Sunday, February 14, 2010

Araw ng mga Puso


Tulad ng mga nakaraang taon, dumating at lumisan ang Araw ng mga Puso na walang espesyal na kaganapan.

Bagaman mayroon akong sinisinta ngayon, hindi ganon ka-importante sa kanya ang araw ng mga puso sapagkat ayon na din sa kanya, araw-araw ay nararapat lamang na araw ng mga puso. Tumpak naman siya sapagkat yaon din naman ang aking pinaniniwalaan noon pa man.

Isang simpleng hapunan lang ang aming pinagsaluhan. Adobo na aking niluto at kanin matapos ay kumain ng prutas bilang panghimagas. Pinatikim ko siya ng adobo sapagkat yun ang unang beses na matitikman niya ito. Matapos ito ay nagtungo na kami sa kanyang lugar upang doon ko ipagdiwang ang Chinese New Year.

Yan ang aking Valentine's Day. Simple lang. Walang kaarte-arte. Basta ang mahalaga, masaya kami sa piling ng isa't isa.

Thursday, February 11, 2010

Gong Xi Fa Cai!

On the 14th of February, the world will celebrate two events: Valentine's day and Chinese New Year.

Let me focus on the latter for this entry. I'll write something about V-day next time.

For us Pinoys, we really don't celebrate this day especially if we do not have a tinge of Chinese blood flowing in our veins. But for some, Chinese or not, they look forward to hearing their fortune for the new year depending on their Chinese zodiac sign.

For the business minded, they listen to feng shui experts as to how they could make the business better, if they should start a business during the year or if they should travel and which is their lucky month.

I have to admit that I also listen to Chinese zodiac experts and I even read about my fortune online. I think that there is no harm in trying out some of the stuff that they say. If nothing happens, then it's fine. Anyways, it's still Bloiggster who makes his own fortune.

To all my Chinese friends, Gong Xi Fa Cai!

Happy Year of the Metal Tiger! May the tiger bring us all the luck we need for this year!

Wednesday, February 10, 2010

Eleksyon na naman!


Opisyal nang nagsimula ang panahon ng eleksyon sa Pilipinas kahapon.

Bilang isang mamamayan ng Pilipinas na nakatira sa ibang bansa, masugid kong sinusundan ang mga pangyayari sa pulitika sa Pilipinas lalo na nung sumalang si Noynoy Aquino sa presidential race. Sa katunayan, nagrehistro pa ako bilang isang overseas absentee voter. (na hanggang ngayon ay hindi ko alam kung na-approve ba ng COMELEC ang aking rehistrasyon dahil hindi pa din sinasagot ng Philippine embassy dito sa Jakarta ang aking e-mail.)

At dahil nga simula na ng opisyal na kampanya kahapon, nagsimula na din ako mag-surf sa internet ng mga artikulo ukol sa eleksyon. Nakakatuwa na makita na kahit ang iba't ibang news organizations sa ibang panig ng mundo ay sinusubaybayan ang inilalarawan nilang MAKULAY na election season sa Pilipinas.

Biruin mo ba naman, muling tatakbo si Imelda Marcos sa Ilocos Norte, si Erap, hayun, nangangarap pa ding makabalik sa Malakanyang, ang anak nina Ninoy at Cory na si Noynoy ay kasali na sa eleksyon pero biglang bumagsak ang rating dahil na din sa matinding advertisement blitz ng milyonaryong si Manny Villar. Syempre madami ding artista na tatakbo. Sa katunayan, number 1 sa survey si Bong Revilla at nagbabadyang bumalik sa senado si Tito Sotto dahil sa mataas niyang rating sa survey.

Nakakalungkot na di ko masasaksihan ang makulay na kampanya sa Pilipinas. Di ko makikita ang mga pader na bababuyin na naman ng mga kandidato dahil didikitan nila ng kanilang mga poster. Di ko din makikita ang mga puno na gagawin nilang sampayan ng mga banners nila. At higit sa lahat, di ko maririnig ang mga jingle ng iba't ibang kandidato na mapapanuod sa tv at maririnig sa radyo o kaya'y mga sasakyan na bumabaybay sa iba't ibang bahagi ng Kamaynilaan.

Oh well, dahil sa wala ako sa Pilipinas, magtitiis na lang ako sa pagbabasa ng mga artikulo online at hihintayin ko din kung na-approve ba ang aking overseas absentee voter registration. At kung maapprove yon, ibig sabihin ay boboto ako ng Abril, mahigit isang buwan bago mag eleksyon sa Pinas.

Eto na lang ang masasabi ko, vote wisely.

Back to ZERO


I rejoined the gym this year.

I have not been progressing for the past months due to inconsistent gym training. I lost my abs. I even lost my endurance and strength. It took me a year to become what I was a year ago but after moving to a new country, everything went haywire.

One of my resolutions for 2010 was to be more consistent with gym training. At the start of the year, I told myself that I'll visit the gym no matter how far it is from my place of residence. And I'm willing to brave the Jakarta traffic just for that.

The other day, I took advantage of the free personal trainer at the gym. I was given a physical test. My body fat percentage increased and I failed in the balance and flexibility tests. Oh boy! How embarrassing!

That's why I told myself that I'll try to be at the gym from Saturday til Monday orTuesday then continue with my abs workout at home everyday. My target is: after 3 months, I'll get my old body back.

Good luck to me!

Saturday, February 6, 2010

Ara and of Politicians Running this May elections



I saw this video of Ara Mina in Facebook. I was quite interested to see the video because of the caption written by the person who posted it in You Tube. The video is actually an interview with Ara that was shown over ANC. The host of the show is the infamous Mo Twister.

Sa pagpanuod ko ng interview, una sa lahat, naawa ako kay Ara Mina dahil binomba siya ng mga tanong ni Mo ukol sa iba't ibang isyu na kinakaharap ng ating bansa kabilang ang masaker sa Maguindanao, anti-pornography law, private armies at iba pa. Nakakaawa si Ara dahil karamihan sa mga isyu na itinapon sa kanya ni Mo ay pawang wala ata siyang alam. At tulad na ng kinagawian ni Mo, di siya naging sensitibo sa kalagayan ng kanyang panauhin.

It was also embarrassing for Ara when a caller insulted her and other actors who are running for office. She insinuated that these celebrities should not run because they don't know anything. But I do think that it was a hasty generalization since there are actors who have done well in politics. One good example would be Vilma Santos who is well loved by her constituents in Lipa and Batangas.

Hindi mo masasabi na ang mga abogado na tumatakbo sa darating na eleksyon ay pawang mga magagaling o kaya nama'y ang mga may experience lamang sa pamamahala ang dapat na iboto dahil sa kanilang karanasan. Hindi lamang sipag, tiyaga, talino o kaya'y reputasyon ng nanay o tatay ang kinakailangan upang mapatakbo ang isang bayan, siyudad, probinsya o buong bansa kundi puso at integridad. Kinakailangan mong maunawaan ang iyong mga pamumunuan. Di mo na kailangang ipamukha na dati kang mahirap na nagtagumpay. Ang kailangan ngayon ng bawat Pilipino ay isang pinuno na magpapakita ng magandang halimbawa at isasakatuparan ang mga programang mag-aahon sa 70% ng populasyon mula sa kahirapan.

Regardless of your background, I think, Ara's experience in Mo's show should serve as a lesson to those running for office. It simply reminds them that they should be aware of everything that's happening not only in their community but the whole country.

Excitement

It has been more than 3 weeks since we last saw each other. Most of the time, we would just text or chat with each other. Sometimes, he would call. And recently, he has been giving me the wake up call every morning.

I truly miss my baby. It seems as if we have not seen each other for decades. But continuous communication does help a lot. Thanks to modern technology, we are able to communicate with each other everyday.

Tonight will be a beautiful night because we shall be in each other's arms again. I cannot contain the excitement. For sure, it's going to be a sweet and cuddly evening for both of us.

Our 7th monthsary is just around the corner, so I'm going to make the most out of our meeting tonight...

Friday, February 5, 2010

Long Time No Write

MABUHAY!

Mahigit isang buwan na din akong di nakakapagsulat ng entry dito sa blogspot. Bagaman marami akong naisip na isulat nitong mga nakaraang linggo, wala lang ako sa mood na magsulat dahil na rin siguro sa pagod sa trabaho.

Been working like a dog since I arrived in this foreign land. Nanibago ako sa aking trabaho dahil nabago ang aking work assignment. Sa katunayan, kahit ilang linggo na din ang nakakaraan ay patuloy pa din akong nangangapa sapagkat sadyang bago ito para sa akin.

Anyways, simula nang dumating ako dito ay nagsimula na ulit ako magdiet. Sobrang lumaki kasi tyan ko noong holidays sa Pinas. Kahit gym ako ng gym noong December ay nahirapan ako imaintain dahil sa dami ng kainan na pinuntahan ko.

Ive been trying my best to go to the gym regularly pero ang pinaka maximum ko pa din ay 3 times a week dahil na din sa layo ng gym at mahal ng taxi. Anyways, kahit pa ganon ay nag eexercise na din ako dito sa bahay. In fact, meron akong video na dinala dito sa Jakarta para ma-ifollow ko at isa na dito ang pagpapaliit ng tyan. Sabi ko nga, operation balik abs! Nagiskipan kasi mga pantalon ko eh.

Matagal na din ako di pumapasok ng blogspot at wala masyadong balita sa mga engkanto. Kumusta na kaya ang mga lamanglupa at kutong lupa? Kakamiss din sila kaburautan. Minsan ko na lang din kasi sila makita online dahil masyado na ding limitado ang aking pag-oonline bukod pa sa tintopak ang aking koneksyon dito sa bansang ito. Believe it or not, I miss PLDT MyDSL!

O siya, dito na lang muna, sana makapagsulat ulit ako bukas dahil wala naman ako masyadong gagawin bukod sa pag gym at pagtanga sa loob ng bahay...