لرزه بر اندام شدم و با اين حال به ميان دوستانم رفتم، آنها گفتند: «چه شده، چرا مضطرب هستى؟». گفتم: خير است، و ماجراى خود را به هيچ كس نگفتم، تا به اصفهان بازگشتيم، خداوند در پرتو دعاى آن حضرت، به قدرى ثروت به من داد كه اكنون قيمت اموالى كه در خانه دارم- غير از اموالم در بيرون خانه- معادل هزار هزار درهم است، و داراى ده فرزند شده ‏ام، و اكنون عمرم به هفتاد و چند سال رسيده است، من به امامت او اعتقاد يافتم به دليل آنكه او بر افكار پنهان خاطرم، آگاهى داشت، و دعايش در مورد من به استجابت رسيد.

منبع: نگاهی بر زندگی چهارده معصوم, شیخ عباس قمی , ص433 

مداحی های کربلایی جواد مقدم و حاج رضا هلالی برای

امام هادی علیه السلام

کربلایی جواد مقدم:

صوتی:

به فدای حضرت حیدر و بچه هاش



تصویری:

به فدای حضرت حیدر و بچه هاش

پاسخ کربلایی جواد مقدم به شاهین نجفی هتاک

****************************

حاج رضا هلالی:




 

صوتی:

یا امام هادی دلم در خونتونو می شناسه

به حرمت جسارت شد

تصویری:

یا امام هادی دلم در خونتونو می شناسه

 

عکس از امام علی النقی علیه السلام


دوستان برای گسترش  این عکسها در فضای مجازی بر روی هر

عکس یک کــلــیــک بکنید

imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi

imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi


imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi

imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi

imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi

imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi

imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi

 

imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi
 

imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi

imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi
 

imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi

 

imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi


imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi

imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi

imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi


imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi
imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi

 

والپیپرهای امام هادی علیه السلام



دوستان برای گسترش  این عکسها در فضای مجازی بر روی هر

عکس یک کــلــیــک بکنید

imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi


imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi


imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi


imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi


imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi


imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi
 

imam naghi

امام نقی

نقی

naghi

 emam naghi

دوستان عزیز برای گسترش این عکس ها در فضای مجازی بر رو هر عکس یک کـــلــــیــــک بکنید

imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi


imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi


imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi



imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi



imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi



imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi



imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi



imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi



imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi



imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi

imam naghi , امام نقی ,امام نقی(ع) , نقی , naghi , emam naghi

دوستان برای گسترش  این عکسها در فضای مجازی بر روی هر

عکس یک کــلــیــک بکنید

imam naghi,

امام نقی ,

نقی

,naghi,

 emam naghi