Przejdź do zawartości

Detroit: Become Human

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ten artykuł został nominowany do wyróżnienia „Dobry Artykuł”.
Weź udział w dyskusji na ten temat.
Detroit: Become Human
Ilustracja
Producent

Quantic Dream

Wydawca

Sony Interactive Entertainment[a]

Reżyser

David Cage

Projektant

Simon Wasselin

Główny programista

Jean-Charles Perrier

Scenarzysta

David Cage
Adam Williams[b]

Kompozytor

Philip Sheppard
Nima Fakhrara
John Paesano

Silnik

Quantic Dream Engine

Data wydania

PlayStation 4
25 maja 2018
Windows
12 grudnia 2019

Gatunek

Gra przygodowa

Tryby gry

Gra jednoosobowa

Platforma

PlayStation 4
Windows

Strona internetowa

Detroit: Become Human – komputerowa gra przygodowa z 2018 roku, stworzona przez Quantic Dream i wydana przez Sony Interactive Entertainment. Zadebiutowała na konsoli PlayStation 4 w maju 2018 roku. W grudniu 2019 roku Quantic Dream, na licencji Sony, wydało port na system Windows. Fabuła śledzi losy trzech androidów: Kary (Valorie Curry), która ucieka właścicielowi, by odkryć nowo nabytą świadomość i chronić małą dziewczynkę; Connora (Bryan Dechart), którego zadaniem jest tropienie świadomych androidów; oraz Markusa (Jesse Williams), początkowo opiekuna starszego mężczyzny, który z czasem poświęca się uwalnianiu innych androidów z niewoli. Wybory gracza wpływają na przebieg i zakończenie opowieści.

Detroit: Become Human bazuje na demie technologicznym Quantic Dream z 2012 roku, zatytułowanym Kara, w którym również wystąpiła Curry. W celu weryfikacji realiów twórcy odwiedzili Detroit w stanie Michigan. Scenarzysta i reżyser David Cage pisał scenariusz przez ponad dwa lata. Stworzono nowy silnik gry, dostosowany do potrzeb produkcji, a przed rozpoczęciem zdjęć i animacji przesłuchano setki aktorów. Philip Sheppard(inne języki), Nima Fakhrara(inne języki) i John Paesano(inne języki) skomponowali muzykę.

Detroit: Become Human otrzymało przeważnie pozytywne recenzje. Krytycy chwalili oprawę wizualną, fabułę, główne postacie, jakość przechwytywania ruchu i aktorstwa głosowego, wpływ wyborów na narrację oraz funkcję schematów blokowych, natomiast krytykowali sterowanie ruchem, nietrafione nawiązania alegoryczne do wydarzeń historycznych i motywów tematycznych oraz niektóre elementy fabuły i kreacji postaci. Była to najbardziej udana premiera i najlepiej sprzedająca się gra Quantic Dream – do stycznia 2026 roku sprzedano 15 milionów egzemplarzy.

Rozgrywka

[edytuj | edytuj kod]

Detroit: Become Human jest grą przygodową prezentowaną w widoku z perspektywy trzeciej osoby[4][5][6], przy czym kamera ma ustalone, choć częściowo sterowalne ujęcia[7]. W grze występują trzy grywalne postacie, które mogą zginąć w toku wydarzeń – fabuła toczy się dalej bez nich[8][9]; w rezultacie po śmierci postaci nie pojawia się komunikat „koniec gry”[10]. Prawa gałka analogowa na kontrolerze DualShock służy do interakcji z obiektami i obserwacji otoczenia, lewa do poruszania się, a przycisk R2 skanuje środowisko w poszukiwaniu dostępnych akcji; wykorzystywane są także sterowanie ruchem i panel dotykowy. Poprzez zdarzenia czasowe i decyzje dialogowe[11][12] fabuła rozgałęzia się w zależności od podejmowanych wyborów[13]. Przebieg tych rozgałęzień można śledzić w formie schematu blokowego w trakcie i bezpośrednio po danym rozdziale[14]; gracz może cofać się do określonych punktów opowieści, aby zmienić jej rezultat[15]. Niektóre sceny zawierają liczniki czasu, wymuszające szybką reakcję[16]. Na poziomach rozmieszczono liczne magazyny do przeczytania przez gracza[17]. Grywalne postacie to:

  • Connor – policyjny android–śledczy wyznaczony do tropienia androidów, które zboczyły z zaprogramowanych zachowań[9][13].
  • Kara – android–gosposia, która rozwija sztuczną świadomość i staje się odpowiedzialna za bezpieczeństwo małej dziewczynki[18][19].
  • Markus – android–opiekun, który po uzyskaniu świadomości podejmuje się uwolnienia innych podobnych sobie z niewoli[19][20].

Zdobywanie wskazówek poprzez podświetlanie i analizowanie otoczenia w widoku rozszerzonym pozwala Connorowi rekonstruować i odtwarzać wydarzenia, które miały miejsce wcześniej[6][21]. Im więcej informacji Connor zbierze w wyznaczonym czasie[22], tym większe jest prawdopodobieństwo powodzenia przy podjęciu odpowiedniej decyzji[23]. Markus posiada zdolność obdarzania androidów wolną wolą oraz przewidywania skutków niektórych działań[24][25].

Streszczenie fabuły

[edytuj | edytuj kod]

Akcja rozgrywa się w 2038 roku[26]. Android-opiekun Markus wraz ze swoim właścicielem wraca do domu i wzywa policję z powodu podejrzenia włamania. Podczas konfrontacji ze sprawcą Markus przełamuje swoje programowanie, uzyskując pełną autonomię i świadomość. Po przybyciu funkcjonariuszy policja do niego strzela[27]. Markus odzyskuje przytomność na składowisku uszkodzonych androidów i po ucieczce odkrywa Jericho – opuszczony frachtowiec stanowiący azyl dla defektów[28]. Tam agituję innych do walki o ich prawa[29]. Organizują akcje nieposłuszeństwa obywatelskiego, które przyciągają uwagę opinii publicznej i skłaniają kolejne androidy do przyłączenia się[30][31]. Dalszy rozwój wydarzeń, zależnie od działań Connora, może doprowadzić do ataku FBI na Jericho[32][33]. Jeśli Markus przetrwa, wraz ze swoimi zwolennikami organizuje ostateczny marsz na centrum recyklingu androidów, co kończy się wybuchem wojny lub rozpoczęciem rozmów pokojowych przez panią prezydent[34].

Android-śledczy Connor zostaje wysłany przez korporację CyberLife, by wesprzeć policję w Detroit, w szczególności porucznika Hanka Andersona, alkoholika nienawidzącego androidów[35]. W toku śledztwa dotyczącego fali defektów Connor i Hank zacieśniają więź lub popadają we wrogość, co może doprowadzić Hanka do samobójstwa[36]. Podczas pościgu za grupą Markusa Connor zaczyna wykazywać oznaki dewiacji, lecz w zależności od wyborów gracza może również zachować posłuszeństwo programowi[37]. Ostatecznie lokalizuje Jericho, gdzie sam może stać się defektem. Jeśli przejdzie na stronę defektów, infiltruje wieżę CyberLife i próbuje przekształcić wszystkie znajdujące się tam androidy w defekty[32]. Prowadzi to do starcia z innym modelem Connora – „maszyną” Connor-60 – który, jeśli żyje, może przetrzymywać Hanka jako zakładnika. Konfrontacja ta może zakończyć się śmiercią Hanka, Connora lub Connora-60. Jeśli Connor nie stanie się defektem, próbuje zastrzelić Markusa podczas ostatecznego protestu, lecz powstrzymuje go oddział SWAT lub Hank. Jeśli osiągnięto pokój, Connor decyduje, czy zastrzelić Markusa podczas przemowy, czy tego zaniechać[34].

Kara, android-gosposia pracująca dla agresywnego Todda Williamsa i jego córki Alice[38], ucieka z dziewczynką po ataku Todda, w wyniku czego sama staje się defektem[39][40]. Obie przemierzają Detroit, dążąc do przedostania się do Kanady, gdzie brak szczegółowych regulacji dotyczących androidów daje im szansę na bezpieczeństwo. W drodze Kara i Alice zaprzyjaźniają się z innym androidem o imieniu Luther, który do nich dołącza[41]. Szukają pomocy u sympatyka androidów, który kieruje je do Jericho w celu zdobycia paszportów. Mogą zostać uwikłane w ewentualny atak FBI na Jericho, co grozi śmiercią Luthera, Kary i Alice. Kara dowiaduje się również, że Alice jest w rzeczywistości androidem, który zastąpił córkę odebraną Toddowi przez żonę, która odeszła z powodu jego uzależnienia od narkotyków. Bohaterki mogą dotrzeć do Kanady autobusem lub łodzią, przetrwać centrum recyklingu androidów (które Markus może zaatakować, jeśli gracz wybierze drogę wojny) albo zginąć, próbując[42][43].

Produkcja

[edytuj | edytuj kod]
Scenarzyści David Cage (lewo) i Adam Williams (prawo)

Budżet produkcyjny Detroit: Become Human wyniósł 30 milionów euro[44]. Gra opiera się na demie technologicznym Quantic Dream z 2012 roku, zrealizowanym na PlayStation 3 pod tytułem Kara[45][46][47], które wzbudziło silne reakcje i zdobyło nagrodę na LA Shorts Fest[17]. Wystąpiła w nim Valorie Curry(inne języki), która powtórzyła swoją rolę w pełnej wersji gry[48]. Scenarzysta i reżyser David Cage postanowił przekształcić demo w pełnoprawną grę, mimo iż początkowo nie miał takiego zamiaru, ponieważ był ciekaw, co wydarzy się dalej[49][50]. Inspirację czerpał z książki Raymonda Kurzweila The Singularity Is Near[51]. Projektując androidy, twórcy odwoływali się do koncepcji sztucznych narządów, sposobów generowania energii oraz ruchów gałek ocznych człowieka. Możliwości każdego androida wynikały z wykonywanego zawodu[52]. Skonsultowano się z ekspertami z dziedziny sztucznej inteligencji, aby ustalić, które osiągnięcia technologiczne są najbardziej prawdopodobne[53]. Detroit wybrano jako miejsce akcji w celu ożywienia miasta, które uległo regresowi gospodarczemu po swoim historycznym wkładzie w amerykański przemysł[54]. Twórcy udali się do Detroit na badania terenowe[55], fotografując, odwiedzając opuszczone budynki i spotykając się z ludźmi[56].

Pod koniec 2013 roku Cage rozpoczął prace przygotowawcze nad Detroit: Become Human[57][58]. Scenariusz Cage’a – liczący od 2000 do 3000 stron[59] – został najpierw przekazany zespołowi projektantów, podczas gdy programiści tworzyli grafikę oraz nowy silnik gry z ulepszeniami w takich obszarach jak renderowanie, dynamiczne oświetlenie, shading, bokeh i kamery fizyczne[5][60][61]. Quantic Dream udoskonaliło głębię ostrości swojego silnika po wizycie Marka Cerny’ego, głównego architekta PlayStation 4, który przyjechał ocenić silnik[62]. W październiku 2016 roku scenariusz został ukończony po ponad dwóch latach pracy[63]. Scenarzysta Adam Williams został zatrudniony, aby pomóc dokończyć i rozwinąć historię[3]. Cage korzystał z wykresów i diagramów, aby śledzić, gdzie zaprowadzą wybory gracza[64]; sporządzając „pięć lub sześć tysięcy stron notatek”, przyrównał fabułę do kostki Rubika[65]. Dwie sceny zostały usunięte ze względu na sposób ukazania przemocy[66]. Casting objął Los Angeles, Londyn i Paryż w poszukiwaniu ponad 250 aktorów do 513 ról. Aktorzy zostali zeskanowani w 3D, a ich modele zamieniono w postacie. Następnie przystąpiono do zdjęć i animacji; 8 września 2017 roku przechwytywanie ruchu zakończono po 324 dniach[59][60][67]. Nad Detroit: Become Human pracowało 180 pracowników Quantic Dream, a część prac zlecono podwykonawcom z Filipin, Chin, Wietnamu i Indii[68]. Gra obejmuje 35 000 ujęć kamery, 74 000 unikalnych animacji i 5,1 miliona linii kodu[59].

Bryan Dechart(inne języki) (po lewej), Valorie Curry(inne języki) (w środku) i Jesse Williams (po prawej) jako odtwórcy grywalnych postaci: Connora, Kary i Markusa.

W postaci Connora, Kary i Markusa wcielają się odpowiednio Bryan Dechart(inne języki), Valorie Curry(inne języki) i Jesse Williams[22][69]. Clancy Brown, Lance Henriksen i Minka Kelly wcielają się w postacie drugoplanowe: porucznika Hanka Andersona, Carla Manfreda i North[70][71]. W grze występuje trzech różnych kompozytorów, po jednym dla każdej z postaci grywalnych[72]: Philip Sheppard(inne języki) dla Kary, Nima Fakhrara(inne języki) dla Connora i John Paesano(inne języki) dla Markusa. Sekwencja wiolonczelowa w temacie Kary, stworzona przez Shepparda, zainspirowana była płomieniami ogniska, natomiast motyw nałożony na nią wywodził się z dwóch sylab jej imienia. Fakhrara stworzył własne instrumenty i wykorzystał zabytkowe syntezatory, aby brzmienie oddawało robotyczny charakter Connora. Muzyka Paesano powstała z założeniem, że brzmiałaby „jak hymn”, uosabiając przemianę Markusa w przywódcę[73]. Sheppard nagrał swoją partię w Abbey Road Studios z English Session Orchestra[74]; Paesano pracował z orkiestrą z Wiednia[75]. W grze znalazły się również utwory muzyków z Detroit: The Whiskey Charmers, Emily Rose, Thornetty Davis, Rocket 455, Model 500 i White Shag[76]. Realizator zdjęć Aymeric Montouchet zastosował „mocne ziarno i drżący obiektyw długoogniskowy” z płytką głębią ostrości dla Kary, „drobne, napięte ziarno” i niebieską paletę dla Connora oraz kolory pomarańczowe i białe dla Markusa[62]. Gra została przesłana do produkcji 23 kwietnia 2018 roku po czterech latach prac[77].

Wydanie

[edytuj | edytuj kod]

Detroit: Become Human zostało zapowiedziane 27 października 2015 roku na konferencji prasowej Sony podczas Paris Games Week(inne języki)[78]. Pojawiło się na Electronic Entertainment Expo w 2016 roku i w 2017 roku, gdzie zaprezentowano zwiastuny kolejnych postaci grywalnych i fragmenty rozgrywki[8][20]. Po E3 2017 Cage potwierdził, że gra ukaże się w 2018 roku[79], a później sprecyzował, że nastąpi to w pierwszym lub drugim kwartale[80]. Gra została wydana 25 maja 2018 roku na PlayStation 4[81]. W przypadku zamówienia przedpremierowego Detroit: Become Human oferowało dynamiczny motyw i cyfrową ścieżkę dźwiękową, natomiast edycja digital deluxe zawierała kopię gry Heavy Rain, cyfrowy artbook, cyfrową ścieżkę dźwiękową, dwa dynamiczne motywy i dziesięć awatarów[82]. Ścieżka dźwiękowa została udostępniona do streamingu 22 czerwca 2018 roku[83].

Po Paris Games Week 2017 nowy zwiastun został skrytykowany za sposób ukazania przemocy wobec dzieci, a w szczególności za scenę, w której ojciec atakuje dziewięcioletnią dziewczynkę o imieniu Alice[84]. Dechart bronił zwiastuna, twierdząc, że historia „budzi empatię”[85]. Demo pierwszej sceny, „The Hostage”, udostępniono w PlayStation Store 24 kwietnia 2018 roku wraz z funkcją Amazon Alexa, która prowadzi gracza przez demonstrację[77]. W Japonii gra promowana była krótkometrażowym filmem live action zatytułowanym Tokyo: Become Human[86]. Następnie opublikowano zwiastun startowy oraz dwa animowane, anglojęzyczne filmy krótkometrażowe, prezentujące Elijaha Kamskiego – twórcę androidów i CEO korporacji CyberLife – oraz Chloe, pierwszego androida, który zdał test Turinga[87][88]. Podczas konferencji Game Developers Conference w marcu 2019 roku firma Epic Games ogłosiła, że Quantic Dream wyda Detroit: Become Human wraz z Heavy Rain i grą Beyond: Dwie dusze na system Windows – na własny koszt i wyłącznie w sklepie Epic Games Store przez okres jednego roku[89][90]. Zamówienia przedpremierowe ruszyły w listopadzie 2019 roku, a gra została wydana w Epic Games Store 12 grudnia[91][92]. Rok później Detroit: Become Human ukazało się na platformie Steam[93].

Odbiór

[edytuj | edytuj kod]
 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
„CD-Action” 7/10[94.1]
Destructoid 7/10[11]
„Electronic Gaming Monthly” 8,5/10[12]
„Famitsū” 38/40[95]
„Game Informer” 8/10[24]
Game Revolution 4/5[96]
Gry-Online 7,5/10[97]
GameSpot 7/10[14]
GamesRadar+ 4,5/5[16]
IGN 8/10[98]
Spider’s Web pozytywna[99]
VideoGamer.com 4/10[100]
Gram.pl 8/10[101]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
Metacritic

PC: 80/100[102]
PS4: 78/100[103]

OpenCritic

71% rekomendacji[104]

Detroit: Become Human otrzymało „ogólnie przychylne” recenzje od krytyków według serwisu Metacritic, agregującego oceny[103][102]. OpenCritic, inny agregator, odnotował silne uznanie dla gry – rekomendowało ją 71% krytyków[104].

Chris Carter z Destructoid stwierdził, że mimo zmęczenia tendencją Quantic Dream do fabuł detektywistycznych docenił wykonanie oraz „spokojny charakter i androidowe pochodzenie” Connora. Pochwalił realia gry, nazywając je „wiarygodnymi” i „urzekającymi”, jednocześnie zauważając, że „mniejsze sceny” należą do jej mocnych stron[11]. Michael Goroff z „Electronic Gaming Monthly” cenił fakt, że grywalne postacie to androidy, ponieważ ich status „obywateli drugiej kategorii” stanowił „skuteczny punkt widzenia”. Sterowanie i quick time events również spotkały się z jego aprobatą. Goroff wyraził zachwyt nad „niezwykle satysfakcjonującym i czasami niespodziewanym” wpływem zbiorczych decyzji, uznając go za „największy triumf” gry[12]. Kimberly Wallace z „Game Informera” podzieliła ocenę Cartera dotyczącą „drobnych momentów” i uznała, że rozwój postaci był „przyjemny do obserwacji”, dobrze poprowadzony i stanowił „najmocniejszy punkt gry”. Doceniła wpływ rozgałęzionych narracji na późniejsze etapy i pochwaliła Quantic Dream za to „imponujące” osiągnięcie[24]. Paul Tamburro z Game Revolution napisał, że Detroit: Become Human może poszczycić się „wciągającym światem […] wzbogaconym fantastycznymi występami i najnowocześniejszym motion capture”. Pochwalił Curry’ego, Decharta i Williamsa za „absorbujące występy” i stwierdził, że gra należy do „najlepiej zagranych” na rynku. Dodał również, że wybory „drastycznie” zmieniają fabułę[96].

Peter Brown z GameSpotu pozytywnie ocenił możliwość przełączania się między postaciami, co utrzymuje zaangażowanie gracza. Najbardziej „przerażające i okrutne sceny” wywarły na nim duże wrażenie, a niektóre określił jako „prawdziwie niezapomniane”. Ponadto stwierdził, że grafika jest piękna i „urzekająca”[14]. Andy Hartup z GamesRadar+ pochwalił Quantic Dream za stworzenie „interaktywnej historii zdolnej wywołać autentyczne, szczere i zróżnicowane emocje”. Uważał, że konsekwencje decyzji były „całkowicie zachwycające”, choć rzadkie, a oprawę ocenił jako „piękną”. Hartupowi spodobały się modele postaci, które nazwał „najbardziej niezwykłymi, jakie można zobaczyć w grach”, ze szczególnym uznaniem dla oczu. W zakresie mechaniki decyzyjnej ogłosił Detroit: Become Human „nowym złotym standardem […] dla znaczącego wyboru w grach wideo”[16]. Lucy O’Brien z IGN napisała, że gra „potrafi być często wzruszającym melodramatem, który dostosowuje się do twoich wyborów ze znaczącymi rezultatami”. Pochwaliła również aktorstwo Curry’ego, Decharta i Williamsa, zauważając różne atuty każdej postaci. O’Brien oceniła ogólną fabułę jako „wielką, ambitną zabawę”, a środowiska jako „pięknie dopracowane”. Podobnie jak Goroff, Wallace, Tamburro i Hartup, O’Brien uznała „rozgałęzienia ścieżek za liczne i głębokie”, jednocześnie chwaląc schematy blokowe[98] – cechę, którą Colm Ahern z VideoGamer.com wyróżnił jako jedną z nielicznych zalet gry[100].

Z drugiej strony Carter skrytykował „pobieżny sposób” eksploracji paradoksu statku Tezeusza, kwestionując subtelność reżysera. Słabość wątku Kary przypisał pióru Cage’a, określił portretowanie przemocy domowej i nadużywania substancji jako „karykaturalne” oraz narzekał na sporadyczne „drewniane aktorstwo”[11]. Jedynym zastrzeżeniem Goroffa dotyczącym sterowania była funkcja wykrywania ruchu, zwłaszcza w sekwencjach quick time events[12]. Wallace uznała wątek Markusa za najsłabszy z trzech, wskazując na „przewidywalne przemowy” i „czarno-białe decyzje” jako główne problemy. Zauważyła, że narracja cierpi z powodu „ciężkich” paraleli historycznych i, podobnie jak Carter, odnotowała, iż reprezentacja przemocy wydaje się „eksploatacyjna z powodu przerysowanych zachowań”. Uważała, że sterowanie ruchem i panelem dotykowym jest „nieintuicyjne” i wyraziła chęć większego zróżnicowania w rozgrywce[24]. Tamburro zarzucił pierwszemu aktowi „powolne” i „nudne” interakcje, sekwencjom QTE - ich nadmiar, a niektórym ścieżkom fabularnym - bycie „wysoce wątpliwymi”[96]. Brown uznał Markusa za „rażąco pozbawionego niuansów”, a alegorie historyczne za „nachalne” i „rozpraszające”. Skomentował, że schemat blokowy był „ostatecznie szkodliwy” dla immersji i wyraził życzenie, by istniała możliwość jego wyłączenia[14]. Hartupowi nie podobały się momenty, w których motywy zostały „zgubione” lub „posunięte za daleko”[16]. O’Brien dostrzegła liczne luki fabularne, a ekspozycję oraz dialogi uznała za „niezdarne”[98]. Szymon Radzewicz ze Spider’s Web uznał system gry za niesprawiedliwy i karzący gracza za decyzje sprzyjające ludziom, a nie androidom[99].

Ahern napisał w swoim podsumowaniu: „Detroit: Become Human chce cię poruszyć. […] Problem w tym, że naprawdę tego nie robi. […] Gdy narracja jest tak żenująca i toporna, nie będziesz chciał przechodzić przez nią wielokrotnie”[100]. Mateusz Witczak z „CD-Action” również krytykował scenariusz Cage’a za brak subtelności, twierdząc, że w Detroit „eskalacja napięć na tle rasowym doprowadza do powstania państwa psychopatycznego, w którym większość najchętniej wytarłaby mniejszością podłogę, uprzednio zgwałciwszy”[94.2]. Michał Grygorcewicz w recenzji dla Gry-Online krytykował inny aspekt Detroit: zupełne pominięcie „wszelkich rozważań dotyczących duszy czy świadomości sztucznej inteligencji”, w wyniku czego przentowana historia „nie sili się na zadawanie ambitniejszych pytań”[97]. Odmiennego zdania była Katarzyna Dąbkowska z Gram.pl, która przekonywała, że reżyser:

Zadaje […] bardzo trudne pod względem moralnym pytania i zahacza o wiele problemów społecznych, takich jak […] bezrobocie, sztuczna inteligencja i jej możliwość nauczenia się ludzkich zachowań, obojętność ludzkości na niesprawiedliwość, dyskryminację rasową czy imigrację. Ociera się też o tematy tabu do tej pory w grach ignorowane, takie jak obozy koncentracyjne[101].

Sprzedaż

[edytuj | edytuj kod]

Detroit: Become Human zajęło piąte miejsce na liście sprzedaży w Wielkiej Brytanii po dwóch dniach od premiery[105]. W pierwszym tygodniu gra zajęła pierwsze miejsce zarówno na ogólnej liście sprzedaży, jak i na liście sprzedaży gier konsolowych. Choć w tym regionie sprzedano mniej egzemplarzy niż w przypadku Beyond: Two Souls i Heavy Rain, Cage i producent wykonawczy Guillaume de Fondaumière(inne języki) ogłosili Detroit: Become Human najbardziej udaną premierą studia[106][107][108]. The NPD Group(inne języki) później potwierdziła, że gra odnotowała wzrost sprzedaży o ponad dwadzieścia procent względem Heavy Rain[109]. Była trzecią najlepiej sprzedającą się grą w ogóle, generując trzecie co do wielkości przychody w Stanach Zjednoczonych, a, a w PlayStation Store była sprzedawana najlepiej ze wszystkich tytułów w maju 2018 roku, mimo dostępności przez zaledwie sześć dni[110][111][112]. W Japonii gra zadebiutowała z wynikiem 39 548 egzemplarzy (wzrost do 56 480 po dwóch tygodniach), zajmując drugie miejsce za Dark Souls: Remastered(inne języki)[113][114]. W Wielkiej Brytanii w drugim tygodniu gra stała się drugim najlepiej sprzedającym się tytułem (po FIFA 18)[115].

Detroit: Become Human osiągnęło sprzedaż 1 miliona egzemplarzy w pierwszych dwóch tygodniach od premiery[116]. Dwa miesiące po premierze w grę zagrało łącznie 1,5 miliona osób[117]. Do grudnia sprzedaż przekroczyła 2 miliony sztuk[118], a w styczniu następnego roku zbliżała się do 3 milionów[119]. Komunikat prasowy Quantic Dream z sierpnia 2020 roku informował o sprzedaży ponad 5 milionów egzemplarzy na wszystkich platformach[120]. W lipcu 2021 roku wynik ten przekroczył 6 milionów, co uczyniło tę produkcję najlepiej sprzedającą się grą firmy[121]. Do stycznia 2023 roku sprzedano 8 milionów egzemplarzy[122]. W grudniu 2023 roku Quantic Dream ogłosiło sprzedaż na poziomie 9 milionów egzemplarzy[123]. W październiku 2024 roku ogłoszono, że sprzedaż przekroczyła 10 milionów sztuk[124]. Do końca 2024 roku sprzedano 11 milionów egzemplarzy[125]. Do stycznia 2026 roku Detroit: Become Human osiągnęło sprzedaż 15 milionów egzemplarzy[126].

Wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]

W 2017 roku Detroit: Become Human zdobyło nagrodę „Best of E3” w plebiscycie GameSpotu, a także otrzymało nominacje w kategoriach „Best PlayStation 4 Game” i „Best Adventure Game” w plebiscycie IGN[127][128] oraz w kategorii „Adventure Game” w plebiscycie Hardcore Gamera[129].

RokNagrodaKategoriaLaureaciWynikŹr.
2016 Best of E3 Game Critics Awards Best Original Game Detroit: Become Human Nominacja [130]
[131]
2017 Best of E3 Game Critics Awards Nominacja [132]
[133]
Best Action/Adventure Game Nominacja
Gamescom Best RPG Nominacja [134]
Japan Game Awards Future Division Wygrana [135]
2018 The Independent Game Developers' Association(inne języki) Awards Best Action and Adventure Game Nominacja [136]
[137]
Best Audio Design Nominacja
Best Social Game Nominacja
Ping Awards Best Console Game Wygrana [138]
[139]
Grand Prize Wygrana
Best Graphics Wygrana
Best Screenplay Nominacja
Best Soundtrack Nominacja
Golden Joystick Awards PlayStation Game of the Year Nominacja [140]
[141]
Best Performer Bryan Dechart jako Connor Wygrana
The Game Awards Best Game Direction Detroit: Become Human Nominacja [142]
Best Narrative Nominacja
Best Performance Bryan Dechart jako Connor Nominacja
Gamers' Choice Awards(inne języki) Fan Favorite Single Player Gaming Experience Detroit: Become Human Nominacja [143]
Fan Favorite Character of the Year Connor Nominacja
Fan Favorite Male Voice Actor Bryan Dechart jako Connor Nominacja
Jesse Williams jako Markus Nominacja
Fan Favorite Female Voice Actor Valorie Curry jako Kara Nominacja
Titanium Awards Best Narrative Design Detroit: Become Human Nominacja [144]
Best Performance in Spanish Luis Bajo jako Hank Nominacja
Les étoiles du Parisien Best Video Game of 2018 Detroit: Become Human Wygrana [145]
Australian Games Awards Game of the Year Nominacja [146]
Action/Adventure Title of the Year Nominacja
RPG of the Year Wygrana
2019 D.I.C.E. Awards(inne języki) Adventure Game of the Year Nominacja [147]
Outstanding Achievement in Art Direction Nominacja
Outstanding Achievement in Original Music Composition Nominacja
Outstanding Achievement in Sound Design Nominacja
NAVGTR Awards Animation, Technical Wygrana [148]
[149]
Art Direction, Contemporary Nominacja
Camera Direction in a Game Engine Nominacja
Character Design Nominacja
Control Design, 3D Nominacja
Design, New IP Nominacja
Direction in a Game Cinema Nominacja
Engineering Nominacja
Game, Original Adventure Nominacja
Graphics, Technical Nominacja
Lighting/Texturing Nominacja
Original Dramatic Score, New IP Wygrana
Performance in a Drama, Lead Valorie Curry jako Kara Nominacja
Performance in a Drama, Supporting Clancy Brown jako Hank Nominacja
Sound Editing in a Game Cinema Detroit: Become Human Nominacja
Use of Sound, New IP Wygrana
SXSW Gaming Awards(inne języki) Excellence in Animation Nominacja [150]
[151]
Excellence in Technical Achievement Nominacja
Excellence in Narrative Wygrana
Excellence in Visual Achievement Nominacja
G.A.N.G. Awards Best Original Instrumental „Kara’s Main Theme” Wygrana [152]
[153]
British Academy Games Awards Artistic Achievement Detroit: Become Human Nominacja [154]
Audio Achievement Nominacja
Nagrody Famitsū Excellence Prize Wygrana [95]
Rookie Award Wygrana
Italian Video Game Awards(inne języki) People’s Choice Nominacja [155]
Game of the Year Nominacja
Best Game Design Nominacja
Best Narrative Wygrana
Best Character Connor Wygrana
Best Audio Detroit: Become Human Nominacja
Game Beyond Entertainment Wygrana
Games for Change(inne języki) Awards Best Gameplay Nominacja [156]
Develop:Star Awards(inne języki) Best Narrative Wygrana [157]
[158]
Best Original IP Nominacja
Best Innovation Nominacja
Best Use of Game Engine Nominacja
Japan Game Awards Award for Excellence Wygrana [159]

W innych mediach

[edytuj | edytuj kod]

20 lipca 2022 roku ogłoszono, że gra otrzyma mangowy spin-off zatytułowany Detroit: Become Human Tokyo Stories. Akcja mangi, osadzona w Japonii, podąża za androidką-idolką o imieniu Reina w trakcie wydarzeń z gry. Seria jest pisana przez Kazamiego Sawatariego i ilustrowana przez Moto Sumidę pod nadzorem Quantic Dream. Serializacja rozpoczęła się 22 lipca 2022 roku na stronie mangowej Comic Bridge wydawnictwa Kadokawa[160][161].

Uwagi

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Wersja na system Windows wydana samodzielnie przez Quantic Dream
  2. ↑ Początkowo wymieniano go w wywiadach jako głównego scenarzystę[1][2][3].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Ricardo C. Esteves: Detroit: Becoming Human with lead writer Adam Williams. Gamereactor, 22 listopada 2017. (ang.).
  2. ↑ Damien McFerran: Detroit: Become Human is the next step in story-driven gaming. Red Bull Games, 14 maja 2018. (ang.).
  3. 1 2 Corey Brotherson: How Detroit: Become Human’s narrative team brought a world of androids to life. PlayStation Blog, 23 maja 2018. (ang.).
  4. ↑ Detroit: Become Human PS4 – PlayStation. PlayStation. (ang.).
  5. 1 2 Cage, David: Detroit: Become Human New Trailer, New Playable Character Detailed. PlayStation Blog, 13 czerwca 2016. (ang.).
  6. 1 2 Jaz Rignall: Detroit: Become Human: Neo-Noir Thriller. USgamer, 16 czerwca 2016. [dostęp 2025-12-19]. (ang.).
  7. ↑ Oscar Dayus: How Real-World Issues, Including Terrorism, Affected Detroit: Become Human’s Story. GameSpot, 19 czerwca 2017. (ang.).
  8. 1 2 Philip Kollar: Detroit: Become Human channels Blade Runner in new trailer. Polygon, 13 czerwca 2016. (ang.).
  9. 1 2 Julian Benson: In Detroit: Become Human, There’s a Tonne of Ways to Mess Up a Hostage Negotiation. Kotaku, 14 czerwca 2016. (ang.).
  10. ↑ Ravi Sinha: Detroit Become Human New Details: ARI 2.0, Dialog Options, QTE And More. GamingBolt.com, 16 czerwca 2016. (ang.).
  11. 1 2 3 4 Chris Carter: Review: Detroit: Become Human. Destructoid, 24 maja 2018. (ang.).
  12. 1 2 3 4 Michael Goroff: Detroit: Become Human review. Electronic Gaming Monthly, 24 maja 2018. (ang.).
  13. 1 2 Rob Crossley: Detroit: Become Human Gameplay Shows Off A Hostage Situation. GameSpot, 13 czerwca 2016. (ang.).
  14. 1 2 3 4 Peter Brown: On the nose.. GameSpot, 24 maja 2018. (ang.).
  15. ↑ Steve Knauer: Detroit: Become Human Has „Three Times” the Branches of Heavy Rain Plus New Replay Features. GameZone, 26 czerwca 2017. (ang.).
  16. 1 2 3 4 Andy Hartup: Detroit: Become Human review: „An ambitious, wonderfully executed piece of storytelling”. GamesRadar+, 24 maja 2018. (ang.).
  17. 1 2 Boris Manenti: David Cage: „Le jeu vidéo est aussi légitime que le livre pour porter des idées”. L'Obs, 29 maja 2018. (fr.).
  18. ↑ Kyle Orland: Sony revels in revealing the PS4's future at Paris Games Week. Ars Technica, 27 października 2015. (ang.).
  19. 1 2 Kallie Plagge: Detroit: Become Human’s Best Ideas Clash With Its Storytelling. GameSpot, 25 kwietnia 2018. (ang.).
  20. 1 2 Megan Farokhmanesh: Detroit: Become Human trailer teases an android revolution. The Verge, 12 czerwca 2017. (ang.).
  21. ↑ Ryan McCaffrey: Detroit: Become Human DEMO – Behind the Scenes With Director David Cage – IGN First. IGN, 25 kwietnia 2018. (ang.).
  22. 1 2 Colin Campbell: Detroit: Become Human is a moral puzzle of dangerous options. Polygon, 17 czerwca 2016. (ang.).
  23. ↑ Cassidee Moser: E3 2016: Detroit: Become Human is a Sci-Fi Thriller About Humanity. Shacknews, 15 czerwca 2016. (ang.).
  24. 1 2 3 4 Kimberley Wallace: Detroit: Become Human. Game Informer, 24 maja 2018. (ang.).
  25. ↑ James O’Connor: This new gameplay demo for Detroit: Become Human takes us deeper into the robot uprising. VG247, 14 czerwca 2017. (ang.).
  26. ↑ Szymon Radzewicz, Detroit: Become Human – jak będzie wyglądał świat w 2038 roku? [online], Spider’s Web, 24 maja 2018 [dostęp 2026-09-07].
  27. ↑ Marcin Dolata, Detroit Become Human – Upadek, „Eurogamer.pl”, 2 czerwca 2018 [dostęp 2026-09-07].
  28. ↑ Marcin Dolata, Detroit Become Human – Jerycho, „Eurogamer.pl”, 11 czerwca 2018 [dostęp 2026-09-07].
  29. ↑ Marcin Dolata, Detroit Become Human – Czas decyzji, „Eurogamer.pl”, 12 czerwca 2018 [dostęp 2026-09-07].
  30. ↑ Marcin Dolata, Detroit Become Human – Wieża Stratford: parter, 47. piętro, „Eurogamer.pl”, 25 lipca 2018 [dostęp 2026-09-07].
  31. ↑ Marcin Dolata, Detroit Become Human – Wieża Stratford: reżyserka, dach, „Eurogamer.pl”, 25 lipca 2018 [dostęp 2026-09-07].
  32. 1 2 Marcin Dolata, Detroit Become Human – Ostatnia szansa, Connor, „Eurogamer.pl”, 28 lipca 2018 [dostęp 2026-09-07].
  33. ↑ Marcin Dolata, Detroit Become Human – Rozdroża: Connor, „Eurogamer.pl”, 30 lipca 2018 [dostęp 2026-09-07].
  34. 1 2 Detroit Become Human – Noc duszy, „Eurogamer.pl”, 31 lipca 2018 [dostęp 2026-09-07].
  35. ↑ Marcin Dolata, Detroit Become Human – Partnerzy: w barze, „Eurogamer.pl”, 26 maja 2018 [dostęp 2026-09-07].
  36. ↑ Marcin Dolata, Detroit Become Human – Rosyjska ruletka, „Eurogamer.pl”, 25 czerwca 2018 [dostęp 2026-09-07].
  37. ↑ Marcin Dolata, Detroit Become Human – Wróg publiczny, „Eurogamer.pl”, 25 lipca 2018 [dostęp 2026-09-07].
  38. ↑ Marcin Dolata, Detroit Become Human – Nowy dom: początek, posprzątaj na parterze, „Eurogamer.pl”, 24 maja 2018 [dostęp 2026-09-07].
  39. ↑ Marcin Dolata, Detroit Become Human – Burzliwa noc: początek, „Eurogamer.pl”, 2 czerwca 2018 [dostęp 2026-09-07].
  40. ↑ Marcin Dolata, Detroit Become Human – Burzowa noc: wszystkie zakończenia, cz. I, „Eurogamer.pl”, 2 czerwca 2018 [dostęp 2026-09-07].
  41. ↑ Marcin Dolata, Detroit Become Human – Pociąg o północy, „Eurogamer.pl”, 25 lipca 2018 [dostęp 2026-09-07].
  42. ↑ Detroit: Become Human Attempts Schrödinger’s Personhood. Kotaku Australia, 2018-06-15. [dostęp 2022-01-16]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  43. ↑ Marcin Dolata, Detroit Become Human – Bitwa o Detroit: Kara opuszcza Detroit, „Eurogamer.pl”, 1 sierpnia 2018 [dostęp 2026-09-07].
  44. ↑ William Audureau: Quantic Dream, un fleuron du jeu vidéo français aux méthodes de management contestées. Le Monde, 14 stycznia 2018. (fr.).
  45. ↑ Andrew Goldfarb: Heavy Rain Dev Announces Detroit: Become Human for PlayStation 4. IGN, 27 października 2015. (ang.).
  46. ↑ David Roberts: Quantic Dream’s robotic tech demo transforms into Detroit: Become Human. GamesRadar+, 27 października 2015. (ang.).
  47. ↑ Martin Robinson: Introducing Quantic Dream’s Kara. Eurogamer, 7 marca 2015. (ang.).
  48. ↑ Adnan Riaz: Quantic Dream Posts New Motion Capture Image From Detroit: Become Human. Hardcore Gamer, 17 maja 2016. (ang.).
  49. ↑ Michael McWhertor: Quantic Dream reveals Detroit (and the return of ‘Kara’) for PS4. Polygon, 27 października 2015. (ang.).
  50. ↑ Cage, David: Quantic Dream’s Latest Game Detroit Revealed, Exclusive to PS4. PlayStation Blog, 27 października 2015. (ang.).
  51. ↑ Jen Simpkins: David Cage believes Ex Machina was „inspired by Kara”. GamesRadar+, 20 września 2016. (ang.).
  52. ↑ Gillen McAllister: Detroit: Become Human creator David Cage tells us how to build the perfect android. PlayStation Blog, 22 czerwca 2017. (ang.).
  53. ↑ Lisa Eadicicco: ‘Detroit: Become Human’ Forces You To Make Hard Choices – As an Android. Time, 23 kwietnia 2018. (ang.).
  54. ↑ Mat Paget: Detroit: Become Human Director on Being Respectful to Real Cities in Games. GameSpot, 15 czerwca 2016. (ang.).
  55. ↑ Matthew Kato: David Cage On Detroit: Become Human – ‘We Didn’t Want To Do Sci-Fi’. Game Informer, 28 października 2015. (ang.).
  56. ↑ Chris Watters: Kinda Funny Interviews David Cage at E3 2016. GameSpot, 14 czerwca 2016. (ang.).
  57. ↑ Jeff Marchiafava: Quantic Dream Reboots Kara In Detroit: Become Human. Game Informer, 27 października 2015. (ang.).
  58. ↑ Eddie Makuch: Quantic Dream’s PS4 game „very, very different” says Cage. GameSpot, 26 września 2015. (ang.).
  59. 1 2 3 Laura Parker: A Videogame Developer Who Finds Power in Pathos. Wired, 16 lutego 2018. (ang.).
  60. 1 2 Inside PlayStation: Detroit: Become Human – Warum eure Entscheidungen wichtiger sind, als je zuvor. YouTube, 18 sierpnia 2016. [dostęp 2016-08-19]. (niem.).
  61. ↑ Staff. David Cage on Kara, cinema, and the future of games. „Edge”, 2 lipca 2012. (ang.).
  62. 1 2 Ryan McCaffrey: Detroit: Become Human – All Our Newest Info – IGN First. IGN, 19 kwietnia 2018. (ang.).
  63. ↑ James Batchelor: Cage: „Games should be about what players feel, not what they do”. GamesIndustry.biz, 26 października 2016. (ang.).
  64. ↑ Alessio Palumbo: Cage: I Tried To Put In A Choice Each Time It Was Possible; There Won’t Be Smoke & Mirrors in Detroit. Wccftech, 6 lipca 2017. (ang.).
  65. ↑ Only Human. „GamesTM”, s. 35, luty 2018.
  66. ↑ Unlocking the cage door. „PlayStation Official Magazine – UK”, s. 10, wrzesień 2017.
  67. ↑ Mark Saunokonoko: ‘Disturbing’ PlayStation game with gratuitous domestic violence plot shocks advocacy groups. Nine News, 4 grudnia 2017. (ang.).
  68. ↑ Cinematic Gaming: DETROIT BECOME HUMAN – Making of the Game: Full Documentary (with actors interviews). YouTube, 6 czerwca 2018. [dostęp 2018-06-16]. (ang.).
  69. ↑ Cage, David: Detroit: Become Human – Third & Final Playable Character Profiled. PlayStation Blog, 12 czerwca 2017. (ang.).
  70. ↑ Adnan Riaz: New Detroit: Become Human Characters Revealed, Lance Henriksen Joins Cast. Hardcore Gamer, 2 marca 2018. (ang.).
  71. ↑ Magnus Groth-Andersen: New characters in Detroit: Become Human revealed. Gamereactor, 5 marca 2018. (ang.).
  72. ↑ Cage, David: Detroit: Become Human – Three Characters, One Story. PlayStation Blog, 22 marca 2018. (ang.).
  73. ↑ Alex Jackson: New Video Highlights Trifecta of Composers Bringing Music To Detroit: Become Human. GamingBolt, 13 kwietnia 2018. (ang.).
  74. ↑ Kate Remington: Philip Sheppard’s Cello Gives Kara A Voice In ‘Detroit: Become Human’. WSHU, 6 czerwca 2018. (ang.).
  75. ↑ Detroit: Become Human. Synchron Stage Vienna. (ang.).
  76. ↑ Michael Jackman: Guess which Detroit bands are featured in the new game ‘Detroit: Become Human’. Metro Times, 25 maja 2018. (ang.).
  77. 1 2 de Fondaumiere, Guillaume: Detroit: Become Human Goes Gold, Demo Tomorrow. PlayStation Blog, 23 kwietnia 2018. (ang.).
  78. ↑ Chris Kohler: David Cage’s Captivating Android Finally Has Her Game: Detroit. Wired, 27 października 2015. (ang.).
  79. ↑ Oscar Dayus: Detroit: Become Human Will Release In 2018. GameSpot, 19 czerwca 2017. (ang.).
  80. ↑ Brian Manzullo: ‘Detroit: Become Human’ set for spring 2018 release on PlayStation 4. Detroit Free Press, 30 października 2017. (ang.).
  81. ↑ Cage, David: Detroit: Become Human Launches May 25. PlayStation Blog, 1 marca 2018. (ang.).
  82. ↑ Chris Reed: A Complete Guide to Detroit: Become Human’s Preorder Bonuses. IGN, 27 marca 2018. (ang.).
  83. ↑ Fred Dutton: Detroit: Become Human Soundtrack Now Available to Stream. PlayStation Blog, 22 czerwca 2018. (ang.).
  84. ↑ Wesley Yin-Poole: Detroit: Become Human under fire for controversial domestic abuse scene. Eurogamer, 4 grudnia 2017. (ang.).
  85. ↑ Adnan Riaz: Detroit: Become Human Star Defends Controversial Domestic Violence Scene. Hardcore Gamer, 11 grudnia 2017. (ang.).
  86. ↑ Peter Glagowski: Sony Japan promotes Detroit: Become Human with a mini-film. Destructoid, 17 maja 2018. (ang.).
  87. ↑ Detroit: Become Human Gets Launch And Kamski Trailers. Siliconera, 22 maja 2018. (ang.).
  88. ↑ Sal Romano: Detroit: Become Human ‘Chloe’ short. Gematsu, 23 maja 2018. (ang.).
  89. ↑ Andrew Webster: Quantic Dream is bringing PlayStation games like Detroit and Heavy Rain to Epic’s PC store. The Verge, 20 marca 2019. (ang.).
  90. ↑ Samit Sarkar: Detroit: Become Human, Heavy Rain, Beyond: Two Souls coming to PC this year. Polygon, 20 marca 2019. (ang.).
  91. ↑ Detroit: Become Human | Download and Buy Today. Epic Games Store, 12 grudnia 2019. [dostęp 2022-01-20]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  92. ↑ Jon Fingas: ‘Detroit: Become Human’ is coming to PC on December 12th. Engadget, 19 listopada 2019. (ang.).
  93. ↑ Alissa McAloon: Steam launch helps push Detroit: Become Human past 5 million lifetime sales. Game Developer, 2020-08-05. [dostęp 2021-12-19]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  94. Mateusz Witczak, Detroit: Become Human, „CD-Action” (283), lipiec 2018, s. 42–46.
    1. ↑ s. 46
    2. ↑ s. 44
  95. 1 2 ファミ通アワード2018 ゲーム・オブ・ザ・イヤーは『モンスターハンター：ワールド』と『大乱闘スマッシュブラザーズ SPECIAL』がダブル受賞！ (大賞受賞画像・コメント追加). Famitsu, 5 kwietnia 2019. (jap.).
  96. 1 2 3 Paul Tamburro: Detroit Become Human Review – Rage Inside the Machine. Game Revolution, 24 maja 2018. (ang.).
  97. 1 2 Michał Grygorcewicz, Recenzja gry Detroit: Become Human – Blade Runner dla mas [online], GRY-Online.pl, 24 maja 2018 [dostęp 2026-09-06].
  98. 1 2 3 Lucy O’Brien: Detroit: Become Human Review. IGN, 24 maja 2018. (ang.).
  99. 1 2 Szymon Radzewicz, Recenzja Detroit: Become Human – najlepsza gra Quantic Dream [online], Spider’s Web, 24 maja 2018 [dostęp 2026-09-06] (pol.).
  100. 1 2 3 Colm Ahern: Detroit: Become Human review. VideoGamer.com, 24 maja 2018. (ang.).
  101. 1 2 Katarzyna Dąbkowska, Detroit: Become Human – recenzja – bardziej ludzki niż człowiek [online], Gram.pl, 24 maja 2018 [dostęp 2026-09-06] (pol.).
  102. 1 2 Detroit: Become Human Critic Reviews for PC. Metacritic. [dostęp 2019-12-20]. (ang.).
  103. 1 2 Detroit: Become Human Critic Reviews for PlayStation 4. Metacritic. (ang.).
  104. 1 2 Detroit: Become Human. OpenCritic, 24 maja 2018. [dostęp 2025-12-05].
  105. ↑ Marie Dealessandri: May charts: God of War remains at No.1, Nintendo continues to go from strength to strength. MCV, 1 czerwca 2018. (ang.).
  106. ↑ Tom Phillips: Detroit: Become Human beats State of Decay 2. Eurogamer, 29 maja 2018. (ang.).
  107. ↑ Francesco De Meo: Detroit Become Human Is The Biggest QD Launch Ever; Team Working On Several Projects. Wccftech, 30 maja 2018. (ang.).
  108. ↑ Sammy Barker: Detroit: Become Human Is Quantic Dream’s ‘Most Successful’ Game So Far. Push Square, 3 czerwca 2018. (ang.).
  109. ↑ Jeff Grubb: Detroit: Become Human is Quantic Dream’s best game launch ever. GamesBeat, 21 czerwca 2018. (ang.).
  110. ↑ Stephanie Chan: May NPD 2018: State of Decay’s second act chews its way to the top. GamesBeat, 21 czerwca 2018. (ang.).
  111. ↑ Fred Dutton: Detroit: Become Human debuts at #1 on the monthly PlayStation Store chart. PlayStation Blog, 8 czerwca 2018. (ang.).
  112. ↑ Crash Bandicoot N. Sane Trilogy returns to UK number one – Games charts 30 June. Metro, 2 lipca 2018. (ang.).
  113. ↑ Sal Romano: Media Create Sales: 5/21/18 – 5/27/18. Gematsu, 30 maja 2018. (ang.).
  114. ↑ Sal Romano: Media Create Sales: 5/28/18 – 6/3/18. Gematsu, 6 czerwca 2018. (ang.).
  115. ↑ Luke Hebblethwaite: World cup fever helps drive 'FIFA 18' back to the top spot. UKIE. (ang.).
  116. ↑ Florian Debes: Quantic Dream savoure son meilleur démarrage. Les Echos, 10 czerwca 2018. (fr.).
  117. ↑ Mike Harradence: Detroit: Become Human hits 1.5 million players. VideoGamer.com, 3 sierpnia 2018. (ang.).
  118. ↑ Mike Minotti: Detroit: Become Human sales pass 2 million copies. GamesBeat, 12 grudnia 2018. (ang.).
  119. ↑ Dean Takahashi: Why NetEase and Quantic Dream are teaming up for games on multiple platforms. GamesBeat, 29 stycznia 2019. (ang.).
  120. ↑ DETROIT: BECOME HUMAN™ SURPASSES 5 MILLION UNITS SOLD WORLDWIDE ACROSS ALL PLATFORMS FOLLOWING DEBUT ON STEAM. Gamasutra, 4 sierpnia 2020. (ang.).
  121. ↑ Eddie Makuch: Detroit: Become Human Sells 6 Million Copies, Becomes Quantic Dream’s Best-Selling Game. Gamespot, 21 lipca 2021. [dostęp 2021-07-24]. (ang.).
  122. ↑ Detroit: Become Human Crosses 8 Million Units Sold. GamingBolt. [dostęp 2023-01-19]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  123. ↑ Action Adventure Game Detroit: Become Human Has Sold 9 Million Units. mxdwn Games, 2023-12-21. [dostęp 2024-07-14]. (ang.).
  124. ↑ Amy Eastland: Detroit: Become Human Sells 10 Million Units on PlayStation and PC. Wccftech, 2024-10-07. [dostęp 2024-10-07]. (ang.).
  125. ↑ Quantic Dream says it’s ‘unaffected’ by NetEase layoffs and studio closures. VGC, 2025-02-25. [dostęp 2025-02-25]. (ang.).
  126. ↑ Sal Romano: Detroit: Become Human sales top 15 million. Gematsu, 2026-01-08. [dostęp 2026-01-09]. (ang.).
  127. ↑ Staff: Best of E3 2017 Awards. IGN, 13 czerwca 2017. (ang.).
  128. ↑ Staff: Best of E3 2017 Awards. IGN, 13 czerwca 2017. (ang.).
  129. ↑ Staff: Best of E3 2017 – Day Three: Fighter, Adventure, RPG, Shooter, Action. Hardcore Gamer, 21 czerwca 2017. (ang.).
  130. ↑ Tamoor Hussain: All of 2016's Best of E3 nominees.. GameSpot, 29 czerwca 2016. (ang.).
  131. ↑ Chris Pereira: Here Are E3 2016's Game Critics Award Winners. GameSpot, 5 lipca 2016. (ang.).
  132. ↑ John Keefer: Ubisoft Rakes In 14 Nominations for E3 2017 Game Critics’ Awards. Shacknews, 26 czerwca 2017. (ang.).
  133. ↑ Oscar Dayus: Mario Dominates E3 2017 Game Critics Awards, Full List Of Winners Revealed. GameSpot, 28 czerwca 2017. (ang.).
  134. ↑ gamescom 2017 – These are the gamescom award nominees. Gamescom, 21 sierpnia 2017. (ang.).
  135. ↑ Japan Game Awards 2017 Future Division Winners Chosen. Japan Game Awards. [dostęp 2023-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  136. ↑ Suzi Stephenson: TIGA Announces Games Industry Awards 2018 Finalists. The Independent Game Developers' Association, 19 września 2018. (ang.).
  137. ↑ 2018 Winners. The Independent Game Developers' Association, 1 listopada 2018. (ang.).
  138. ↑ Les lauréats des Ping Awards 2018. Ping Awards. (fr.).
  139. ↑ Nommés aux Ping Awards 2018. Ping Awards. (fr.).
  140. ↑ Tom Hoggins: Golden Joysticks 2018 nominees announced, voting open now. The Daily Telegraph, 24 września 2018. (ang.).
  141. ↑ Connor Sheridan: Golden Joystick Awards 2018 winners: God of War wins big but Fortnite gets Victory Royale. GamesRadar+, 16 listopada 2018. (ang.).
  142. ↑ Dan Crowd: The Game Awards 2018: All the Winners. IGN, 7 grudnia 2018. (ang.).
  143. ↑ 2018 Gamers’ Choice Awards – Gaming Nominees. Gamers' Choice Awards. (ang.).
  144. ↑ Titanium Awards 2018. Fun & Serious Game Festival. (ang.).
  145. ↑ Etoiles du Parisien. Les 28 talents qui ont illuminé l’année 2018. Le Parisien, 22 grudnia 2018. (fr.).
  146. ↑ See the latest news. Australian Games Awards. (ang.).
  147. ↑ Eddie Makuch: God Of War, Spider-Man Lead DICE Awards; Here’s All The Nominees. GameSpot, 10 stycznia 2019. (ang.).
  148. ↑ Nominee List for 2018. National Academy of Video Game Trade Reviewers, 11 lutego 2019. (ang.).
  149. ↑ Winner list for 2018: God of War breaks record. National Academy of Video Game Trade Reviewers, 13 marca 2019. (ang.).
  150. ↑ Logan Trent: Here Are Your 2019 SXSW Gaming Awards Finalists!. South by Southwest, 11 lutego 2019. (ang.).
  151. ↑ Zarmena Khan: God of War Takes Home 'Game of the Year’ at SXSW 2019 Gaming Awards. PlayStation LifeStyle, 17 marca 2019. (ang.).
  152. ↑ Emmanuel Lagumbay: 2019 G.A.N.G. Awards Finalists. Game Audio Network Guild, 14 lutego 2019. (ang.).
  153. ↑ Stefanie Fogel: ‘God of War’ Wins Six G.A.N.G. Awards, Including Audio of the Year. Variety, 21 marca 2019. (ang.).
  154. ↑ Stefanie Fogel: 'God of War,' 'Red Dead 2' Lead BAFTA Game Awards Nominations. Variety, 14 marca 2019. (ang.).
  155. ↑ Italian Video Game Awards. Italian Video Game Awards. (ang.).
  156. ↑ Alissa McAloon: Detroit: Become Human, Nintendo Labo among Games for Change Awards Finalists. Gamasutra, 30 maja 2019. (ang.).
  157. ↑ Vikki Blake: Shortlist for Develop:Star Awards 2019 revealed. MCV, 16 maja 2019. (ang.).
  158. ↑ Vikki Blake: Here are this year’s Develop:Star Awards winners. MCV, 11 lipca 2019. (ang.).
  159. ↑ Ryan Craddock: Super Smash Bros. Ultimate Dominates The Japan Game Awards 2019. Nintendo Life, 13 września 2019. (ang.).
  160. ↑ Rafael Antonio Pineda: Detroit: Become Human Game Gets Spinoff Manga. Anime News Network, 23 lipca 2022. [dostęp 2023-03-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-11)].
  161. ↑ David Cage’s Detroit: Become Human Is Getting A Spin-Off Manga. Kotaku, 2022-07-20. [dostęp 2022-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Detroit:_Become_Human&oldid=80663233”