Przejdź do zawartości

chwytać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

chwytać (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˈxfɨtat͡ɕ], AS: [χfytać], zjawiska fonetyczne: post. utr. dźw. ⓘ
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. chwycić)

(1.1) szybko łapać coś lub kogoś i mocno trzymać
(1.2) zaczynać rozumieć coś lub orientować się w czymś
(1.3) postrzegać coś słuchem (słyszeć) lub wzrokiem (widzieć)
(1.4) (o pomyśle, reklamie) odnajdować zainteresowanie, trafiać do przekonania
(1.5) (o stanie, uczuciu, nastroju) znajdować, ogarniać

czasownik zwrotny niedokonany chwytać się (dk. chwycić się)

(2.1) łapać się
odmiana:
(1.1-5) koniugacja I
(2.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Kowal chwyta raszpel, by wygładzić kopyto konia do podkucia.
(1.1) Pomysł jest prosty: młodzież chwyta za pędzle i farby i odmalowuje zniszczone przystanki według własnego projektu[1].
(1.2) Dopiero po kilku minutach wyjaśnień chłopak zaczął chwytać dowcip.
(1.4) Zdecydowanie mogę powiedzieć, że twój pomysł zmiany koloru ścian zaczął chwytać.
składnia:
(1.1, 1.2,5) chwytać + B. • chwytać za + B.
(2.1) chwytać się + D. • chwytać się za + B.
kolokacje:
synonimy:
(1.1, 1.2,5) łapać
(2.1) obejmować się, przytulać się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. chwytak m, chwytność ż, chwyt m, chwytanie n, uchwyt m, nachwyt m, podchwyt m, podchwytliwość ż, przechwyt m, chwytacz m, chwytaczka ż, chwytnik m, chwytnia ż, schwytanie n, podchwytywanie n
czas. chwycić, uchwycić, schwytać, schwycić, przechwytywać, przechwycić, wychwytywać, wychwycić
przym. chwytny, chwytliwy, chwytany, schwytany, podchwytliwy, uchwytny
przysł. chwytnie, podchwytliwie
związki frazeologiczne:
chwytać za gardło • chwytać za serce • chwytać dwie sroki za ogon • chwytać wiatr w żagle • chwytać chwile • chwytać Pana Boga za nogi • chwytać na lep • chwytać za miecz • chwytać przynętę • chwytać byka za rogi • tonący brzytwy się chwyta • chwytać w mig • chwytać w lot • chwytać za słówka
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: