من آخرین ترانه ی بارانم، مرا بخوان!

باز باران

نه نگویید با ترانه

می سرایم این ترانه جور دیگر

باز باران بی ترانه

دانه دانه

می خورد بر بام خانه

یادم آید روز باران

پا به پای بغض سنگین

تلخ و غمگین

دل شکسته

اشک ریزان

عاشقی سر خورده بودم

می دریدم قلب خود را

دور می گشتی تو از من

با دو چشم خیس و گریان

می شنیدم از دل خود

این نوای کودکانه

پر بهانه

زود برگردی به خانه

یادت آید هستی من

آن دل تو جار می زد

این ترانه

باز باران

باز می گردم به خانه!!

يک پنجره برای ديدن

يک پنجره برای شنيــــــــــــــــــدن

يک پنجره که مثل حلقه ی چاهــــــــــــــــــــــــی

در انتهای خود به قلب زمين می رســـــــــــــــــــــــــــــــــــــد

و باز می شود به سوی وسعت اين مهربانی مکرر آبی رنـــــــــــــــــــــــگ

يک پنجره که دست های کوچک تنهايــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی را

از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کريــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

سرشار می کنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

و می شود از آنجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا

خورشيد را به غربت گل هاي شمعدانی مهمان کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد

يک پنجره براي من کافيســــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ*ـــ ـــــ ــــــ ـــــ ـــــ ــــ ـــــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــــــــــ*ــــــ ـــــ ــــ ـــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ *ــــ ـــ ــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ*ــ ـــ ـــ ـ*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــ*ـ ـ*ـــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــ*ــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــ*

*ــــــ*

*

سلام دوستان

برای دیدن  عکسا باید رمزو بزنید

عکسای نی نی های جیجر و دوس داشتنی

به تو می اندیشم

به تو و تندی طوفان نگاهت بر من

به خود و عشق عمیقت در تن

به تو و خاطره ها

که چرا هیچ زمانی من و تو ما نشدیم

جام قلبم که به دست تو شکست

من چرا باز تو را می بخشم؟؟؟

به تو می اندیشم

به تو که غرق در افکار خودی

من در اندیشه افکار توام

قانعم بر نگه کوته تو

هر زمان در پی دیدار توام…

مامان، اجازه هست ابروهامو بر دارم؟

-مامان: نه

-مامان، اجازه هست موهامو زیتونی کنم؟ 

-مامان: نه

-مامان: نه

-مامان: نه

..........

-مامان، اجازه هست مثل باربی آرایش کنم؟

-مامان: نه

-مامااااان یعنی چی من 18 سالم شده ها . . . 

-مامان: اَا ه سیاوش، خفه میشی؟ یا خفت کنم...........!!!!!!!!!!!!!!!!

گفتی می خوام بهت بگم همین روزا مسافرم

باید برم برای تو فقط یه حرف ساده بود

کاشکی می دیدی قلب  من به زیر پات افتاده بود

شاید گناه تو نبود,شاید که تقصیر منه

شاید که این عاقبت این جوری عاشق شدنه

سفر همیشه قصه رفتن و دلتنگیه

به من نگو جدایی هم قسمتی از زندگیه

همیشه یک نفر میره آدم و تنها می ذاره

میره یه دنیا خاطره پشت سرش جا می ذاره

همیشه یک دل غریب یه گوشه تنها می مونه

یکی مسافر و یکی این وره دنیا می مونه

دلم نمیاد که بگم به خاطر دلم بمون

اما بدون با رفتنت از تن خستم میره جون

بمون برای کوچه های که بی تو لبریزه غمه

ابری تر از آسمونش ابرای چشمای منه

بمون واسه خونه ای که محتاج عطر تن توست

بمون واسه پنجر های که عاشق دیدن توست

سردی نگاه و بشکن فاصله سزای ما نیست

تو بمون واسه همیشه این جدایی حق ما نیست

بودن تو آرزومه حتی واسه ی یه لحظه

میمیرم بی تو

خوندن من یه بهانست یه سرود عاشقانست

من برات ترانه میگم تا بدونی که باهاتم

تو خود دلیل بودنم بی تو شب سحر نمیشه

میمیرم بی تو

من عشقت رو به همه دنیا نمیدم

حتی یادت رو به کوه و دریا نمیدم

با تو میمونم واسه همیشه

اگه دنیا بخواد منو تو تنها بمونیم

واست میمیرم جواب دنیا رو میدم

با تو میمونم واسه همیشه

من عشقت رو به همه دنیا نمیدم

حتی یادت رو به کوه و دریا نمیدم

با تو میمونم واسه همیشه

خاطرات تو رو چه خوب چه بد هک میکنم

توی تنهایی هام فقط به تو فکر میکنم

با تو میمونم واسه همیشه

اگه دنیا بخواد منو تو تنها بمونیم

واست میمیرم جواب دنیا رو میدم

با تو میمونم واسه همیشه

اگه دنیا بخواد منو تو تنها بمونیم

واست میمیرم جواب دنیا رو میدم

با تو میمونم واسه همیشه

سردی نگاه و بشکن فاصله سزای ما نیست

تو بمون واسه همیشه این جدایی حق ما نیست

بودن تو آرزومه حتی واسه ی یه لحظه

میمیرم بی تو

خوندن من یه بهانست یه سرود عاشقانست

من برات ترانه میگم تا بدونی که باهاتم

تو خود دلیل بودنم بی تو شب سحر نمیشه

میمیرم بی تو

من عشقت رو به همه دنیا نمیدم

حتی یادت رو به کوه و دریا نمیدم

با تو میمونم واسه همیشه

من عشقت رو به همه دنیا نمیدم

حتی یادت رو به کوه و دریا نمیدم

با تو میمونم واسه همیشه

خاطرات تو رو چه خوب چه بد هک میکنم

توی تنهایی هام فقط به تو فکر میکنم

با تو میمونم واسه همیشه

                              دوست دارم عشقم

زیـــر  بــارون  نفسـاتـــو  دوســـت  دارم

عـطـــر خـــوب، تــو رو بـارون میگیــره

بـا  تــو زندگیـــم  چــه رویــایــی  میشـــه

بـا تــو ایــن قـلـــب یخــی جــون میگیــره

دوست دارم تمــوم لحظـه هامو با تـو باشم

دوســت دارم کـه دســت گـرمـتــو بگیــرم

دوسـت دارم تمــوم خاطراتـم با تــو باشــه

دوسـت دارم تـو انتظـار تلــخ تــو بمیـــرم

دوسـت  دارم  فقـــط  چشــاتــو وا  کـنــی

تـا  ببیـنــی  کـــه  چـقــــدر دوســت  دارم

همـــه  خـوبـــی هـاتـــو  بـاور مـی کـنـــم

نمــی تــونـــم  بـی تـــو طـاقـــت  بـیـــارم

زیـــر  بــارون  نفسـاتـــو  دوســـت  دارم

زندگی از نظر من یعنی پنج چیز

                              تو، خدای تو، من، خدای من، عشق من و تو

                             کدام را قبول داری ؟

                             من  كه همه را زیرا:

                            خدای من است که من را عاشق تو می کند

                           خدای توست که به تو می فهماند من دوستت دارم

                          و خدای من و توست که عشق بین من و تورا مقدس می کند

                        خيلی دوستت دارم

ای قلب من بارانی ات کردند و رفتند    

                      کنج قفس زندانی ات کردند و رفتند

در سایه های شب تو را تنها نوشتند  

                          سرشار سرگردانی ات کردند و رفتند

احساس پاکت را همه تکفیر کردند 

                          محکومِ بی ایمانی ات کردند و رفتند

هرشب تورا دعوت به بزم تازه کردند   

                          در بزمشان قربانی ات کردند و رفتند

زخمی که رستم از شَغاد قصه اش خورد    

                  مبنای این ویرانی ات کردند و رفتن

            سرانگشتان تــب دارم را

               برروی شیشه ی بــخارگرفته

             میکـشم،سرمای شیشه تمـــام

           وجــودم را پرمیکند آن شب سـرد را

        به یاد می آورم،که تو مرا رها کـــــردی،

      رفتی رفتی بی آنکه خداحافظی کنــــــی،

    بی آنکه برای آخرین باربگویی دوســـتت دارم

                وقتــی درتنهـــایی غم

         مــی نشینم ســـرمای

        طــاقت فـرسایی وجــــودم

       را فـرا می گیرد دوســــت دارم

       بمیرم تا این همه سختی نکشــم.

       دلــــم میخـواهد آرام باشـم، بـــــــرای

               لحضـــه ای گـــریه نکنم

     و دوریــت وخــودت رافــراموش کنم اما...........

      امــــــا چـــه ســــود کـــــه  نمـی تـــوانـم.

       می خـواهــم نباشــم،مــن اجــبــاریـــم

         اجباری زندگي می کنم یک زندگی

             بدون تو………پوچ و اجباری

می رسد روزی که بی من روز ها را سر کنی

می رسد روزی که مرگ عشق را باور کنی

می رسد روزی که بی من در کنار قبر من

شعرهای گفته ام را مو به مو از بر کنی

آدمک آخر دنیاست بخنــــد آدمک مرگ همین جاست بخنـــد

مرا از ياد خواهی برد می دانم

و من از ديدگان سرد تو يك روز می خوانم

  سرود تلخ و غمگين خداحافظ  مرا از ياد خواهی

برد و از يادم نخواهی رفت من اين را خوب می دانم

  كه روزی هم مرا از خويش خواهی راند و قلبت را كه

 روز ی آشيانه گرم عشقم بود خواهی برد، تو از يادم

 نخواهی رفت و چشمان تو هر شب

آسمان تيره ی احساس من را نور می پاشد

 و من با خاطراتت زنده خواهم بود چه غمگينم

  از اين رفتن و از اين روزهای سرد تنهايی چه بيزارم

 مرا از ياد خواهی برد می دانم

    و مي دانی كه از يادم نخواهی رفت

خسته از ماندن

در رويايی كه نيست

دل سپرده به شب

پيوسته در خيالم

                    من خسته ام

بودنم رو بی تو باور ندارم

ترسيده ام

شعرهايم مسخره است

همه فكرم تنهايی و رفتن

                 بدنم بی حس است

                 نفسی برايم نمانده

                چشمانم سويی ندارد

                                           پايان راه مرگ است

                                           مرگ……

 منو حالا نوازش کن که این فرصت نره از دست

 شاید این آخرین باره که این احساس زیبا هست

منو حالا نوازش کن همین حالا که تب کردم

اگه لمسم کنی شاید به دنیای تو برگردم

 هنوزم میشه عاشق موند تو باشی کار سختی نیست

بدون مرز با من باش اگرچه دیگه وقتی نیست

نبینم این دمِِ آخر تو چشمات غصه میشینه

همه اشکاتو میبوسم میدونم قسمتم اینه

 تو از چشمای من خوندی که از این زندگی خستم

کنارت، اونقدر آرومم،که از مرگ هم نمیترسم

 تنم سرده ولی انگار،تو دستای تو آتیشه

خودت پلکامو میبندی و این قصه تموم میشه

هنوزم میشه عاشق موند تو باشی کار سختی نیست

 بدون مرز با من باش اگرچه دیگه وقتی نیست

نبینم این دمِ آخر تو چشمات غصه میشینه

همه اشکاتو میبوسم میدونم قسمتم اینه

جلسه محاكمه عشق بود و عقل قاضی، و عشق محكوم ....

 به دلیل تبعيد به دورترين نقطه مغز يعنی فراموشی، قلب تقاضای

 عفو عشق را داشت ولی همه اعضا با او مخالف بودند قلب شروع كرد

 به طرفداری از عشق، آهای چشم مگر تو نبودی كه هر روز

 آرزوی دیدن چهره زیبایش را داشتی، ای گوش مگر تو نبودی كه در

 آرزوی شنيدن صدايش بودی وشما پاها كه هميشه رفتن به سويش بوديد

 حالا چرا اينچنين با او مخالفيد؟همه اعضا روی برگرداندند و به

 نشانه اعتراض جلسه را ترك كردند، تنها عقل و قلب در جلسه ماندند

 عقل گفت: ديدی قلب همه از عشق بی زارند، ولی متحيرم با وجودی

 كه عشق بيشتر از همه تورا آزرده چرا هنوز از او حمايت ميكنی!؟

 قلب ناليد و گفت: من با وجود عشق ديگر نخواهم بود و تنها تكه گوشتی

 هستم كه هر ثانيه كار ثانيه قبل را تكرار ميكند و فقط با

 عشق ميتوانم يك قلبی واقعی باشم.

رفتی  و خاطره های تو نشسته تو خیالم

                            بی تو من اسیر دست آرزو های محالم

     یاد من نبودی اما من به یاد تو شکستم

                        غیر تو که دوری از من دل به هیچ کس نبستم

 هم ترانه یاد من باش

               بی بهانه یاد من باش

                               وقت بیداری مهتاب

                                                    عاشقانه یاد من باش

زندگی یعنی چكیدن

 همچو شمع از گرمی عشق

زندگی یعنی لطافت

گم شدن در نرمی عشق

زندگی یعنی دویدن

بی امان در وادی عشق

رفتن و آخر رسیدن

بر در آبادی عشق

می توان هر لحظه هر جا عاشق و دلداده بودن

پر غرور چون آبشاران بودن اما ساده بودن

 می شود اندوه شب را از نگاه صبح فهمید

یا به وقت ریزش اشك شادی گذشته را دید

 می توان در گریه ابر با خیال غنچه خوش بود

زایش آینده را در هر خزانی دید و آزمود