çabuk

Türkçe

Köken

Farsça چابک‎ (čābok) sözcüğünden

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /t͡ʃaˈbuk/
• Heceleme: ça‧buk

Ön ad

çabuk

1. Hızlı olan.
   • zıt anlamlısı: yavaş
   • Yüreği ağzında, atabildiği kadar çabuk adımlarla o tarafa seğirtti ve çocuğun ardından koridora girdi. - E. Şafak

Belirteç

çabuk

1. Alışılandan veya gösterilenden daha kısa bir zamanda.
   • zıt anlamlısı: yavaş
   • eş anlamlısı: tez
   • Kanı kanıma sıcak gelmeseydi bu kadar çabuk tanışır ve açılabilir miydik? - E. İ. Benice

Ünlem

çabuk

1. Acele et, oyalanma anlamlarında bir seslenme sözü.

Atasözleri

• çok koşan çabuk yorulur
• çabuk parlayan çabuk söner

Türetilmiş kavramlar

çabuk olmak, ayağına çabuk, eli çabuk, eline ayağına çabuk, eline çabuk, ne çabuk

Çeviriler

belirteç

• Fince: joutuisaan (fi), joutuisasti (fi)
• İngilizce: fast (en), quick (en), quickly (en), rapidly (en)
• İsveççe: snabbt (sv)
• Lehçe: szybko (pl)
• Rusça: быстро (ru) (bıstro)

ön ad

• Azerice: tavrak (az), dissertasiya (az), tez (az)
• Çağatayca: اوك‎ (chg) (ok)
• Eski Türkçe: şebük‎ (otk) (şebük), tafrak‎ (otk) (tafrak), tavrak‎ (otk) (tavrak), terkin‎ (otk) (terkin)
• Fince: joutuisa (fi)
• Gagavuzca: çabuk (gag)
• İngilizce: expeditious (en), quick (en)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "çabuk".
  TDK Özel Sözlük'te: çabuk"

• Kubbealtı Lugatı'nda "ÇABUK :"