בر آغــــــوش تـــنـــهـآیـــــــے

ســـــــرد است ... !

لـــحظه هایم غــــرق بــوران است ،

گـلـویم درد مــــی کند !

ســــرمای رابـــطه ها راهــــش را بـــســته ،

دانـــه هــای ریــز بــرف ، رویــاهـایــم را تــا اســفند مـــی کــشاند ...

و بــعـــد ِ آن ... !!

چــــه بــهــمن مــاه طـــولانــی بـود امــسال ، بـــدون نــفــسهایـت

فـــلســفه اش را نـمـیدانم

امــا...

در هـرج و مرج زنــدگی حــواسم را هــر کـجا که پــرت می کنم

بــاز کــنــار تــــو مــی افــتد...

دیــگر تــو را آرزو نــخــواهم کــرد

هــیــچ وقــت

تــو را آن لــحظه مــیخواهم که خــودت بـیــایی "بـا دلــت"

نــــه با آرزوی مـــن...

گـیــریــم که نــه دســتی بــرای گــرفتن بــاشــد

نــه آغــوشـــی بــرای گِــریه...

نــه شــانه ای بــرای تـکـیـه...

محــــکم تــر از آنــم که بــرای تنــها نــبودنــم

آنــچه که اســـمش را غــرور گذاشته ام ،

برایت بــه زمیـــن بکوبــم...

شـــایــد حـقــیـقــت تــلخــی بــاشــد ولـــی

 مــن تنـ♥ـــهاییم را از تـــو بــیــشــتـر دوســـت دارم

اینکــــه نبــــاید فـــــرامـــــوشت می کـــــردم

را هـــم فــــــرامــــــوش کــــــــردم

 فـــکر "ســــردیِ" ایـــن روزهــا هـــم نــیــســتم

وقــتی  پُــشــتم بــه خــدا "گــرم" است.

تـــــو کـه خـودت غرق در ســ ــکــوتــی و گـــوشـه چـشـمآنـت

را آرام پــآکــــ مـی کــنـی

بــآ تـــو ام ای خـــــدا ، دســت بـــردآر  از ایــن هــ ــمه صــ ـــبـــوری

تــــو خـــدآیـی و مــن ســاخـته ی دســتـــآن تــــو

بــاور کــن مــن بــه انــدازه ی تـــو صــ ـــبــر و طــــآقــــت نـــ ـــــ ــدارم

تـا تــــو بـــخــواهــ ــی بــه مــن برســی مــن بــه تـــو رســـیده ام

بــعــضی چـــیزهـا رو بــایــد بــنـویــسم نـــه بـرای ایــنکه هــمه بـــخـونــن

و بــــگن خوبــــه ، بــرای ایـــنکـه خــ ــ ـفــه نــشـــم

گـــاهی وقــتــآ تـــو زنـــدگـی مــی رســی بـــه جـآیــی کــه

بــن بــست نـیـسـت ولـ ـی دیــگه مــقــصـدی نـــداری

خـــدایــآ ایــن حــرفــآ رو زدم ولــی خــودت کــه مــیدونــی کــه هــنوزم بــه

تــــو امـــیــد دارم ، یــعنــی مـــیــشه یــــه شـــبی بــیــاد

کـــه مــن و امــثــال مـــن  بــدون بـــ ــغـــض

بــا چــشـم خشــک  و خـــیالِ راحــت بـــخـــوابـــیــم

ﺳﺎﻟﻬـﺎ ﺑﻌـﺪ ﻗـﺮﺍﺭ ﻧﯿﺴـﺖ ﺍﺗﻔـﺎﻗـﯽ ﺑﯿﻮﻓﺘـﺪ

ﻧـﻪ ﺩﺭ ﺁﻏـﻮﺵ ﺩﯾﮕـﺮﯼ ﻏﻠـﺖ ﻣﯿﺰﻧـﻢ ﻭ ﻧـﻪ ﺳـﺮ ﮐﺴـﯽ

ﺩﯾﮕـﺮ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺷﺎﻧـﻪ ﻫﺎﯾـﻢ ﻧﮕـﻪ ﻣﯿﺪﺍﺭﻡ ...

ﺳﺎﻟـﻬﺎ ﺑﻌـﺪ ﻣـﻦ ﺩﺭ ﮔـﻮﺷـﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺍﯾـﻦ ﺩﻧﯿـﺎ ﺩﺭ ﯾـﮏﺧﯿـﺎﺑـﺎﻥ

ﺩﺳـﺖ ﺩﺭ ﺟﯿـﺐ ﭘﯿـﺎﺩﻩ ﺭﻭﯼ ﻣﯿﮑﻨـﻢ ...

ﻭ ﻣـﺪﺍﻡ ﯾـﮏ ﺁﻫﻨﮓ ﺭﺍ ﺯﯾـﺮ ﻟـﺐ ﺯﻣـﺰﻣـﻪ ...

ﺳﺎﻟﻬـﺎ ﺑﻌـﺪ ﻣﻦ ﻫﻤﯿﻨـﻢ ﮐﻪ ﻣﯿﺒﯿﻨـﯽ ...

عصبی ، ﻏﯿـﺮﻗﺎﺑـﻞ ﺗﺤﻤـﻞ ﻭ ﯾـــــﺦ ، ﯾـــﺦ ﺗﺮ ﺍﺯﻫــﺮﻣﻮﻗﻌـﻪ

ﻭ ﺍﯾــﻦ ﻣﯽ ﺷــﻮﺩ ﺑﯽ ﺳــﺮﻭ ﺗــﻪ ﺗـﺮﯾﻦ ﻧﻤﺎﯾــﺶ ﻧﺎﻣــﻪﯼ ﺩﻧﯿـــﺎ

در این میان خدا هم حق دارد اگر پشتش را به من بکند

گوش هایش را محکم بگیرد چشم هایش را با فشار روی هم ببندد

 که نه التماس هایم را بشنود نه اشک هایم را ببیند!!!

بــه خـــدا حـــــق دارد اگــر چـنیـن کــنـد

مـــن خـــــــــدا را هــم خـسـتـه کــــرده ام

گـاهــی آنــقدر تـــــنـــها مــی شــوم کـــه خـــدا هــم

بــه تــقدیـــر مـــی گـویـد : کــمی مــهــربــانـتـر بــاش!

شـایـد خــدا نــمـــی دانــد ظــرفیـت مــن کــــم اســـت

بــرای ایـــن هـــمه درد، ولـــی مــن خــودم را خـــوب می شــنـاخـتـم

مــی دانــسـتـم یــک روز بــیــخــیــال هـمه دلــتـنـگـی ها ،

دلــبـسـتگـی ها ، پـشیـمـانـی ها و حـتی خــودم مــی شـوم

تـظـاهـر بــه شـادی مــی کـنم ، حـتی مــی خـنـدم  امــا مــی مـیـــرم

دلــت کــه آرام نـبـاشـد خـنـده هـا کــه هـیـچ بـیـخـیــالی هــایــت هــم،

دردی را دوا نـمــی کـنند، کــافـی اســت بــهـانـه اش جــور شــود

بـغـض و چـشـم کــارشـان را مــی کـنـنـد و امــان هــم نــمــی دهـنـد

خـــــدایــــا  خـَـــــراب کـُـــن دوبـــاره بِســــاز ،


خــــانـه ی دِلــَـــم  خـــیـــلـــی " تَنـــــــــــگ " اســـــت !!!

مهم نیست که زتدگی اون چیزی نشد که می خواستم

مهم نیست توی تنهایی و بعض گم شدم

مهم نیست که آرزوهام به دلم مونده و رؤیاهام به باد رفته 

ما آدما یه روز به یه جایی می رسیم که باید از همه چیز بگذریم

همیشه از آدمای بی اراده متنفر بودم 

ولی الان خودم تقدیر رو مقصر می دونم

گاهی وقتا لازمه که خودمون رو فریب بدیم

گاهی شاید لازم باشه از یاد ببریم

گاهی وقتا باید یه اعترافی رو به زبون بیاریم

که فقط خود خدا می  دونه چی کشیدیم تا به این حرف رسیدیم

خــــدایـا : هـــرچــی تــو بـــگـی

از صـــبــوری خستـــه ام…

از فریـــادهایی که در گلویـــم خفـه ماند…

از اشــک هایی که خنـــده شد…

و از حـــرف هایی که زنده به گـــور گشت در گــورستان دلم

آســان نیست در پس خـــنده های مصــنوعی گریــه های دلت را ،

در بی پنـــاهیت در پشت هـــزاران دروغ پنهـــان کنی…

این روزهــا معنی را از زندگـــی حذف کــرده ام…

برایــم فرق نمـــی کند  روزهایـــم را چگونــه قربانـی کنم

پایـیـز تــمام مـی شــود  و ☂ بـاران ☂ کــه قــرار بـــود

گـــرد غــم هـایـم را بــشویــد نـیـز بـه پـایـان مــی رســد

یـــلـدا در راه اســت ولـی حــیـف کــه هـیـچ آرزویــی در کــار نــیـست

در سینـﮧ مے تپـــﮧ  خبرﮮ نداره هـــیــــچ کــــــس

کسے هســـت  بدونـﮧ  ﮐـﮧ: جاﮮ روز و شــبم عــــوض شده ...

کسے هســـت  بدونـﮧ  ﮐـﮧ: دلـم مے خواد هیچ کس ســــکـوتــمو نشکنـﮧ

کسے هســـت  بدونـﮧ  ﮐـﮧ: این روزا تیپ مشکے رو ﺑـﮧ هرتیپے ترجیح میدم

کسے هســـت  بدونـﮧ  ﮐـﮧ: روزﮮ هـزار بـار آرزوﮮ زندگے  مے کنم

کسے هســت  بدونـﮧ  ﮐـﮧ:عاشـــق نوشــتـﮧ ﮮ پر دردم چــون دردمو قـشنگ توصیف مے کنـﮧ

کسے هســـت  بدونـﮧ  ﮐـﮧ: دوسـت دارم شـاد باشـم ولے همیشـﮧ  فـاز غـم دنیامو مے گیره

کسے هســـت  بدونـﮧ  ﮐـﮧ: دلم شکستــﮧ ولے صداشــو در نــمیارم . . .

کسے هســـت  بدونـﮧ  ﮐـﮧ: دیگـﮧ  از آدمـا مے ترسم

کسے هســـت  بدونـﮧ  ﮐـﮧ: هـــــی از خـــدا گلـﮧ مے کـنم . . .

کسے هســـت  بدونـﮧ  ﮐـﮧ: آهنگ شــاد دیگـﮧ ﺑـﮧ دلم نمیشینــﮧ

کسے هســـت  بدونـﮧ  ﮐـﮧ: براﮮ خودم مردﮮ شـدم

بـس ﮐـﮧ در سکوت ، سر سخت و بے صدا گریـﮧ کردم

اصلا مـهـم نیسـت ﮐـــﮧ کسے نمیدونـﮧ ، خـداﮮ من ﮐـــﮧ حواسـش هســت

فـقـط شــاید تـصور مـن از خوشبختے با تــصور خــدا فرق ﮐـنــﮧ هــمـین

گــاهی نـیـاز داریـم بـی خـیـال شـویـم ، بـی خـیـال گـذشـتـه

بـی خـیـال آیـنـده ، بـی خـیـال احـساس ، بـی خـیـال اگـرهـا و شـایـدها

گــاهی دوسـت داریـم به خـودمان وعـده هـای خـوب بـدهیـم

از هـمـان وعـده هـایـی کــه مـاهـها بـه امـید رسـیدنـشان

تـقـویـم را خـط خـطـی کـنـیـم . . .

روزگـار بـه مـن آمـوخـت کــه با زنـدگـی قـهـر نـکـنم چـون

دنـیـا مـنـت هـیـچ کـسـی را نـمی کـشـد

مـدتـی اسـت کـه می خـواهـم بـه خـودم کمی اهـمـیت بـدهم

و گـرنه مـطـمـئناً  در لا بـه لای زنـدگـی از بـیـن مـی روم

وهیچ کس هـم نخواهد فـهـمیـد. . .

و چـه زیـبـا مـیگـفت فـــــــــروغ :

" بـه آفـتـاب سـلامـی دوبــاره خــواهــم داد

.

.

.

و دخـتــری کــه هـنـوز آنــجا ،

در آسـتـانـه ی پـر عشـ❥ــق ایـسـتـاده، ســلامی دوبـاره خـواهم داد . . ."

دلم خوش نیست ، غمگینم و این خبر تازه ا ے نیست

چیزے برایم نمانده است جز چند خط حرف نگفتـہ ،

 یک دل پر و یک بغل تنهایـے

این روزها  " تنهآیـے " ایستاده ولبخند زنان پایش را

روےِ گلویم فشار مـے دهد

و من تنها نشستـہ ام و به آرزوهایم درس نرسیدن مـے دهم

بعضـے از آرزوهایم را خاک کرده ام مابقے را هم

نقداً بـہ گور خواهم برد

خیلے سخت است کـــہ در زند گے آنقدر دلت بگیرد

کـــہ فکر کنے از دست خدایت هم کارے بر نمـے آید

این روزها عادت کرده ام به داشتن چیزی و سپس نداشتنش



به بودن چیزی و سپس نبودنش ، فراموش نکرده ام تنها عادت کرده ام

شب ها زیر دوش آب سرد بغض هایم را رها می کنم در حالی که

همه می گویند  خوش به حالش فراموش کرده است چقدر آرام و خونسرد

است ولی هیچکس حالم را نمی فهمد!

خدایا آدمهایت را بی خیال تو که حال مرا می دانی تو که مرا می فهمی

از تو سـؤالی دارم ، سؤالم این نیست که چرا آنچه را که با تمام وجود

دوست داشتم قسمتم نشد سؤالم این است که:

چرا سرنوشتم به سمت چیزی رفت که از آن مـتـنـفر بودم  چــ=ــرا ؟

خــدایــا از مــرگ گـفتـم از دلتنگی ، از خـسـتـگی ، گـفـتـم تا شـاید تـمامـش کنی

تـمـام کـنـی زنـدگی در دنـیـایی را کـه خــودت هــم از آدمـهـایش خـسـتـه شـده ای

ولـی گـویـا تـوهـنـوز هـم پافشاری مـیکنی بـه وجـود ایـن نفــس هـای بـی ارزش

خــدایـا بین خـودمان بـاشـد دلتنگِ روزهـایی هـسـتم کـه دلـم پـر ازخـواهــش بـود

با تمام وجود از تو خواسته ای داشتم ساده بگویم دلتنگِ زمانی که آرزویـی داشـتم

دلتنگِ زمانی که باور داشتم هـرکـس هرچیزی راعاشقانه بـخواهد به آن می رسـد

آن روزها هـروقـت حرف از بــزرگـی تـو میـشد چــشـمانم از امـیـد بـرق می زد

ولی افــســوس که اکــنون آن چـشمها جای خـود را به چـشمهایی مغــموم داده اند

همه ی این ها را گفتم تا بگویم خدایا این روزهایت رنگ وبویی خاص گرفته است

هـمه جا صحبت از مــحـرم است وقـتی کـه صحبت از امام شـهـیـدم به میان می آید

بـا ایـن هـمه نا امـیـدی نـاگـهـان پـر از خـواهــش مــیـشوم خـدایـا دلــم پــر اسـت

دیـگـر چـیـزی به دلــم نمی نشیند ولی حالم بد نیست می دانم کسی همه ی حواسش

بـه مــن هـسـت کـه حـالـم خــوب بـاشـد و آن یکی بـرای خـوب بــودنـم کافـیـسـت

" خــــــدایـا " حـالـم خــوب است و تــنــها خواسته ام ایـن است کـه:

" تک تک لحظه هایم از وجود بی کران تو لبریز شود."

                                                                     " آمـــــــین "

من خوبم ، من آرامم ، من قول داده ام

تمام خنده هایم را نذر کرده ام که گریه ام نگیرد

اما وای از باران . . . !

باران دیروز برای من حکم بغض شکن را داشت حالم را عجیب به هم ریخت

احساس بدی دارم حس می کنم وقتی می نویسم

خدا چشمانش را می بندد و وقتی می خوانم گوش هایش را می گیرد

صادقانه بگویم فکر کنم خداهم از حرفهای تکراریم خسته شده است

زود به آخر رسیدم نمی دانم تند دویدم یا راه کوتاه بود

فقط می دانم دلم کمی مرگ می خواهد

بی صدا، بی هیاهو، بی شلوغی ، بی گریه ها و ضجه های مادرم

آرام محو شوم از صفحه ی زندگی

جوری که انگار از اول نبوده ام . . .

چند وقتیست همه دلگیرند از من.....
دلیل میخواهند......
مدرک میخواهند برای غمگین بودنم.......
برای ناامید بودنم.......برای تلخ شدنم..........
نگران نباشید.....من نه غمگینم........
نه ناامید.....نه تلخ.......
فقط مدتیست به دنبالشان میگردم....
مدتیست گم شده اند...........
صبرم.........تحملم........امید هایم..........انگیزه ام........
نمیدانم درکدام صفحه از قصه ی سر گذشتم جا گذاشتمشان

تمومش کن خـــــــــــــــــــــــدا دیگه بریدم

به هر چیـــــــــــــــــــــــــــــــــ که نمیخواستم رسیدم.....!!!!

چه حس تلخی است وقتی در جمعی نشسته ای

که همه می خندند و در تو قلبت رو به ویرانی است

لبت را گاز می گیری و التماس میکنی

به چــشــمــانــت کــه نـــبــارد . . .

تلخ است که همه فکر کنند سرت شلوغ است

و تــنــها خودت بدانی که چقدر تنهایی!...

خدایا این روزها حرفهایم بوی ناشکری میدهد

ولی تو به حساب در و دل بــگــذار ! . . .

هرکس جز من بود تا الان حتما بریده بود ولی من هنوز هم

امید دارم دلم هنوز هم دنبال بهانه ای است برای زندگی

خدایا قسمت وحکمت بماند برای آن ها که درکش میکنند

برای من نفهم فقط مــــعـــــجـــــزه کن ...

از اتاق خاطراتم بوی حلوا بلند شده است آرام فاتحه ای بخوان

شاید خدا گذشته ام را بیامرزد... شــــایـــد

یه عصر پاییزی ، یه هوای خوب ، یه دل تنگ . . .

نشسته ام پای لپ تاپ و چرخ میزنم در اینترنت موزیک ها برای

 خـودشان میخوانند و من توجه نمی کـنم حواسم جـای دیگـری است

می ریزم وسط آن خاطرات را پخششان می کنم نگاهشان می کنم

شاید بین آن همه بی کسی و دلتنگی چیزی پیدا شود که دلم را

به آن خوش کنم ولی نه هیچ فایده ای ندارد ...!

من حتی دقیقا نمی دانم چیزی را از دست داده ام یا از دست رفته ام

در همین افکـارم کـه یک دفعه صفحه ی لپ تاپ  تار می شود !...

ایراد از دسـتگاه نیست اشـک است دیـگر کـاری نمی توان کـرد . . .

گـاهی قـوی تـرین آدم دنـیـا هـم که بـاشی تـحمل وزنـش را نـداری

حـس می کـنم تازه معنای جمله ی صادق هدایت را فهمیده ام :

"کسانی هستند که از بیست سالگی شروع به جان کندن می کنند"

چــه سرنوشت تـــــــلــــــــخــــــی . . .

نه خنده ، نه فریاد ، و نه حتی سکوت

گاهی یه حرفایی ، یه دردایی ، یه غصه هایی

داری که حتی دوس نداری باخودت در میون بذاری

و مرورکنی چه برسه به اینکه برای کسی اونو تعریف کنی

گاهی به جای اینکه آهنگ گوش بدی فقط

به خاطره هایی که با اون داشتی فکر می کنی . . .

از یه جایی به بعد دوس نداری هیچ چیزی درست بشه

فقط دوس داری همه چیز تموم بشه

کم آورده ام خدا دردهایم قد جنبه ام نیست

بــــــــاور کــــــن . . . !

خدایا اهل معامله هستی ؟ من جهنمت را

ندیده با زندگیم عوض می کنم !  تو که زندگی مرا دیده ای

نـــتـــرس ضــــرر نــمــی کـــنـــی . . .

دیگه پنج شنبه و جمعه فقط دو تا روز

مزخرف برات میشن که ترجیح میدی بخوابی!...

دیگه اینکه گوشیت رو جا گذاشتی

یا اینکه باطریش شارژ نداره برات مهم نیست!...

موزیک ها فقط بیشتر داغونت میکنن

دیگه حوصله ی حرف زدن با کسی رو نداری!...

تنهایی سخت تر از چیزیه که فکر میکنی!...

ولی با این حال  تــــنـــهــــآیــــی :

هزار بار بهتر است از بودن با کسی که بودنش دروغ محض است!...

دلش که هیچ حواسش هم با تو نیست!...

و فقط زمانی با توست که کسی را ندارد . . .

بـــــــــــــــگــــــــــذر  تـــــــابـسـتــــــــان

حــــالــم بـــا تــــو خــــوب نــمی شـــود

"پــایــیــز" حـال مـرا خـوب می شناسد

پـایـیـز دلـگیر نیست دلـم گیرِ پاییز است

خدایا اصلا منو  یادت هست ؟ ! ؟...

واقعا این اسمش زندگیه؟ ! ؟...وقتی هیچ چیز اونجور که باید باشه نیست

وقتی توی زندگی هیچ کس و هیچ چیز سر جای خودش نیست...

وقتی اونی که باید باشه نیست...

خدایــــــا ... تو دنیات فقط باید با "عقل" زندگی کرد...

دقیقا هدفت از آفریدن "قلب و احساس" چی بوده ؟؟؟

یه نگاه بنداز....جـــــــون من یه نگاه بنداز..اینجا" توی دنیای تو "

هرکی با دل پیش رفته داااااغـــــون شده......

دیگه حرفی ندارم..خیلی وقته که چیزی ازت نمی خوام

فقط خــــــــدایـــا اگه میشه یه کـم آرومــــــم کــــن...

مرد و زن ندارد..

اشک می دود تا گوشه ی چشمانت

و سر می خورد روی گونه ها..

دلت که تنگ باشد..

تنهایی اتاقت را..

با خدا هم تقسیم نمی کنی...

یه وقتایی تو زندگیت می رسه

که باید دستت رو بزنی زیر چونت

  و...

جریان زندگیت رو تماشا کنی

   بعدشم بگی:

   بــه درکـــــ ...