Fulmarus

Fulmarus
Nome taxon     Fulmarus James Francis Stephens 1826
Instancia de taxon
Características  Categoría taxonómica xénero
Clasificación taxonómica
Superreino Holozoa Reino Animalia Filo Chordata Clase Aves Orde Procellariiformes Familia Procellariidae Xénero Fulmarus Stephens, 1826 Fulmarus
Fontes e ligazóns Freebase /m/01dm_2 ITIS 174535 OTT 1028835 CoL 4LCC EOL 45511279  Descrito pola fonte Encyclopædia Britannica  Tema: 1911 Encyclopædia Britannica/Fulmar (en)
Wikidata C:Commons

Fulmarus (os fulmares) é un xénero de aves mariñas da familia dos proceláridos con dúas especies actuais e dúas especies fósiles coñecidas. Lembran superficialmente a gaivotas, pero diferéncianse en que teñen tubos nasais característicos e unha forma distinta de voar que a das gaivotas coas ás ríxidas, e non pertencen á familia das gaivotas, senón á dos proceláridos. Xeralmente reprodúcense facendo un niño no chan en cantís, onde poñen un, ou raramente dous, ovos. Fóra da estación reprodutora son peláxicos, alimentándose de peixes, luras e gambas en mar a fóra. Producen un aceite estomacal fedorento que poden lanzar contra os seus inimigos e tamén lles serve como fonte enerxética de reserva.

Etimoloxía

O nome xenérico Fulmarus deriva das palabras do nórdico antigo fúll, 'fedorento' e már 'gaivota', en referencia ao mal cheiro do seu aceite estomacal, que poden lanzar contra os intrusos.

Taxonomía

Existen dúas especies de fulmares, que ocupan o mesmo nicho ecolóxico, unha na zona ártica e outra na antártica. O fulmar do Ártico ou boreal é a especie Fulmarus glacialis, que vive no norte do Atántico e do Pacífico. O fulmar do Antártico é o Fulmarus glacialoides que vive nos océanos do sur nas rexións antárticas. A especie do norte é gris e branca e ten bico amarelo, mide de 43 a 52 cm de lonxitude e de 102 a 112 cm de envergadura. A especie do sur é de cores máis claras coa punta do bico negra e mide de 45 a 50 cm de lonxitude e de 115 a 120 cm de envergadura.

Describíronse ademais dúas especies prehistóricas fósiles atopadas na costa do Pacífico en California: Fulmarus miocaenus (da Formación Temblor do Oligoceno-Mioceno) e Fulmarus hammeri (do Mioceno).

Galería

• 
  Fulmar do norte no niño nas illas Orcadas, Escocia
• 
  Fulmar do sur no estreito de Drake
• 
  Fulmar do norte, alimentándose na illa do Oso (Noruega)
• 
  Fulmar do norte voando sobre Faxaflói (Islandia)
• 
  Fulmar do norte, alimentándose na illa do Oso
• 
  Fulmar do norte, na illa norueguesa de Runde
• 
  Imaxe composta de fulmares do norte en diferentes plumaxes

Véxase tamén

Bibliografía

• Aberdeen (2005). Fowlsheugh Ecology. Lumina Press. 
• Bull, John; Farrand Jr., John (June 1993) [1977]. "Open Ocean". En Opper, Jane. The Audubon Society Field Guide to North American Birds. The Audubon Society Field Guide Series. Birds (Eastern Region) (First ed.). New York, NY: Alfred A. Knopf. p. 314. ISBN 0-394-41405-5. 
• Ehrlich, Paul R.; Dobkin, David, S.; Wheye, Darryl (1988). The Birders Handbook (First ed.). New York, NY: Simon & Schuster. p. 14. ISBN 0-671-65989-8. 
• Gotch, A. F. (1995) [1979]. "Albatrosses, Fulmars, Shearwaters, and Petrels". Latin Names Explained A Guide to the Scientific Classifications of Reptiles, Birds & Mammals. New York, NY: Facts on File. pp. 191–192. ISBN 0-8160-3377-3. 
• Harrison, P. (1983). Seabirds: an identification guide. Beckenham, U.K.: Croom Helm. ISBN 0-7470-1410-8. 
• Yeatman, L. (1976). Atlas des oiseaux nicheurs de France. Paris: Société Ornithologique de France. p. 8.  Ver tamén outras publicacións máis recentes con título similar.

Ligazóns externas

• Perfil do fulmar do norte como parte de BTO BirdFacts
• Vídeos, fotos e sons de fulmares do norte en Internet Bird Collection
• Vídeos fotos e sons de fulmares do sur Arquivado 07 de maio de 2016 en Wayback Machine. en Internet Bird Collection