حدا بزرگه ولی دنیا .....



ey zendegi rahmi bokon man bi kasam



 

یکسا دیگه هم گذشت 18  سال گذشت از روزیکه من برای همیشه تنها شدم  به همین سادگی این همه روز طی شد ولی تنهایی من .....


دلم میخواد نباشم دلم میخواد از همه بگریزم کسی رو نبینم ولی رسم روزگار ....



        السلام ای بعد ما ایندگان رفتنی

                           بر شما خوش باد این غمخانه ناماندنی

کافه لرد


یه کافه ی خوشگله.تا حالا نیومده بودم اینجا اسمش کافه لرد هست دنج و قشنگه با یه نور لایت و یه موسیقی لایت تر.
نشستم کنار پنجره و خیره  شدم به بیرون خیابون پر از ماشینهاییه که با عجله در رفت و امدن .چرا اینهمه عجله؟به کجا میخوان برسن؟

منتظر دوستم هستم.به پیشنهاد اون اومدم اینجا حالا نشستم تا بیاد
از محیط اینجا خیلی خوشم اومد خیلی ارومه یه پسر جوون با یه لبخند خیلی بزرگ اومد سراغم : چی میل دارین ؟گفتم منتظر دوستم هستم .رفت ولی مدام حواسش به میز من بود حرصم گرفته بود خدا خدا میکردم دوستم زودتر برسه ولی این دقیقه های مسخره نمیگذرن
.
.
.
.
.
یهو دلم گرفت یهو بغض نشست توی گلوم اسمونم یهو گرفت و ابری شد نم بارون زده خدا ....
اشکای منم بی اختیار ریخت پایین نمیتونم جلو خودمو بگیرم
وااااای چرا دوستم نمیاد ...
.
.
.
.
جلو در یه اویز اویزونه که هر بار که کسی میاد تو یا میره بیرون صداش در میاد هر باز که میزنه من و اون که روی میز روبروم نشسته به در نگاه میکنیم . منتظریم هر دو .چقدر انتظار بدو تلخه
.
.
.
.
.
منتظر چی هستم؟

                            اون دیگه نمیاد




رفته بودم تا از همه جدا بشم شاید کمی ارومتر سبکتر روشنتر بشم       ولی چیزی عوض نشد

رفته بودم تا دور بشم از همه چیز دور بشم از همه ی تنهاییهام               ولی چیزی عوض نشد

رفته بودم تا تمام خاطراتمو فراموش کنم                                               ولی نشد

رفته بودم تا خودمو بسپرم به باد                                                          ولی نشد

رفته بودم تا خودمو بسپرم به دریا                                                         ولی نشد

تن خسته ی من  دردهاش چند برابر شد ولی کم نشد از این همه خستگی خسته شدم  تا کی

 میتونم ادامه بدم پس کی تموم میشه؟


                      نجاتم بده تا این کابوس تموم بشه

                                       نجاتم بده







                 
                    به من بگو

                    چند قدم تا تو مونده؟

                   

فقط دلم گرفته  فقط دلم تنگ شده  

 
امروز چقدر تلخه 17 سال گذشت ولی برای من هنوز مثل روز اول درد اوره
                    امروز سالگرد فوت باباست
این روزا حال درستی ندارم خیلی داغونم انگار خدا با من سر جنگ داره کاش بودی کاش زنده بودی وقتی تو بودی انگار عطر زندگی هم فرق میکرد
وقتی تو بودی جعبه ی مدادرنگی زندگی من همه ی رنگهارو داشت ولی از وقتی نیستی رنگهاش محدود شده      سیاه     خاکستری
چقدر دلم تنگ شده برای وقتی کنارم بودی مغرور بودم به داشتنت 
هر بار دیدن عکست تداعی درد 17 سال پیش است
چقدر بودنت را طلب میکنم چقدر بغض نهفته برای نبودنت دارم
                     بابای خوبم کاش بودی
نمیدونی چقدر بهت نیاز دارم  تمام این سالها که باید میبودی تا من با قدرت قد علم کنم  نمیدونی چه لحظه هایی بود که با تمام وجود تورو میخواستم و نبودی
نمیدونی چقدر دلم فریاد میخواد تا التماس کنم به درگاه خدا  تا منو به تو برسونه نمیخوام جایی باشم که تو نیستی میخوام کنارم احساست کنم میخوام باشی
                     نمیتونم ادامه بدم باید باشی و دستمو بگیری  دارم کم میارم
بابای خوبم دعا کن تموم بشن تمام این لحظه های تلخ  دعا کن برام تا شاید با دعای تو خدا دلش به رحم بیاد                            میدونم برام دعا میکنی


تو

کجای این داستانی؟

من در نیمه ی راه گم شده ام

 در میان ورقهای کهنه ی این کتاب

راه را گم کرده ام

نیستی تا در این تاریکی

دستهایت را بگیرم

من گم شده ام

محو شده ام

نیستی تا

این غبار را دریابی





من! نه ! عاشق نیستم...

فقط گاهی … حرف تو که می شود،

 دلم مثل اینکه تب کند!!

گرم و سرد می شود.

توی سینه ام چنگ می زند.

 آب می شود... تنگ می شود!!!!