این صفه برام پر خاطره است پره دست نوشته .....
مهم نبود از لحاظ ادبی ایراد داشت یا نه ، مهم اینه که حرف دل نوشته
....
پـــــــســــر ســـــــــیگــــاری...
اونی که با من همدله، سیگار که نه! نفسش چاق
سلامتی خودتون سلامتی خوباش ، سلامتی کسی که با من بوده رو راست
سلامتی هر کی رفیقه نه هر چی رفیقه
سلامتی اونی که نارو نزد بعد وایسه ببینه
باران می بارد
به سینه ی کسی که
روزی پناهگاهی برای
اشک های تو بود..
مثل همه ی وقت هایی که نیستی
کنار باغچه ی دلتنگی هایم
سیگاری آتش می کنم
و با دست تقدیر..توی خاک باران خورده ی تنهایی هایم
عشقمان رو زیر رو می کنم
تا مبادا دانه ای به امید نهالی بین احوال پریشانم جا یماند..
هوا سرد ست...سرفه م میگیرد..
میخواهم دنیای ساختگی ام را تنها بگذارم و به آغوش خالی حسرتم بازگردم
که..
باز هم فندک ِ کهنـه -یادگار ِ تو به چشمم می خورد
و باز آتش می زنم...به جان بر لبم...به ریشه های هرز در آمده...به
سیگار بعدی ام..
سیگار کشیدن را
از دوران کودکی شروع کردم
هرچند..با این چیز ها کسی مَرد نمی شود
اما امان از نامردی ها که کودک و بزرگ و مرد و زن سرش نمی شود
مثلا خود من
عمر زیادی را
پای نامردی ها دود کردم
حتی گاهی آنقــدر پیر شدم که مُردم
- گاهی هم جوانــ مرگی سرطانی -
بگذریم..
سیگار دیگری لطفا..
همه چیز از اولین بوسه شروع شد
می ترسیدم..
مثل ِ یادگار ِ اولین بوسه های سیگار
مرا به کام ِ خود می کشاند
اعتیاد، اعتیاد است!
حالا هرچه که می خواهد باشد...
ثانیه ها می رود وَ من
به خیال خام خود
می بوسمت
در رویایی که آغشته به دود است
سیگار یعنی یک نفر از بــــیخ مُرده
یعنی دلی روی سر ِ یک سیــخ مُرده
یعنی نفس هات ، هق هقات ، درد و بلاهات
یعنی سکوتت ، داد و بیداد و صداهات
یعنی بریزی پشت هم هی خلت خونی
یعنی جهان شاهد که امشب نیمه جونی
من قطره قطره آب می شم با یه سیگار
زیر ِ دو صد قرن ِ تباهی زخم و آوار
روشن نکن نه..نه همین که می کشم من
کافیّه واسه هر دل ِ پر دود ِ بهمن
یک باره دیگه مثل این روزای تاریک
کارم رسیده جای خیلی خیلی باریک
تا صبح با دود ِ تو می میرم به قرآن
از کل دنیا خیلی دل گیرم به قرآن
کشتم، نمردی ، مردم و جون میدی بعدش
خورشید..بعد از ماه من تابیدی بعدش..
لطفا منو تنها بزارید با عزیزم
من باشم و سیگار و این مغز مریضم..
گــفتـــی نمی خــواهـــی مـــرا...باشــد
ولــی بانو
رفــــتار تــــو با مــــن شبــیـه تــرک سیگار است..
عـــــادت به لــبخند تــو چنــــدین مـــاه با مـن بـــود
مـــــعتــاد لبخـــند تـــو مـــجرم نــیست ، بـیــمار است
.................................................................
فرقش با بقیه ی شب ها این ست که..
با بغض های بیشتری فرو می برم
دود ِ غلیظی که از زخم های سوخته ی دلم بر می خیزد..
در شب میلادم : )
تـــــمام سیـــگارهای دنیا رو دود
کنـــــــی هیچ کس متوجــــــه تنــــهایت نمیشــــه
جزء پیرمرد سیگــــار فرووش...!!!
.................................................................
لعنت به بی خوابی و خوش به سیگاری که باهات
کام به کام بیدار می مونه...
سیگار عشق نیست …