
واژه ی دوستت دارم برای عظمت و شکوه قلب مهربانت
چقدر بی رنگ است وقتی تو سرچشمه ی تمام خوبی ها هستی . . .
.
.
.
تو ناخدای عشقی ، من ساحلی غریبم / لنگر بزن مسافر ، من خاک هر رفیقم . . .
.
.
.
مثل ایرانسل خرابتم
مثل ۹۱۹ همراهتم
مثل ۹۱۲ رفیق با کلاستم !
.
.
.
بچه که بودیم دل درد ها را به یک زبان ناله میکردیم ، همه میفهمیدند
بزرگ که شدیم درد دل ها را به صد زبان میگوئیم ، کسی نمیفهمد . . .
.
.
.
خدا آنروز که دنیا را نهاده / به هرکس هرچه لایق بوده داده
به بلبل ناله مستانه داده / به طاووس جعبه شاهانه داده
به جغد هم در خرابه لانه داده / به شیر هم قدرت مردانه داده
به من هم نازنینی مثل تو داده
.
.
.
عاشقی چیزی برای هدیه نیست / طرح دریا و غروب و گریه نیست
عاشقی یک کلبه ی ویرانه نیست / صحبت از شمع و گل و پروانه نیست
عاشقی تنهای تنها یک تب است / بی تو مردن در سکوت یک شب است . . .
.
.
.
عهد کن یارم بمانی تا قیامت ای رها
اولین و آخرین عشقم بمانی با وفا
کلبه ای با هم بسازیم با ستونی استوار
گر کنارم تو نباشی ، بی قرارم بیقرار
.
آموخته ام که وقتی ناامید میشوم ، خداوند با تمام عظمتش ناراحت میشود
و عاشقانه انتظار میکشد که به رحمتش امیدوار شوم . . .
.
.
.
خداوندا دوستان من ارمغانی از رحمت بیکران تواند
خرسندشان دار به تندرستی . . .
.
.
.
می خواستم بمانم ، رفتم ، می خواستم بروم ، ماندم
نه رفتن مهم بود و نه ماندن ، مهم من بودم که نبودم
این آیینه می شکند و به هزار تصویر تکثیر می شود
حالا بگو سهم نداشته ام از این همه “تو” کدام است ؟
.
.
.
شاید پاکترین هوای دنیا ، متعلق به لحظه ای است که دلمان هوای هم میکند . . .
.
.
.
آرام بخوان چون آهسته نوشتم ، بی پروا بخوان چون از خود نوشتم
نزدیک کسی نخوان چون تنها نوشتم و از دل بخوان چون با دل نوشتم دوستت دارم . . .
.
.
.
ای عشق مرا به شط خون خواهی برد / چون قیس به وادی جنون خواهی برد
فرهاد صفت در آرزویی شیرین / دنبال خودت به بیستون خواهی برد . . .