پرش به محتوا

سووا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سووا
सुवा
Suva Harbour, Central Business District, Government Buildings
پرچم سووا
شعار: 
Valataka na Dina (Fight for the Right)
Suva within Fiji
Suva within Fiji
کشور فیجی
بخشCentral Division
استانRewa
ناحیهSuva
حکومت
 • نوعSuva City Council
مساحت
 • پایتخت۲۶٫۲۴ کیلومتر مربع (۱۰٫۱۳ مایل مربع)
جمعیت
 (۲۰۱۷)
 • پایتخت۹۳۹۷۰
 • تراکم۳۶۰۰/کیلومتر مربع (۹۳۰۰/مایل مربع)
 • شهری
۱۸۵۹۱۳
منطقهٔ زمانییوتی‌سی +۱۲ (1200 GMT)
وبگاهwww.suvacity.org

سووا (به زبان فیجیایی: Suva؛ به زبان هندی فیجیایی: सुवा) پایتخت و پرجمعیت‌ترین سکونتگاه در کشور فیجی است. این شهر مرکز بزرگ‌ترین منطقه کلان‌شهری فیجی بوده و به عنوان بندر اصلی این کشور عمل می‌کند. سووا در ساحل جنوب شرقی جزیره «ویتی لوو» (Viti Levu)، در استان «روا» (Rewa) و در «بخش مرکزی» (Central Division) واقع شده است.

در سال ۱۸۷۷، به دلیل محدودیت‌های جغرافیایی و محیطیِ «لووکا» (Levuka) — که در آن زمان سکونتگاه اصلی استعمارگران اروپایی بود — پایتخت فیجی به سووا منتقل شد. در سال ۱۸۸۲ نیز تشکیلات اداری مستعمره از لووکا به سووا انتقال یافت.

بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۷، جمعیت سووا ۹۳٬۸۷۴ نفر بود.[۱] منطقه شهری آن — که شامل «ناسینو» (Nasinu) نیز می‌شود — ۱۸۶٬۹۲۰ نفر جمعیت داشت. جمعیت کلان‌شهری سووا، با احتساب شهرهای «لامی» (Lami)، «ناسینو» و «نائوسوری» (Nausori)، به ۲۶۸٬۴۲۳ نفر می‌رسید (این مجموعه شهری، بدون احتساب لامی، با نام «کریدور سووا-نائوسوری» نیز شناخته می‌شود).

سووا مرکز سیاسی، اقتصادی و فرهنگی فیجی است. این شهر همچنین پایتخت اقتصادی و فرهنگی منطقه اقیانوس آرام جنوبی محسوب می‌شود و میزبان دفاتر منطقه‌ای بسیاری از شرکت‌های بزرگ بین‌المللی، آژانس‌های جهانی و هیئت‌های دیپلماتیک است. سووا علاوه بر این، از صحنه‌ای پویا در زمینه هنر و هنرهای نمایشی برخوردار است و به عنوان پایتخت مد در این منطقه، شهرتی روزافزون دارد.

سووا علاوه بر اینکه پایتخت فیجی است، مرکز تجاری و سیاسی (هرچند نه لزوماً مرکز فرهنگی) و شهر بندری اصلی آن نیز می‌باشد. این شهر ترکیبی از ساختمان‌های مدرن و معماری دوره استعماری را در خود جای داده است.

سووا در اطراف بندری در شبه‌جزیره‌ای تپه‌ای در گوشه جنوب شرقی جزیره ویتی لوو، بین خلیج لاوکالا و بندر سووا واقع شده است. کوه‌های شمال و غرب آن، بادهای تجاری جنوب شرقی را جذب می‌کنند و شرایط مرطوبی را در تمام طول سال ایجاد می‌کنند.

اگرچه سووا در یک شبه‌جزیره قرار دارد و تقریباً توسط دریا احاطه شده است، اما ساحل آن با درختان حرا پوشیده شده است - نزدیکترین ساحل در بندر پاسیفیک ۴۰ کیلومتر (۲۵ مایل) دورتر است. بخش قابل توجهی از مرکز شهر، از جمله ساختمان‌های پارلمان، بر روی باتلاق‌های حرا احیا شده ساخته شده است.

در سال ۱۸۶۸، زمانی که سووا هنوز روستایی کوچک بود، «سرو اپنیسا کاکوباو»، رئیس قبیله «باو»، ۵۰۰۰ کیلومتر مربع (۱۹۰۰ مایل مربع) زمین را به «شرکت پلی‌نزی» (مستقر در استرالیا) واگذار کرد. این واگذاری در ازای وعده شرکت برای پرداخت بدهی‌های موجود به ایالات متحده صورت گرفت. بیش از یک‌دهم این مساحت، یعنی ۵۷۵ کیلومتر مربع (۲۲۲ مایل مربع)، در نزدیکی سووا قرار داشت. هدف اولیه شرکت، توسعه صنعت کشت پنبه بود، اما زمین و آب‌وهوای منطقه برای این کار مناسب نبودند.[۲]

در سال ۱۸۷۴، کنترل جزایر فیجی به بریتانیا واگذار شد. در سال ۱۸۷۷، مقامات استعماری پایتخت را از «لووکا» (واقع در جزیره اووالائو در مجمع‌الجزایر لومایویتی) به سووا منتقل کردند؛ زیرا موقعیت لووکا — که میان کوهی پرشیب و دریا قرار داشت — هرگونه گسترش شهر را غیرممکن می‌ساخت. در سال ۱۸۷۵، سرهنگ «اف. ای. پرت» از «یگان مهندسی سلطنتی» به عنوان نقشه‌بردار کل منصوب شد و با یاری «دبلیو. استیونز» و سرهنگ «آر. دبلیو. استوارت»، طرح پایتخت جدید در سووا را تدوین کرد. انتقال تشکیلات اداری به سووا در سال ۱۸۸۲ رسمیت یافت.[۳]

در سال ۱۹۱۰، سووا بر اساس «فرمان قانون اساسی شهرداری‌ها» مصوب ۱۹۰۹، به وضعیت شهرداری دست یافت. مساحت آن تا سال ۱۹۵۲ یک مایل مربع باقی ماند؛ در آن سال، سووا مناطق «موآنیکاو» و «سامابولا» را به قلمرو خود افزود و وسعتش را به ۱۳ کیلومتر مربع (۵ مایل مربع) رساند. در اکتبر همان سال، سووا رسماً به عنوان یک «شهر» (City) تعیین شد که نخستین شهر در فیجی محسوب می‌شد. بعدها، منطقه «تاماووا» نیز به سووا ضمیمه شد. در دوره‌ای متأخرتر، سووا با الحاق منطقه «کانینگهام» در حاشیه شمالی خود، مرزهایش را باز هم گسترش داد. از آن زمان، گسترش فیزیکی شهر منجر به پیدایش چندین منطقه حومه‌ای در خارج از محدوده شهری شده است. این مناطق به همراه خودِ شهر، یک کلان‌شهر را تشکیل می‌دهند که با نام «منطقه سووای بزرگ» (Greater Suva Area) شناخته می‌شود.[۴]

شهر سووا در سال ۲۰۰۳، برای سومین بار در تاریخ ۴۰ سالهٔ «بازی‌های اقیانوس آرام جنوبی»، میزبانی این رویداد را بر عهده گرفت. دولت فیجی در تدارک برای میزبانی این مسابقات، با بهره‌گیری از یک بستهٔ کمکی ۱۶ میلیون دلاری از سوی جمهوری خلق چین، هزینهٔ ساخت یک سالن ورزشی جدید، مرکز ورزشی سرپوشیده، استخر شنا، ورزشگاه، زمین هاکی روی چمن و جایگاه‌های تماشاگران را در مناطق پیرامون سووا تأمین کرد.[۵]

باشندگان شهر بیشتر از بومیان فیجی و فیجیایی‌های هندی‌تبار (هندی-فیجی‌ها) هستند.

زبان‌های رایج در شهر به ترتیب انگلیسی، فیجیایی و هندوستانی هستند.

  1. ↑ "2017 Population and Housing Census" (PDF). Fiji Bureau Of Statistics. Suva. September 2018. Archived (PDF) from the original on 28 December 2025. Retrieved 14 May 2026.
  2. ↑ "ClimateFinder.com - Nausori, Fiji". www.climatefinder.com. Archived from the original on 27 March 2022. Retrieved 2020-02-04.
  3. ↑ "Europcar Fiji - Suva". www.europcar.com.fj. Archived from the original on 27 March 2022. Retrieved 2020-02-04.
  4. ↑ Nath, Shyam; Roberts, John L.; Madhoo, Yeti Nisha (2010). Saving Small Island Developing States: Environmental and Natural Resource Challenges. Commonwealth Secretariat. p. 164. ISBN 9781849290319.
  5. ↑ "PATARA sponsors South Pacific Games 2003 and provides Information & Communications Technology for a "Smart Games"". patarapacific.com. Archived from the original on 4 August 2012. Retrieved 12 February 2020.