Ronnie Peterson

Ronnie Peterson
	; Ronnie Peterson podczas Grand Prix Holandii na torze Zandvoort Park Circuit w 1978 roku
Imię i nazwisko	Bengt Ronnie Peterson
Państwo	Szwecja
Data i miejsce urodzenia	14 lutego 1944 ; Örebro
Data i miejsce śmierci	11 września 1978 ; Mediolan
	Sukcesy
	1971: Formuła 2; 1971: Formuła 1; 1973: Formuła 1; 1978: Formuła 1
	Multimedia w Wikimedia Commons

Ten artykuł należy dopracować:

od 2022-09 → poprawić styl – powinien być encyklopedyczny.
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Ronnie Peterson (ur. 14 lutego 1944 w Örebro, zm. 11 września 1978 w Mediolanie) – szwedzki kierowca wyścigowy.

Życiorys

Pierwszy znaczący sukces odniósł w 1969 roku, wygrywając wyścig Formuły 3 towarzyszący Grand Prix Monako. W Formule 1 zadebiutował w 1970 roku w barwach zespołu March. W 1973 roku wygrał swoje pierwsze wyścigi w karierze oraz ustanowił rekord 9 zdobytych pole position w jednym sezonie. W 1978 roku został zawodnikiem zespołu Lotus, gdzie startował u boku Mario Andrettiego.

W trakcie kariery w Formule 1 wziął udział w 123 wyścigach Grand Prix. Odniósł 10 zwycięstw, 26 razy stawał na podium, 14 razy zdobywał pole position, 9 razy ustanawiał najszybsze okrążenie oraz zdobył łącznie 206 punktów.

10 września 1978 roku podczas startu do Grand Prix Włoch na torze Monza uczestniczył w masowym karambolu, w którym brały udział również bolidy m.in. Jamesa Hunta, Riccardo Patrese, Vittorio Brambilli, Hansa-Joachima Stucka, Patricka Depaillera, Didiera Pironiego, Dereka Daly'ego, Claya Regazzoniego i Bretta Lungera. Bolid Petersona uderzył w barierę ochronną i zaczął się palić. Kierowca został wyciągnięty z płonącego wraku przez innych zawodników – Hunta, Regazzoniego oraz Depaillera – nim doznał poważniejszych oparzeń, odniósł jednak skomplikowane złamania kończyn dolnych. Akcja ratunkowa służb medycznych uległa znacznemu opóźnieniu.

Po przewiezieniu do szpitala Niguarda w Mediolanie u zawodnika stwierdzono liczne złamania kości obu nóg. Po konsultacji medycznej podjęto decyzję o przeprowadzeniu zabiegu chirurgicznego mającego na celu ich ustabilizowanie. W noc po operacji nastąpiły powikłania w postaci zatoru tłuszczowego, spowodowanego przedostaniem się cząstek szpiku kostnego do krwiobiegu, co doprowadziło do niewydolności narządowej. Peterson zmarł rano 11 września 1978 roku^[1].

Życie prywatne

Był żonaty z modelką Barbro Edwardsson (1947–1987), z którą miał córkę Ninę Louisę (ur. 1975).

Przypisy

↑ Depesze. „Nowiny”, Nr 208 z 12 września 1978.

[1] Depesze. „Nowiny”, Nr 208 z 12 września 1978.

[1]