Prix Goncourt
| Prix Goncourt | |
|---|---|
| Dodjeljuje se za | Najbolje francusko prozno djelo objavljeno tokom godine |
| Dodjeljuje | Académie Goncourt |
| Zemlja |  Francuska |
| Prvo dodjeljivanje | 1903. |
| Službene stranice | academie-goncourt.fr |
Prix Goncourt je prestižna francuska književna nagrada koja se dodjeljuje autoru najboljeg francuskog proznog djela objavljenog te godine.
Edmond de Goncourt, uspješni autor, kritičar i izdavač, oporučno je dao cijelo svoje imanje za osnivanje i održavanje Académie Goncourt. U čast njegovog brata i suradnika, Julesa Alfreda Huot de Goncourta, Akademija je svake godine, počevši od 1903., u prosincu dodjeljivala Prix Goncourt. O pobjedniku odlučuje žiri koji se sastaje svake godine u restoranu Drouant. Nagrada, iako simbolička, osigurava književniku status zvijezde i bolju prodaju djela.
Godine 1987. pokrenuta je još jedna nagrada, Prix Goncourt des Lycéens, gdje u procesu izbora sudjeluju srednjoškolci.
Autor može nagradu dobiti samo jednom. To je prekršeno samo u jednom slučaju: Romain Gary ju je dobio 1956. godine, zatim opet 1975. pod pseudonimom Émile Ajar. Neki od poznatih književnika koji su dobili nagradu su: Marcel Proust, Simone de Beauvoir, André Malraux, Georges Duhamel, Alphonse de Châteaubriant, Antonine Maillet.
Neke odluke o nagrađivanju su bile vrlo kontroverzne; najpoznatiji slučaj je dodjela 1919. godine kada je nagrađen Marcel Proust, iako su mnogi smatrali da nagradu trebao dobiti Roland Dorgelès za svoj roman o Prvom svjetskom ratu, Les Croix de bois. U poslijeratnom raspoloženju javno mišljenje je bilo naklonjeno Dorgelesu koji se borio u ratu dok je Proust kao astmatičar bio oslobođen od vojne službe. Osim toga, Proust je tada imao 48 godina, a nagrada bi trebala biti dodjeljivana obećavajućim mladim autorima.
Glasanje 1932. godine je također bilo kontroverzno. Te godine je nagrađen Guy Mazeline iako je favorit mnogih bio Louis-Ferdinand Céline s romanom Voyage au bout de la nuit. Među preskočenim autorima bili su i neki od majstora moderne francuske književnosti kao Guillaume Apollinaire i Colette. Sporno glasovanje je čak 60 godina kasnije postalo predmet knjige Goncourt 32 Eugènea Saccomanoa.
.JPG)
.jpg)
.jpg)
_-_2.png)
.png)
.png)
.png)
.jpg)
