❤·•آغاز کسی باش که پایان تو باشد•·❤

سلام بهونه ی قشنگ من برا زندگی...

نام کتاب : رز خونی

نویسنده : Shabah eshgh  کاربر انجمن نودهشتیا

حجم کتاب : ۲٫۰۲ مگا بایت

تعداد صفحات : ۱۵۶

خلاصه داستان :

ملیحه و مهتاب دخترای خاندان خان قاجار در زمان حال و گذشته دنبال گشایش راز ها هستن اما هر کدوم به روشی زجر های رو میکشن و این زجر ها تنها زیر سر ….

نام کتاب : شاه شطرنج

نویسنده : P*E*G*A*H کاربر انجمن نودهشتیا

حجم کتاب : ۳۴۶ کیلوبایت (پرنیان) – ۹۳۴ کیلوبایت (کتابچه) – ۳۳۹ کیلوبایت (epub)

نام کتاب : پشت یک دیوار سنگی

نویسنده : aram-anid کاربر انجمن نودهشتیا

حجم کتاب : ۴۴۵ کیلوبایت (پرنیان) – ۱٫۰۳ مگابایت (کتابچه) – ۴۰۴ کیلوبایت (epub)

نام کتاب : طالع ماه

نویسنده : mehrsa_m کاربر انجمن نودهشتیا

حجم کتاب : ۴۳۵ کیلوبایت (پرنیان) – ۱٫۰۱ مگابایت (کتابچه) – ۳۹۴ کیلوبایت (epub)

خوبین دوستای خوبم؟میخوام از این مدتی که نبودم یکم براتون بگم.از تیر ماه کلا بیخیال وبلاگ شدم فقط گاهی میومدم به دوستای صمیمیم خبر میدادم و می گفتم که چرا نمیام.همینجا از اوناییکه وقتی نبودم مدام بهم سر میزدن ممنونم و امیدوارم بتونم براشون جبران کنم.من آدم خشکی نیستم,شاید بعضیاتون اینطوری فکر کنید.ولی دقیقا برعکس,خیلی اهل خندیدن و خندوندنم.منتهی از اوایل امسال یه سری چیزا روم تاثیر منفی گذاشت و یکم روحیم و رفتارم تغییر کرد.من حدودا سه سال با مهسا بودم.تو این سه سال خیلی بدی بهش کردم و خیلی منو بخشید.خانوادم از همون اول که فهمیدن با مهسا دوستم با دوستیمون مخالفت کردن.منم به حساب غرض شخصی یا خصومت و اینجور چیزا گذاشتم و طرف مهسارو گرفتم.ولی دقیقا برعکس این بود و خانوادم حرفاشون درست بود منتهی من چون با چشم دلم به ماجرا نگاه می کردم برا همین حرف حالیم نبود.من نمیگم مجنون بودم.ولی واقعا از ته دلم عاشق مهسا بودم.میگم بودم چون دیگه نیستم.چون الان دیگه هیچ احساسی بهش ندارم.شاید بعضیا بهم بخندن و بگن تو اگر عاشق بودی اینطوری نمی گفتی و اینجور حرفا.ولی اولا من برا کارم و این احساسی که دارم دلیل دارم دوما از نظر من دنیا دو روزه حتی اگر غمی تو دلم باشه سعی می کنم دور بریزمش و تا میتونم تو این دو روز خوش باشم.تو این سه سال به فاصله های زمانی مختلف و از آدمای مختلفی که حتی بعضیاشون منو فقط به اسم میشناختن شنیدم که مهسا وضعش خوب نیست.ولی باز باهاش موندم و حرف بقیه رو باور نکردم.میگن که پسرا مامانین ولی من دقیقا برعکسم و شدیدا بابام و دوس دارم.یکم بیشتر از مامانم.بابام تنها کسیه که تو زندگیم منو خوب میشناسه و میدونه قبل اینکه کاری انجام بدم خوب فکر می کنم و عادت داره اصلا تو کارام دخالت نمی کنه و بهم اعتماد داره.بابام اولش چون چیزی نمیدونست با دوستیم موافق بود البته اینم بگم که منو بابام در این مورد راحت نیستسم غیر مستقیم از اطرافیا شنیدم.ولی این اواخر اینقدر که مخالف بود یه روز در میون زنگ میزد به دامادم که بیاد باهام صحبت کنه تمومش کنم.حرف بابام برا من سنده ولی باز برا اینکه مطمئن بشم ماجرا چیه رفتم دنبال مدرک.نمیگم سر چی و چرا بهم زدیم.فقط اینو بدونید من تو این 3 سال بدیامو جلوی مهسا رو کردم و دو رو بازی در نیاوردم.ولی مهسا خیلی کارارو تو این مدت انجام داد که بقیه جرات نداشتن بیان به من بگن.چون من شدیدا سر مهسا حساس بودم هرکی کوچیکترین حرفی در موردش میزن می سوزوندمش.مهسا کاری باهام کرد که من اسم آبجیم رو میشنیدم حالم بهم میخورد.از اتاقم بیرون نمیومدم.غذام رو تو اتاقم میخوردم بابام میومد ظرفامو میبرد.مهمونی که اصلا نمیرفتم.همه ی آدمایی که دوسشون داشتم و دوسم داشتن رو از خودم دور کردم.شاید حرفام شمارو قانع نکنه چون این همه ی ماجرا نیست.ولی اینو بدونید من برا اینکه باهاش بهم زدم دلایل خودم رو داشتم.هیچکدوم از شماهایی که دارین این متن رو میخونید نمیدونید من چجور آدمیم پس خواهشا زود قضاوت نکنید.من تو این رابطه فرشته نبودم بدی بهش زیاد کردم ولی اون منو آتیش زد.حق من این نبود.الان نزدیک یه ماهه که شب و روز سعی کردم از ذهنم بیرونش کنم و تازه دارم موفق میشم که با تنهاییم کنار بیام.میخوام همینجور تنها باشم.از آدمای دروغگو و دو رو بدم میاد.از آدمایی که سعی می کنن آدمای ساده رو گول بزنن بدم میاد.از خودمم بدم میاد که اینقدر زود به هر آدمی دل میبندم و گولش و میخورم.همیشه آرزو می کنم ایکاش بدنیا نمیومدم.فکر کنم دیگه راجع به رابطم با مهسا به اندازه گفتم.یه چندتا چیز دیگم میگم و میرم.هفته ی پیش داشتم با یکی از آشناهامون تا جایی میرفتم تو ماشینش آهنگ احسان خواجه امیری رو گذاشته بود.یادم نمیاد اسم آهنگش چیبود اینم متن آهنگ( اگه این,زندگی باشه,من از,مردن هراسم نیست/یه حسی,دارم این روزا,شاید,مردم حواسم نیست)قبل اینکه این قسمتش رو بخونه بهش گفتم این قسمت آهنگ رو گوش بده حرف دلم رو میزنه.گوش داد بعدش گفت عاشقی مگه؟گفتم نه, بودم,دیگه تموم شد,گفت از نظر من آدم با هرکی دوست بشه,هیچوقت اون دختر,نمیتونه به اندازه ای که پدر و مادر آدم دوسش دارن,دوسش داشته باشه.دوست داشتن واقعی یعنی دوست داشتن پدر و مادر.بدون ریا دوست دارن.نه برا قیافت و اخلاقت و تیپت و ماشینت.یکم به حرفش فکر کردم دیدم راست میگه.شاید بعضیا با من موافق نباشن.اوایل بهم زدنم با مهسا یه سری حرفا به بعضی از دوستام تو وب زدم.نمیخوام فکر کنن که من چندتا حرف میزنم.این حرفایی که الان زدم و تصمیمی که گرفتم کاملا جدیه.میخوام خودم برا خوشبختی خودم تلاش کنم و آدم موفقی بشم.به اوناییم که ارزش دوست داشتن و توجه رو دارن توجه می کنم و ازشون کمک میگیرم.این چند مدتی که بعد اومدن هاردم نبودم دلیلش این بود که داشتم با خودم فکر می کردم که بعد این ماجراها چیکار کنم.بازم میگم چون شما همه چیز رو نمی دونید راجع بهم زود قضاوت نکنید.ببخشید زیاد حرف زدم.از اوناییکه تا اینجاش رو خوندن ممنونم.فدا همتون.راستی یه سری لینکا تا چند روز دیگه حذف میشن.دوستون دارم.بابای
یه سوال: نظرتون راجع به اینکه دامنه بخرم و وبلاگ رو تبدیل به سایت کنم چیه؟خبرم کنید

امروز روز دادگاه بود و منصور می تونست از همسرش جدا بشه. منصور با خودش زمزمه کرد چه دنیای عجیبی دنیای ما. یک روز به خاطر ازدواج با ژاله سر از پا نمی شناختم وامروز به خاطر طلاقش خوشحالم. ژاله و منصور ۸ سال دوران کودکی رو با هم سپری کرده بودند.انها همسایه دیوار به دیوار یگدیگر بودند ولی به خاطر ورشکسته شدن پدر ژاله، پدر ژاله خونشونو فروخت تا بدهی هاشو  بده بعد هم آنها رفتند به شهر خودشون. بعد از رفتن انها منصور چند ماه افسرده شد. منصور بهترین همبازی خودشو از دست داده بود. ۷ سال از اون روز گذشت منصور وارد دانشگاه حقوق شد. دو سه روز بود که برف سنگینی داشت می بارید منصور کنار پنچره دانشگاه ایستا ده بود و به دانشجویانی که زیر برف تند تند به طرف در ورودی دانشگاه می آمدند نگاه می کرد. منصور در حالی که داشت به بیرون نگاه می کرد یک آن خشکش زد ژاله داشت  وارد دانشگاه می شد…

+++باقیش ادامه مطلب+++

نام کتاب : افسونگر

نویسنده : هما پوراصفهانی کاربر انجمن نودهشتیا

حجم کتاب : ۳۸۵ کیلوبایت (پرنیان) – ۹۷۱ کیلوبایت (کتابچه) – ۳۴۰ کیلوبایت (epub)