Przejdź do zawartości

Joseph Losey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Joseph Losey
Ilustracja
Joseph Losey (1965)
Prawdziwe imię i nazwisko

Joseph Walton Losey III

Data i miejsce urodzenia

14 stycznia 1909
La Crosse

Data i miejsce śmierci

22 czerwca 1984
Londyn

Zawód

reżyser, scenarzysta, producent filmowy

Współmałżonek

Elizabeth Hawes
(1937–1944; rozwód)
Louisa Stuart
(1944–1953; rozwód)
Dorothy Bromiley
(1956–1963; rozwód)
Patricia Christine Mohan
(1970–1984; jego śmierć)

Lata aktywności

1933–1984

Joseph Walton Losey III (ur. 14 stycznia 1909 w La Crosse, zm. 22 czerwca 1984 w Londynie) – amerykański reżyser filmowy i teatralny, tworzący głównie w Wielkiej Brytanii. Sporadycznie był również scenarzystą i producentem filmowym.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Losey stworzył swój oryginalny styl, ukazując w swych filmach wielkie namiętności i nacechowane często osobliwym okrucieństwem związki międzyludzkie. Prezentował często drażliwe problemy społeczne.

W latach 1933–1947 reżyserował przedstawienia na Broadwayu[1]. W 1952 ze względu na swoje lewicowe poglądy został w okresie tzw. „polowania na czarownice”, zapoczątkowanego przez senatora Josepha McCarthy’ego, wpisany na czarną listę Hollywood. Opuścił wówczas Stany Zjednoczone i zaczął realizować filmy w Europie, najczęściej w Wielkiej Brytanii. Do USA na stałe już nigdy nie powrócił[2].

Wielokrotnie współpracował z brytyjskim dramaturgiem, późniejszym laureatem literackiej Nagrody Nobla, Haroldem Pinterem, który był autorem scenariuszy do kilku najważniejszych filmów Loseya (Służący, Wypadek, Posłaniec). Za ostatni z wymienionych filmów Losey zdobył Złotą Palmę na 24. MFF w Cannes w 1971. Rok później przewodniczył obradom jury konkursu głównego na 25. MFF w Cannes[3].

Za swój pierwszy francuski film, kryminalny dramat wojenny Pan Klein (Monsieur Klein, 1976) z Alainem Delonem i Jeanne Moreau, zdobył dwa Cezary dla najlepszego reżysera i za najlepszy film, co go zachęciło do kolejnej realizacji, dramatu Drogi na południe (Les Routes du Sud, 1978), sequela dreszczowca Alaina Resnais Wojna się skończyła (La Guerre est finie, 1966), z Yvesem Montandem i Miou-Miou[4].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Reżyser

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Joseph Losey. Internet Broadway Database. [dostęp 2026-08-20]. (ang.).
  2. Joanna Wojnicka, Olga Katafiasz, Słownik wiedzy o filmie, Bielsko-Biała: Wydawnictwo Park, 2005, s. 250–253, ISBN 978-83-7266-325-2 [dostęp 2024-05-18].
  3. 1972 Members of the Feature Film Jury. Festival de Cannes. [dostęp 2019-03-02]. (ang.).
  4. Bez polityki. Ekran”. nr 5 (1083/XXII), s. 24, 29 stycznia 1978. Warszawa: Wydawnictwo Artystyczne i Filmowe/Zarząd Główny TPPR. ISSN 0013-3299.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]