dizoare

Brezhoneg

Gerdarzh

Savet diwar ar rakger di- hag an anv-kadarn doare.

Anv-gwan

Derez	Furm
-plaen	dizoare
-uheloc'h	dizoareoc'h
-uhelañ	dizoareañ
-estlammiñ	dizoareat

dizoare /diˈzwɑːre/

1. Zo enep ar boazioù pe ar reolennoù a rener diouto an darempredoù, ar vuhezegezh vat (diwar-benn an dud, o emzalc'h, o komzoù)
   • Jilig. — Diês e kavan kenan gwelet pegen dizoare ez oar bet en ho kenver ha pardon a c'houlennan evit va c'henvroïz ! — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 8.)
   • — « M' ho kaso du-se, ampouailh dizoare, » eme ar merc'hed all a oa en-dro d' ar poull. « [...]. » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 69.)
2. N'eo ket brav na plijus e stumm (diwar-benn an traoù)

Gerioù heñvelster

1. diseven, rust
2. disneuz, divalav

Deveradoù

• dizoareañ

Troidigezhioù

1. galleg : grossier ^(fr) , impoli ^(fr)
2. galleg : laid ^(fr)