Przejdź do zawartości

sprośny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

sprośny (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˈsprɔɕnɨ], AS: [sprośny] ⓘ
podział przy przenoszeniu wyrazu: sproś•ny[1]
znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) przest. cechujący się brakiem przyzwoitości, wstydu; nazbyt rubaszny lub rozpasany w sprawach płciowych
(1.2) daw. wstrętny, odrażający, paskudny, straszny[2]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Myśli trudno było jednak zebrać, albowiem zamykający kawalkadę Rymbaba i Kuno Wittram nieustannie ryczeli pieśni pijackie i sprośne[3].
(1.1) Słysząc sprośny żart chciał zrobić oburzoną minę, ale nie wytrzymał i parsknął śmiechem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) sprośny kawał / dowcip / pokaz • sprośna mowa / opowieść / pieśń • sprośne opisanie / przedstawienie / wyrażenie
synonimy:
(1.1) gruby, obsceniczny; pot. pieprzny, słony, świński, tłusty; przest. zbereźny; daw. wszeteczny
(1.2) plugawy, szkaradny, ohydny
antonimy:
(1.1) przyzwoity, skromny
hiperonimy:
(1.1) nieparlamentarny, nieprzyzwoity, rubaszny
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sprośność ż, sprośnik m
przysł. sprośnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. z prosta → w prosty sposób + -ny[4]
uwagi:
stpol. sprosny, stpol. sprostny[4]
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „sprośny” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „sprośny” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. ↑ Andrzej Sapkowski, Narrenturm, 2002, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  4. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „sprośny” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.