Renault FT-17

Kereta kebal FT-17, musée de l'Armée (Paris).

Renault FT 17
FT-17 at Brussels Royal Army Museum
Jenis	Light tank
Tempat asal	France
Sejarah perkhidmatan
Dalam perkhidmatan	1917-1945?
Digunakan oleh	Belgium Brazil Czechoslovakia Estonia Finland Perancis Iran Jepun Lithuania Belanda Poland Romania Kesatuan Soviet Sepanyol Switzerland Turki Amerika Syarikat Yugoslavia
Perang	Perang Dunia I, Perang Saudara Russia, Perang Polish-Soviet, Perang Saudara China, Perang Saudara Sepanyol, Perang Dunia II
Sejarah pengeluaran
Aneka	Char à canon 37, Char mitrailleur, FT 75 BS , Char signal, FT-17 modifié 31, Six Ton Tank Model 1917, Russkiy Reno, FIAT 3000
Spesifikasi
Berat	6.5 tanonnes
Panjang	5.00 m
Lebar	1.47 m
Tinggi	2.14 m
Krew	2 (komander, pemandu)
Perisai	22 mm
Senjata pertama	meriam 37 mm atau mesingan 7.92 mm
Enjin	petrol 39 hp (29 kW)
Kuasa/berat	6 hp/tonne
Sistem ampaian	spring tegak
Jarak operasi	65 km
Kelajuan	7 km/h

Renault FT-17 (Automitrailleuse à chenilles Renault FT modèle 1917) merupakan kereka kebal ringan Perancis; ia mempunyai reka bentuk yang paling revolusi dan mempengaruhi reka bentuk kereta kebal dalam sejarah. FT-17 merupakan kereta kebal pertama dengan persenjataan dalam menara berputar sepenuhnya, dan tatarajahnya dengan menara di bahagian atas, engin di belakang dan pemandu dibahagian hadapan menjadi klassik, masih diguna pakai dalam kebanyakan kereta kebal sehingga kini; malah ia sungguh biasa dengan pemahaman moden sehinggakan kita sukar memahami bahawa ia pernah dianggap satu revolusi reka bentuk.

Pembangunan

Kajian dalam pengilangan kereta kebal ringan baru bermula pada May 1916 oleh pengeluar kereta terkenal, Louis Renault, hanya kerana keinginannya membabitkan jutawan besi Paul Thomé dalam rancangan perniagaannya. Salah seorang pereka berbakatnya, Rodolphe Ernst-Metzmaier, merupakan pencipta sebenar konsep moden ini. Sungguhpun projek ini lebih maju berbanding dua kereta kebal Perancis yang hampil dihasilkan, Schneider CA1 dan St. Chamond yang berat, Renault berhadapan dengan masalah untuk diterima pada awalnya. Malah selepas British mula menggunakan kereta kebal, pada 15 September 1916, ketika orang Perancis mahukan penggunaan chars mereka sendiri, penghasilan kereta kebal ringan hampir dibatalkan bagi kereta kebal mahaberat (yang terkemudian Char 2C). Ironinya orangnya sendiri, Ernst-Metzmaier, yang telah mereka raksaksa ini ketika Renault sedang membantu firma lain, FCM. Bagaimanapun, dengan sokongan padu Brigadier Jeneral Jean-Baptiste Eugène Estienne (1860-1936), "Bapa Kereta kebal", dan turutan CinC Perancis, yang melihat kereta kebal ringan sebagai lebih mudah dilaksana dan pilihan boleh diterima, Renault pada akhirnya berjaya meneruskan reka bentuk tersebut. Bagaimanapun persaingan dengan Char 2C berterusan sehingga saat-saat akhir perang, 11 November 1918.

Perlahan-lahan prototaip itu disempurnakan semasa awal pertengahan 1917, sungguhpun FT dihantui oleh masalah tali kipas radiator dan sistem penyejukkan sepanjang perang. Hanya 84 di hasilkan pada 1917 tetapi 2,697 dihantar sebelum akhir perang. Sekurang-kurangnya 3,177 dihasilkan keseluruhannya - dan kemungkinannya lebih dari itu: sesetengah orang menganggar setinggi 4,000 bagi semua versi digabung. Bagaimanapun, jumlah 3,177 adalah jumlah penghantaran kepada Tentera Perancis; 514 kemungkinannya terus kepada tentera Amerika Syarikat, 24 pada Great Britain, dan tiga pada Itali - memberikan keseluruhan jumlah pengeluaran kepada 3,694. Kereta kebal ini pada awalnya memiliki menara kecil tuang bulat; kemudian samaada segi lapan (octagonal) atau kemudiannya menara kecil bulat dari kepingan keluli bengkok (dikenali sebagai turet Girod sempena salah satu syarikat yang turut menghasilkannya). Dua yang akhir mampu membawa meriam Puteaux SA 18 atau mesingan Hotchkiss 7.92 mm. Di Amerika Syarikat kereta kebal ini dibina di bawah lesen sebagai Model Kereta kebal Enam Tan 1917 - (Six Ton Tank Model 1917) (950 dibina, 64 darinya sebelum akhir perang, tetapi terlalu lewan untuk turut beraksi).

Terdapat mitos tegal berkenaan nama kereta kebal: "FT" dikatakan bererti Faible Tonnage, atau, lebih khayalan: Franchisseur des Tranchées (pelintas parit). Sebenarnya semua prototaip Renault diberikan kod gabungan; ia hanya kebetulan giliran "FT". Satu lagi mitos nama adalah "FT-18" bagi kereta kebal meriam: nama ini tidak pernah dijumpai dalam sumber semasa. Juga bagi "FT 75 BS", "BS" tidak bermaksud Batterie de Support (lihat di bawah).

Sejarah Tempur

Tentera Amerika Syarikat mengendalikan kereta kebal Renault FT-17

Kereta kebal ini digunakan secara meluas oleh Perancis dan Amerika (yang, sebagaimana dikatakan diberi pinjam 514) pada tahap kemudian Perang Dunia I, selepas 31 May 1918. Kereta kebal ini mudah dan sesuai pengeluaran besar-besaran. Malah, pengeluaran ini menjadi senjata itu sendiri: matlamat ditetapkan bagi 12,260 untuk dihasilkan (4,440 darinya di Amerika Syarikat) sebelum akhir 1919. Jangkaan ini merupakan salah satu faktor yang mendorong Pemerintah Tertinggi Jerman untuk memutuskan serangan besar-besaran sepenuhnya semasa musim bunga 1918, yang melemahkan pasukan tentera mereka menyebabkan ia ranap pada musim panas.

Selepas perang, FT-17 dieksport kepada banyak negara (Poland, Estonia, Lithuania, Romania, Yugoslavia, Czechoslovakia, Switzerland, Belgium, Belanda, Sepanyol, Brazil, Turki, Iran, Finland dan Jepun). Hasilnya, kereta kebal FT-17 digunakan oleh kebanyakan negara yang memiliki pasukan berperisai, juga sebagai jenis kereta kebal pertama mereka, termasuk Amerika Syarikat. Ia terbabit dalam kebanyakan pertikaian kemudiannya, seperti Perang Saudara Russia,