آرزوی من

بدون دلیل عاشقتم

امّا با عقل دوستت دارم

دیگه بریدم دیگه نمیدونم چیکار کنم.به چیزی که مینازیدم از دست دادم؟میدم؟نمیدم؟خواهم داد؟نمیخوام بدم؟
آخه چقدر این بحث مسخره؟به خدا کم آوردم دیگه نمیتونم تنهایی جلوت وایستم خودتم کمکم کن
از یه طرف حوصله ی تموم شده و خسته از جداییات
از یه طرف دوست داشتنام
از یه طرف 5 سال خاطره
به یک لیوان الکل نیاز دارم تو این شب گیج کننده

پشت فرمون که میشینیم با کوچکترین اشتباه طرف عصبانی میشم بوق میزنم فحش میدم.بهم گفتی چقد بی اعصاب شدی تورو همه به صبرت میشناسن.گفتم آره راست میگی نمیدونم چم شده.

آره واقعا بی اعصاب شدم بی حوصله شدم.سر هر بحث و دعوا هربار یه ذره از صبرمو از دست دادم.

دو روز پیش به خودم گفتم سعی کن صبرت کم کم برگرده.هر بار پس زدت تو دوباره برو سراغش نذار تنها بمونه.اومدم سراغت هی پس زدی اومدم بازم پس زدی و خوابیدی.اما صبح جواب صبرمو گرفتم باهم خوب بودیم.ولی همون روز بازم بحث فرداش بازم دعوا و بازم بی حوصلگی من

دیگه حوصله جواب دادن هم ندارم.دوست دارم بمیرم از بالا نگاه کنم ببینم چقدر دوستم داری یا هنوز دوستم داری؟

پ ن: وسط این همه بی حوصلگیای دعواهای هر روز، ته قلبم هنوز میگه "تو"

دوست دارم هر جایی میرم توام باشی برای همین انقد بهت گیر میدم.متاسفانه ابر و بادو مه و خورشید و فلک در کارند تا ما چند لحظه راحت کنار هم نباشیم.خوش به حال همه کسایی که پیش هم دیگه هستن.
زندگی خسته کنندس چون با هم نیستیم.

آهنگ های آوریل و روزهای قدیمی که فقط پنج شنبه ها میدیدمت.

آهنگ های پر از غم و دلتنگی های پر از غم من.

آهنگ های آوریل که الف تا نون اش خاطرس.

آهنگ I'm with you و نظرهای قدیمیت زیر هر پستم.

انقد درد دارم که دوست دارم فقط بخوابم هیچی حس نکنم.

باور کن یه روز مال هم میشیم :'(

اگه محبوبه رو تو گلدون بذارن

همه اطرافش رو خارو خس بکارن

اگه دیوار بکشن دور وجودش

اگه تهمت بزنن به تار و پودش

عطر محبوبه ی شب پشت هر دیوار سنگی راه داره

گل محبوبه ی شب توی قلب غنچه ها پناه داره