همینطور که میبینید تمام مطالب گذشته را حذف کردم 

آرشیو خالی از دلنوشته ها و خاطرات شدند و این یعنی مریم دلگیر است

دلیل تعطیل کردن این وبلاگ : وابستگی مجازی که آمده جای لحظه های ناب روند رو به رشد را گرفته

سفرم هم مزید بر علت شد که دست از دنیای لبخندهای مجازی بردارم

و اما این سفر نفرین شده ی مکرر لعنت الله علیه به دلیل شغل خالی از فراغت

که برای من چیزی جز دلتنگی مادر و مهدی و چشم عسلی خوشگل (که دلیل نفس کشیدن من است

با همه ی لوس شدنهایش) ندارد

برخلاف فکر ها و تعبیرات عزیزان که فکر میکنند در این سفرها مشغول تفریح و خوشگذرانی هستم

برایم جز عذاب دلمردگی نیست و کار رویتین 

6 صبح تا 4 بعدازظهر دنبال مسئولیت 6 غروب همه جا در تاریکی مطلق و این یعنی

عزیزجان بخواب تا برق هدر نرود

ساعت 6 غروب تمام خیابان های سوت و کور هامبورگ طعم تلخ غربت را با تمام  رگ و خون و احساسم

پیوند میزند و هوای دلگیر و مردم سرد و بی تفاوت 

و حتی نگاهی گذرا نیست به حجابی عجیب در میان مردمی روباتی شده

و هامبورگ شهری پر از فروشگاهای اورجینال ..شیشه های بلند..زمین سنگفرش..کمپانی های معروف...

...mc donald;s .....k f c

...مقررات ....آرامش تحمیلی و مردم اتیکت زده

و به حق و عجیب هوای دلگیر هرروز ابری

و انگار هرروزه روشن کم نور هامبورگ جمعه غروب ایران است

چه خوب است که دوستانی دارم و دلگرمی ای که میرسد به یکشنبه از صبح تا غروب

و باز تکرار تاریکی و غربت

البته میشود ایرانی ها و افغانی های مسلمان را در صف غذاهای خیرین مسیحی دید

همینطور در کلیساها درحال خواندن سرود فارغ از یادآوری دین خود و اصالت چندین هزارساله

که این اصالت تنها ختم میشود به یک آویز فروهر

و افتخار از این تمدن گرای که مخصوص ایرانی جماعت است و بس

که این عذاب ماندن رو دوچندان میکند که بمانی و خون دل بخوری

صدای سازدهل از دور خوش است

 ........

و بیقراری مادرم و دوری غیر قابل تحمل چشم عسلی خوشگل که دوری اش مرگ است

ثمره اش میشود ماندن بین دو راهی 

قید شهروندی را زدن و دادگاهی شدن یا دل عزیزان را شاد کردن

این میشود علت به تعویق انداختن سفر از مرداد تا آذر و باز ....

و اما بی حرمتی به حریمهای خصوصی و زیر پا گذاشتن اصل احترام به شخصی بودن

پیامهای های پر از توهین آمیخته به کمبودها از قبیل تربیت و اصالت 

البته این برایم چیزی جز دفع بلا نیست

 این شد که وبلاگم به این روز دچار شد

اما مریم همیشه دلش با شما بوده و هست

خصوصأ جمع خانمها و دختران که جزئی از علاقه ی شدید من است به این جنس مونث

و برادران عزیز که آرزویم برایشان پیشرفت و رسیدن به هرآنچه آرزو دارند و خواسته شان است

و آرزو برایشان باقی نماند