extraneus

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  extraneus    (hulp, bestand)
• IPA: / ˌɛkstraˈnejʏs / (4 lettergrepen)

Woordafbreking

• ex·tra·ne·us

Woordherkomst en -opbouw

• van Latijn extraneus, in de betekenis van ‘examenstudent’ aangetroffen vanaf 1819

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	extraneus	extranei
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

de extraneus m

1. (onderwijs) iemand die aan een universiteit of hogeschool examens kan afleggen maar geen hoorcolleges of practica mag volgen of begeleiding ontvangt

   ▸ Ze had een zoon die zijn eindexamen had gehaald als extraneus in Harnôsand, ze had ongetwijfeld zijn studie gefinancierd met al haar gezwoeg.

Gangbaarheid

• Het woord extraneus staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Latijn

Uitspraak

• IPA: /ɛkˈstraː.ne.ʊs/

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van  extra bw  "buiten" met het achtervoegsel -aneus

Bijvoeglijk naamwoord

extraneus

1. buitenlands
2. vreemd

Verbuiging

	enkelvoud			meervoud
	mannelijk	vrouwelijk	onzijdig	mannelijk	vrouwelijk	onzijdig
nominatief	extrāneus	extrānea	extrāneum	extrāneī	extrāneae	extrānea
genitief	extrāneī	extrāneae	extrāneī	extrāneōrum	extrāneārum	extrāneōrum
datief	extrāneō	extrāneae	extrāneō	extrāneīs	extrāneīs	extrāneīs
accusatief	extrāneum	extrāneam	extrāneum	extrāneōs	extrāneās	extrānea
ablatief	extrāneō	extrāneā	extrāneō	extrāneīs	extrāneīs	extrāneīs
vocatief	extrānee	extrānea	extrāneum	extrāneī	extrāneae	extrānea
Vergrotende trap (comparatief) (nom. m. enk.): extrāneior
Overtreffende trap (superlatief) (nom. m. enk.): extrāneissimus

Zelfstandig naamwoord

extraneus m

1. buitenlander
2. vreemdeling, buitenstaander

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	extrāneus	extrāneī
genitief	extrāneī	extrāneōrum
datief	extrāneō	extrāneīs
accusatief	extrāneum	extrāneōs
vocatief	extrānee	extrāneī
ablatief	extrāneō	extrāneīs