Pentachlorek arsenu
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||
| Wzór Hilla |
AsCl5 | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
252,19 g/mol | ||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||
Pentachlorek arsenu, nazwa Stocka: chlorek arsenu(V), AsCl5 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy chlorków, w którym arsen występuje na V stopniu utlenienia. Został po raz pierwszy otrzymany w 1976 roku poprzez naświetlanie nadfioletem trichlorku arsenu w ciekłym chlorze w temperaturze −105 °C[4]. Jest to związek stabilny wyłącznie w niskich temperaturach[1]. W około −50 °C rozkłada się do trichlorku arsenu i chloru. Badania spektroskopowe wskazują na to, że cząsteczka AsCl5 ma kształt bipiramidy trygonalnej[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 David R. Lide (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-49, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
- 1 2 Norman N. Greenwood, Alan Earnshaw, Chemistry of the Elements, wyd. 2, Oxford–Boston: Butterworth-Heinemann, 1997, s. 561–562, DOI: 10.1016/C2009-0-30414-6, ISBN 0-7506-3365-4 (ang.).
- ↑ Związki arsenu, [w:] Classification and Labelling Inventory, Europejska Agencja Chemikaliów [dostęp 2015-03-28] (ang.).[martwy link]
- ↑ Konrad Seppelt, Arsenic Pentachloride, AsCl5, „Angewandte Chemie”, 15 (6), 1976, s. 377–378, DOI: 10.1002/anie.197603771 (ang.). Cyt. za: Norman N. Greenwood, Alan Earnshaw, Chemistry of the Elements, wyd. 2, Oxford–Boston: Butterworth-Heinemann, 1997, s. 561, DOI: 10.1016/C2009-0-30414-6, ISBN 0-7506-3365-4 (ang.).
