Przejdź do zawartości

Maurice Chevalier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Maurice Chevalier
Ilustracja
Maurice Chevalier (1959)
Imię i nazwisko

Maurice Auguste Chevalier

Data i miejsce urodzenia

12 września 1888
Paryż

Data i miejsce śmierci

1 stycznia 1972
Paryż

Zawód

aktor, piosenkarz, komik

Współmałżonek

Yvonne Vallée
(1927–1932; rozwód)
Nita Ray
(1937–1946; rozwód)

Lata aktywności

1900–1970

Faksymile
Podpis
Maurice Chevalier, Leslie Caron i Louis Jourdan w scenie z filmu Gigi (1958)

Maurice Auguste Chevalier (ur. 12 września 1888 w Paryżu, zm. 1 stycznia 1972 tamże) – francuski piosenkarz, aktor i komik[1]. Nominowany do Oscara za pierwszoplanowe role w filmach Parada miłości (1929) oraz The Big Pond (1930). Laureat honorowego Oscara za całokształt twórczości.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

W 1901, w wieku trzynastu lat, zapoczątkował swoją działalność artystyczną. Śpiewał bezpłatnie przy kawiarni. Jego talent dostrzegł członek teatru i zaproponował udział w lokalnym musicalu. Maurice zgodził się i dostał rolę. W 1909 został partnerem największej kobiecej gwiazdy FrancjiMistinguett, w Folies Bergère; grali wyłącznie publiczne romanse.

Podczas I wojny światowej został wcielony do służby wojskowej – był postrzelony; dostał Krzyż Wojenny i uznano go za jeńca wojennego.

W okresie międzywojennym przeniósł się do Hollywood, gdzie zdobył uznanie. W 1930 był nominowany do Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za role w filmach Parada miłości (1929) i The Big Pond (1930)[2][3].

W 1958 zagrał jedną z głównych ról w filmie Gigi u boku Leslie Caron. Podczas 31. ceremonii rozdania Oscarów w 1959 został nagrodzony przez Amerykańską Akademię Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS) honorowym Oscarem za całokształt twórczości[4]. Także w 1959 został laureatem nagrody im. Cecila B. DeMille’a[5].

Zmarł 1 stycznia 1972 w Paryżu[6].

Kontrowersje

[edytuj | edytuj kod]

W czasie II wojny światowej kontynuował występy, także przed żołnierzami niemieckimi, był także znanym admiratorem marszałka Pétaina, za co spotkały go oskarżenia o kolaborację. Po wojnie z kolei występował na imprezach organizowanych przez partie komunistyczne, podpisał także tzw. Apel sztokholmski.

Wybrana filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[7]:

  • 1929: Parada miłości (The Love Parade) jako hrabia Alfred Renard
  • 1930: The Big Pond jako Pierre Mirande
  • 1932: Kochaj mnie dziś (Love Me Tonight) jako Maurice, baron Courtelin
  • 1934: Wesoła wdówka (The Merry Widow) jako kapitan Danilo
  • 1947: Milczenie jest złotem (Le silence est d’or) jako Emile Clément
  • 1957: Miłość po południu (Love in the Afternoon) jako Claude Chavasse
  • 1958: Gigi jako Honoré Lachaille
  • 1960: Pepe jako on sam, wykonawca
  • 1961: Fanny jako Panisse
  • 1962: Jessica jako ojciec Antonio
  • 1962: Dzieci kapitana Granta (In Search of the Castaways) jako Jacques Paganel

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Colin Larkin: The Virgin Encyclopedia of Fifties Music. Virgin Books, 2002, s. 69–70. ISBN 978-1-8522-7937-0. (ang.).
  2. John Harkness: The Academy Awards Handbook. Kensington Publishing, 2001, s. 20. ISBN 978-0-7860-1361-6. (ang.).
  3. The 3rd Academy Awards. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-13)]. (ang.).
  4. Roger Leslie: Oscar’s Favorite Actors. McFarland & Company, 2017, s. 280–281. ISBN 978-1-4766-6956-4. (ang.).
  5. Cecil B. DeMille Award – Golden Globes. Złoty Glob. [dostęp 2026-04-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-01-06)]. (ang.).
  6. Jason Ankeny: Maurice Chevalier Biography. AllMusic. [dostęp 2016-06-15]. (ang.).
  7. Maurice Chevalier Filmography. Amerykański Instytut Filmowy. [dostęp 2016-06-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-10)]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]