kredens
kredens (język polski)
[edytuj]
.jpg)
- wymowa:
- IPA: [ˈkrɛdɛ̃w̃s], AS: [kredẽũ̯s], zjawiska fonetyczne: nazal.• samogł.+n/m+szczelin. ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) mebl. dwuczęściowy mebel kuchenny do przechowywania naczyń i przyborów stołowych[1]; zob. też kredens w Wikipedii
- (1.2) daw. pomieszczenie dla przechowywania stołowej zastawy i dla usługującej służby kuchennej[1]
- (1.3) środ. mot. fiat 125p
- (1.4) środ. bank. kredyt[2]
- (1.5) daw. otwarty list polecający[3]
- odmiana:
- (1.1-5)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kredens kredensy dopełniacz kredensu kredensów celownik kredensowi kredensom biernik kredens kredensy narzędnik kredensem kredensami miejscownik kredensie kredensach wołacz kredensie kredensy
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) reg. śl. bifyj
- (1.5) list kredencjalny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- abenaki: (1.1) papkuedanôzik
- angielski: (1.1) sideboard, aumbry, ambry
- czeski: (1.1) kredenc ż/m
- esperanto: (1.1) telerŝranko
- francuski: (1.1) crédence ż
- kaszubski: (1.1) szelbiąg m
- kornijski: (1.1) lestrier m
- niemiecki: (1.1) Anrichte ż
- rosyjski: (1.1) буфет m, сервант m
- słowacki: (1.1) kredenc m
- węgierski: (1.1) kredenc, ebédlőszekrény, pohárszék
- włoski: (1.1) credenza ż
- źródła:
- 1 2
Hasło „kredens I” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Katarzyna Kłosińska, Skąd się biorą frazeologizmy? Źródła frazeologizmów i mechanizmy frazeotwórcze [w:] Gabriela Dziamska-Lenart, Jarosław Liberek (red.), Perspektywy współczesnej frazeologii polskiej. Geneza dawnych i nowych frazeologizmów polskich, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2016, s. 48, ISBN 978-83-232-2994-0, OCLC 948873673.
- ↑ Hasło „kredens II” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
